Ja er það nema von að kona ofmetnist á svona degi, enda ekki alveg hversdagslegt í lífi hennar að fram komi frumvörp á alþingi þar sem hún er fyrsti flutningsmaður. Áhugasamir geta kynnt sér frumvörpin hér og hér. En svo á náttúrulega eftir að koma í ljós hvort ég komist einhverntíma á dagskrá svo ég nái sjálf að mæla fyrir málunum.
Með samhentu átaki tókst okkur að sigrast á þvottafjallinu. Þurri þvotturinn niðri í þvottahúsi verður ekki tekinn upp fyrr en í fyrsta lagi á morgun. Það væri bara svo móralskt rangt.
* * *
Panntaði flug austur fyrir okkur Ólínu um Páskana. Það er verulega langt síðan ég var síðast í Neskaupstað um páska.
Barnið hefur tekið boðskap Gunna og Felix um að sulta sé góð full bókstaflega að mínu mati. Harðfiskur með rabbabarasultu er allavega samsetning ég hef lítinn áhuga á að prufa. Og hún borðaði nú bara einn svoleiðis bita litla skinnið og bað svo bara um smjör.
En áfram Barði.
Ég er ekki dauð. Bara búin að vera frosin.
En nú er hitinn loks aftur orðinn lífvænlegur, þó það eigi kannski fyrst og fremst við innandyra. Enda allir ofnar enn í botni. Ég held að þetta sé í fyrsta skipti sem mér er heitt síðan einhverntíma fyrir jól. Reyndar er hitinn ekki enn kominn niður í tær en ég hef fulla trú á að mér verði líka orðið hlýtt á tánum áður en ég fer að sofa - allavega ef ég held áfram að sitja með fæturnar á ofninum.
Einhver hugsar kannski að ég eigi bara að klæða mig betur til þess að standast venjulegan íslenskan vetur - en það er bara fátt um fína drætti þegar maður er búin að vera í föðurlandinu síðan í október. Tvö til þrjú lög af ullarklæðnaði eru bara ekki nóg til að halda á mér hita.
Líklega er eina vitið að splæsa í hitablásara. Ég skil reyndar ekkert í mér að hafa ekki hugkvæmst það löngu fyrr. Kalskemmdum í heila gæti svosem verið um að kenna. Á morgun er ferðinni semsagt heitið í Heimilistæki eða einhverja sambærilega búð.