Ég get ekki verið minni manneskja en allir hinir - sem sagt nýtt blogg, mjög fínt og allt það. Nema hvað einhver málfarsfasisti í Kaninkuhópnum lýsti því yfir að þeir sem ekki snara öllu draslinu yfir á íslensku séu lúðar og rottur! Ég ætla að vera lúði og rotta þar til Palli kemur og lagar dótið hjá mér.
Fílósófurinn Bangsímon er áttræður í dag. Þessi djúphugsi öðlingur ber aldurinn vel og hið sama á við um hin dýrin í Hundraðmílnaskógi - það er Grislinginn Asnann, Ugluna og auðvitað Kaninku og börnin hennar.
Þá er komið að því - Þórdís er að koma heim í jólafrí og eins og ávallt þá verður hún og vinkona hennar með bás í Kolaportinu næstkomandi laugardag og sunnudag, þann 17. og 18. desember.
Þar verður hægt að kaupa “enska eðal-antík og ýmislegt smálegt. Geymið endilega að kaupa jólagjafirnar þangað til þá og kaupið eitthvað “one of a kind” handa vinum og vandamönnum. Það er, samkvæmt venju, ýmislegt á boðstólnum, blómavasar, bollastell, öskjur ýmisskonar, 50´s, 60´s og 70’s, stál/tekk, glervara ofl sem við höfum tekið með okkur frá antikmörkuðum og car boot sales hérna í Englandinu”. Og að sjálfsögðu verða líka föt - fyrir alla aldurshópa - á boðstólum.
Sérfræðingur minn í statistík - ofurskutlan Vivian - tjáði mér í óspurðum fréttum að Glasgow væri the one and only “glæpaborg” ríki Betu og Pusa. Nú ætla ég ekki að draga orð þessa sérfræðings í efa en hitt veit ég að Glasgow er góð borg heim að sækja - það er að segja ef maður heldur sig í sem mestri fjarlægð frá helsta verslunarhverfi borgarinnar ásamt mollunum tveimur sem þar er að finna. Enda helst þar sem maður á það á hættu að vera laminn með innkaupapokum eða troðin undir af æstum einstaklingum.
Mæli sérstaklega með Partick Cross hverfinu þar sem er að finna allar helstu charity búðir borgarinnar ásamt frábærum, skítugum, reykmettuðum og yfirfullum pöbbum af körlum sem auk þess servera haggis. Og svo eru þessir lífsbrunnar frábærlega skreyttir í tilefni hátíðarinnar sem í hönd fer - fyrir þá sem langar í slíkt skraut þá er helst að leita að því í Tesco eða Iceland búðunum eftir því sem sérfræðingur minn í pöbbaskrauti - Vivian - segir.
Svo er ég víst löngu orðin amma - amma önd - það er aldrei haft fyrir að segja manni nokkurn hlut.
Coaching er einstaklingsmiðuð leiðtogaþjálfun sem miðar að því að laða fram það besta með skilvirkari samtalstækni, verkefnum og fræðslu sem er sniðin að veruleika viðmælenda. Um er að ræða langtímasamband sérþjálfaðs einkaráðgjafa og stjórnanda sem byggir á faglegri nálgun og öflugum stuðningi við markmið einstaklinga og fyrirtækja. - og svo miklu, mikllu meira, bara að skella sér í coaching í Háskólanum í Reykjavík.
Hvernig samfélög skyldu það vera? Mikið hefði nú verið gaman að heyra Gunnar Hersvein útskýra það og þá um leið segja okkur fávísum - sem búum þá væntanlega í einhverju sem gæti flokkast sem óhefðbundin samfélög - muninn á óhefðbundum og hefðbundum samfélögum. Eru hefðbundin samfélög bara í Afríku? Hafa þau eitthvað með hið “gamla afríska form hringinn” (skilgreining Gunnars Hersveins) að gera? Er samasem merki þar á milli - það er hringur= hefðbundið samfélag ?
“Þar sem allt kemur aftur og aftur” - ber að skilja það að slíkt hafi enga “þróun” í för með sér? (þ.e. þróun samkvæmt vestrænum skilgreiningum). Eru við hér á Íslandi þá þátttakendur í línulegri þróun?? og hvað er línuleg þróun?????
Rækta með okkur tilfinningarnar til að öðlast sjálfskilning svo við getum komist í spiralþróun sem liggur upp á við - nema hvað! Úff - Gunnar Hersveinn - hvað helvítis bull er þetta?
Dagur B. “íhugar alvarlega” að koma loks út úr skápnum. Kannski fleiri skápar eigi eftir að opnast fyrir komandi kosningar.- Spennandi tímar í uppsiglingu.
Sögu-Gvendur (sem illar tungur kölluðu Lyga- Gvend) fæddur 27. desember 1770 var afar merkur maður fyrir margra hluta sakir. Nægir þar að nefna afar skemtilega sögu hans af því þegar hann fór að vetrarlagi yfir Fagradal á milli Reyðarfjarðar og Héraðs og lýsti mikilfengi fannfergisins sem á vegi hans varð svo að sjá hefði mátt för eftir eyrnasneplar hans í snjónum. - Flottur karl það.
Hann og konan hans Þorbjörg Pétursdóttir, sem eigi var síðri, eignuðst 14 börn - Einn afkomandi þeirra er Krákur, forfaðir þeirra Austfjörð systra, sem var barnabarn þeirra hjóna. Annar afkomandi var Eiríkur á Vattarnesi, barnabarnabarn þessara merku hjóna og afkomendur hans eru hið mesta merkisfólk sem spilar, syngur, drekkur og duflar af hjartans lyst.
