Mikið hefði nú verið gott ef blóðið hefði líka runnið í öllu þessu góða og fína fólki þegar “við” ákváðum að “bjarga” Írak og það hefði mætt í mótmælastöðurnar sem haldnar voru af því tilefni við Stjórnarráðið og á Austurvelli.

Fjármálaeftirlitið hefur gert skilanefndum bankanna að rannsaka viðskipti stjórnenda og stærstu eigenda bankanna og stærstu viðskiptavina þeirra frá 1. september.

En hver á að rannsaka ‘fjarveru’ eða dásvefn Fjármálaeftirlitisins sl. ár?

Vinstri grænir verða að svara mörgum spurningum vegna stefnu sinnar um framtíðina.

Treysta Íslendingar sér til að styðja það að eftirfarandi hlutir gerist:

1. EES-samningi verði sagt upp. EES er viðskiptabrú okkar til Evrópu, henni fylgja miklir peningar heim og atvinna í hálaunastörfum.

2. Að Íslendingar segi sig frá NATO-samstarfi.

3. Að útrás bankakerfisins verði stöðvuð.

4. Að með hækkuðum sköttum á fólk og fyrirtæki sjái undir iljarnar á atvinnulífinu úr landi.

5. Höfnun á virkjanir og alla stóriðju þýðir ásamt hinu sem upp var talið, atvinnuleysi og landflótta.

Björgvin G. Sigurðsson líkti í ræðu sinni þróun íslensku útrásarinnar við eldgos sem hófst með jarðskjálfta og lauk með gosi undir lok 20. aldarinnar og í upphafi þeirrar 21. Hann sagði fjárfestingar Íslendinga í útlöndum hafa vaxið áttatíufalt síðastliðin 10 ár og gerði grein fyrir þeim breytingum sem átt hafa sér stað í íslensku atvinnulífi á sama tíma og eru ásamt alþjóðavæðingunni stoð íslensku útrásarinnar.

Ekki lengur 14-2

Björgvin taldi hraða ákvörðunartöku og sérhæfingu helst einkenna útrás íslenskra fyrirtækja og tók dæmi af framleiðslu og sölu matvæla. Hann sagði stöðuna ekki lengur vera 14-2 fyrir Danmörku eins og fyrir tuttugu árum í fótboltanum í Parken í Kaupmannahöfn.
Jón Karl Ólafsson, forstjóri Icelandair, kynnti sögu og starfsemi fyrirtækisins sem einn frummælenda í mótttökunni. Í viðtali við Morgunblaðið sagði hann íslensk fyrirtæki hafa getað dregið dýrmætan lærdóm af þeirri atburðarás sem fór af stað í kjölfar skýrslu Danske Bank um íslenskt atvinnulíf á síðasta ári. Útrásarfyrirtækin hafi víða mætt neikvæðu viðmóti á Norðurlöndunum eftir umfjöllun danskra fjölmiðla um skýrsluna og rekið sig á að hinum mikla vexti íslenskra fyrirtækja erlendis hefði ekki verið fylgt nægilega vel eftir með kynningu og markaðssetningu. Erlendis þyrfti að hafa meira fyrir því að byggja upp ímynd fyrirtækja en á heimamarkaðinum Íslandi þar sem allt væri minna í sniðum.

Björgólfur Guðmundsson, athafnamaður, Reykjavík, riddarakross, fyrir framlag til viðskiptalífs og menningar (http://www.forseti.is/Forsida/Falkaordan/Falkaordan2005/)

6. október 2005
Geir H. Haarde, utanríkisráðherra, Reykjavík, stórriddarakross með stjörnu (http://www.forseti.is/Forsida/Falkaordan/Falkaordan2005/)

Þar má meðal annars lesa þessi gullkorn:
”Landið og efnhagur þess er lítið þekkt. Islensk fyrirtæki eiga til dæmis ekki hluti hvort í öðru þvers og kruss, meira heldur en önnur fyrirtæki á Norðurlöndum, þótt öðru sé oft haldið fram” segir Lýður Guðmundsson sem einnig situr í stjórn Verslunarráðs Islands. Island er lítið land og ef fyrirtæki vilja vaxa verða þau að leita á erlend mið þar sem fyrir er fjármagn og markaður fyrir vörur,” bætir Agust Guðmundsson við. “ Við lítum á okkur frekar sem alþjóðlega fjárfesta en íslenska.”

Island náði prófinu<o:p>

Ef íslendingar eru spurðir um ástæður hinnar gríðarlegu efnahagssveiflu, svara þeir að hún sé ávöxtur mikillar vinnu, lágra skatta, lítillar skriffinsku og erlendra, aðalega bandarískra, fjárfestinga. Með þetta sem veganesti í farangrinum náði land með fólksfjölda af sömu stærðargráðu og Tampere, 6% vexti. I kjölfar einkavæðingar bankanna fylgdi sprenging á íbúða- og vaxtamarkaðnum.

Islendingar urðu bankamenn. Af níu stæstu fyrirtækjunum skráðum í Kauphöllinni í Reykjavík , eru sjö bankar eða fjárfestingafyrirtæki. Verðmæti hlutabréfa þeirra hafa á stuttum tíma þrefaldast.

Margir bankamenn eyjarinnar hafa nú flutt yfir á aðra eyju, Bretland. Islenska er auðheyrt tungumál á vinsælustu börum London. Guðmundssynir hafa búið í London síðustu 6 árin.<o:p> Peningar þekkja hvorki tungumál né landamæri. An tillit tilits til upphafs þeirra eru miljarðar fljótt komnir í stæstu banka heimsins sem lána þá út fljótar og á lægri vöxtum en áður hefur sést. Stæstu bankar Bretlands hafa staðið á bak við innkaupleiðangur Bakkavarar í Englandi en ekki þorskveiðar eða annar grunnatvinnuvegur íslendinga.

Það er einn hnökri á íslenska efnahagsundrinu. Fyrir ári síðan spáði DanskeBank kreppu í íslensku efnahgslífi með þeim afleiðingum að bkt (brutto kansallis tuotte?) myndi minkka um allt að 10 % á tveimur árum. Rannsóknin líkti íslensku efnahagslífi við það thailenska fyrir kreppuna 1997. Fjárfestar urðu hræddir. Börsinn hrundi og á næstu vikum lækkaði gengi í fyritækjum um allt að einum fjórða. Gengi íslensku krónunnar lækkaði að sama skapi. Þetta breytti því þó ekki að vextir Seðalbanka Islands voru 11,5 % sem er ótrúlegt fyrir okkur evrofólk.

Panikkin leið þó hjá og nú ári seinna hefur Kauphöllin í Reykavík náð sér að fullu. Verðbólga fer lækkandi og gengi krónunnar hefur styrkst.

“Þessi spá Danske bank fór algjörlega út í móa. Islenskt efnhagskerfi var sett undir pressu og það stóðst prófið”, segir Lýður Guðmundsson og brosir.

Engnn veit hvenær Island verður næst sett í próf og hvernig því reyðir af. En fyrirtæki þeirra Guðmundssona sem byggt er á þorski og steinsteyptar stoðir Sampo munu standast það.”