Stefnumótavefur

Helvítis kellingin (sem biðst undan því að vera kölluð fallega konan mín á þessu bloggi) er að fara í kúrs um bandaríska sjónvarpsþætti. Er það fyrirtaks átylla til að horfa á nokkra gamla þætti, t.d. Sopranos. Við tókum alla þættina með okkur hingað og var seinasta þáttaröðin keypt í Boston núna í júní.

Núna erum við kominn í aðra syrpu og manni finnst þetta bara jafn skemmtilegt og í fyrsta sinn. Sjónvarpsstöðvarnar 32 sem við höfum hérna verða bara að bíða í bili.

Alltaf gaman að hjóla í góða veðrinu. 

Hefði mátt nota eitthvað af þeim 100 milljónum sem fóru í heræfinguna Norður-Víking eða hringsól herflugvéla yfir landinu (loftrýmiseftirlitið svo kallaða) til þess að hækka laun ljósmæðra?

Fáum við annan varaforseta Bandaríkjanna sem hefur gaman af því að leika sér með skotvopn? 

„Nyhedsavisen var en absurd og vanvittig historie drevet frem af fartblinde islændinge besat af den vrangforestilling, at man kan tjene millioner på alting … Modellen var blindt overført fra Island, hvor situationen er meget anderledes. Deroppe ejes det meste af detailhandlen og gratisavisen af de samme. I Danmark fik Nyhedsavisen derimod ikke serveret annoncerne og avisbudene på et sølvfad, men har måttet kæmpe en håbløs kamp om budgetterne med de sejlivede husstandsomdelte reklametryksager fra supermarkedskæderne mv.“

Ég hef aldrei verið trúaður á samsæriskenningar um orsakir þess að háhýsin tvö í New York hrundu. Á hinn bóginn hafa komið fram margar eðlilegar athugasemdir við atburðarásina eins og henni var lýst fyrst í stað. Núna hefur málið verið rannsakað í þaula og er þessi skýrsla afrakstur þess.

Núna er kannski öllum sama, en þetta þótti einu sinni skipta máli.

Ég verð að hæla Stebbafr sérstaklega fyrir að vekja athygli okkar sem erum Íslendingar í útlöndum á þeirri varhugaverðu þróun sem orðið hefur á busavígslum núna nýlega. Stebbifr hefur með þaullestri á Morgunblaðinu uppgötvað að busavígslur snúast í sumum tilvikum hreinlega um að niðurlægja nýnemana. Þetta er auðvitað fullkomin ósvinna og langt frá því græskulausa gamni og saklausu skemmtun sem allir muna eftir úr busavígslum hérna á árum áður.

Eins og brekkusnigillinn knái segir: „Kominn er tími til þess að busavígslunum verði breytt, einkum til að nýnemar haldi virðingu sinni á eftir og þurfi ekki að ganga í gegnum ómannúðlega meðferð til að teljast verða einn af hópnum.“

Svona skrifuðu dönsku íhaldsblöðin um valdarán Pinochets í Chile 1973.

Ekki skal ég fullyrða að íslenskir fjölmiðlar hafi verið undir sömu sök seldir, en minni þó að forsíðu Morgunblaðsins 15. september 1973 þar sem fyrirsögn á frétt dagsins um valdaránið í Chile var „líf færist í eðlilegt horf“.

Bandaríkin hafa skilað Írökum náðarsamlegast einu héraði en ætla samt að hafa hermenn þarna áfram um hríð. Af því tilefni birtist eftirfarandi frétt á RÚV:

„Nokkur Evrópuríki hafa hvatt til refsiaðgerða gegn Bandaríkjunum og að viðræðum um nýjan samstarfssamning Evrópusambandsins og Bandaríkjanna verði frestað. Í þeim hópi er Ísland.“

Nei, auðvitað ekki. Hernám Íraks stuðar ekki nokkurn ráðamann í Evrópu - meira að segja ekki þá sem þóttust vera á móti því í denn.

Það er gott veður í Kaupmannahöfn þótt farið sé að hausta á Íslandi.

Eins og alþjóð veit líklega þá fórum við í Tivoli í dag og hittum þar Björn Bjarnason og Rut Ingólfsdóttur. Ég fór í rússibanann í annað sinn í einum mánuði. Er þá leiktækjaþörfinni svalað um sinn.

Núna er fallega konan mín að skrifa bréf heim og ég sit í hægindastólnum og dáist að henni.