Hin hliðin

Hrós Fréttablaðsins fá “Sirrý og félagar hennar í Íslandi í bítið sem ætla að sýna jólaandann í verki með því að bjóða þurfandi fjölskyldu upp á alsherjar yfirhalningu á heimili hennar.”

Ég er sannfærðum að þessi fjölskylda er vel að heimilisyfirhalningunni komin. Mér finnst það hinsvegar vera verulega misskilinn jólaandi að auglýsa bága stöðu heillrar fjölskyldu með þessum hætti svo við hin getum séð hvað Sirrý og félagar hennar eru góð að setja smá plástur á ástandið.

Væri ekki nær að breyta samfélaginu svo engin fjölskylda sé svo fátæk að hún geti ekki sjálf komið heimili sínu í betra ástand. Það skelfir mig mjög að við sem þjóð séum farin að líta á ölmussugjafir til fátækra sem part af hinu daglega lífi, sem við kippum okkur lítið sem ekkert upp við. Eða viljum við kannski bara ylja okkur við þá tilhugsun að það sé nú alltaf sælla að gefa en þiggja.

Nú styttist í að við förum að fá árlegar fréttir af fólki sem bíður í röðum hjá Hjálparstofnun Kirkjunnar, Mæðrastyrksnefnd og fleiri góðgerðarstofnunum eftir að fá afhenntan jólamat. Væri ekki nær að hækka lágmarkslaun í landinu, breyta almannatryggingakerfinu og snarhækka allar bætur og þétta velferðarkerfið svo enginn í okkar ágæta landi sé svo fátækur að hann geti ekki keypt í jólamatinn fyrir sína eigin peninga?

* * *

Í kvöld munu ungir frambjóðendur í forvali VG komandi laugardag kynna sig og stefnumál sín. Þar verð ég.

Kaninkan er loks komin upp aftur. Tímann sem hún hefur legið niðri hef ég m.a. nýtt til ritgerðarskrifa. Sem er gott.

* * *

Í dag fékk ég skemmtilega sendingu frá Jóhönnu í dk. Hún innihélt dvd diska með þáttum sem nefnast Klovn og gægju bók hana Ólínu um litla skjaldböku sem eignast gæludýr. Takk Jóhanna.

Ef þættirnir reynast góðir mun ég beita mér fyrir því sem menntamálaráðherra að fá þá sýnda á rúv.

Ólínu finnst nýja bókin skemmtileg. Hún hafði þó eiginlega ekki tíma til að skoða myndirnar, þar sem hún var mjög upptekin af því að gægjast gegnum flettiflipann og segja BÖ.

* * *

SHA hafa skipt um nafn og heita nú Samtök Hernaðarandstæðinga. Ég gat því miður ekki greitt þessu nafni atkvæði mitt á landfundi SHA í gær, þar sem ég var Silfri Egils meðan umræðan og atkvæðagreiðslan fór fram.

* * *

Smá viðtal verður við mig í Blaðinu á morgun. Fólk verður því að gefa sér tíma til að lesa Blaðið og passa að fletta ekki óvart framhjá mér. Það verður spennandi að sjá hvernig myndin af mér og mótmælaskiltinu mínu kemur út.

Kjörskrá Vinstrihreyfingarinnar - græns framboðs vegna forvals fyrir þingkosningarnar í vor verður lokað eftir nákvæmlega viku, eða laugardaginn 25. nóvember kl.17:00. Ég hvet því alla sem ekki eru gengnir í flokkin til að gera það hið snarasta. Handhægt er að gera það hér.

Svo er bara að muna að mæta og kjósa mig 2. desember.

Ég er ánægð með norska utanríksiráðherrann. Veit þó ekki hvort það borgi sig að vera of bjartsýn á að þessar ógeðssprengjur verði bannaðar.

Klasasprengjur verði bannaðar

Umræður um klasasprengjur hófust á ný
eftir að Ísraelsher beitti slíkum
vopnum gegn Hizbollah-hernum í Suður-
Líbanon í sumar. Kofi Annan,
framkvæmdastjóri Sameinuðu þjóðanna,
hefur hvatt til þess að klasasprengjur
verði bannaðar.

Sigríður gamla á efri hæðinni kom færandi hendi núna um kvöldmatarleytið. Henni hafði orðið hugsað til lítillar Ólínu í kuldanum í dag og prjónaði handa henni sallafína vettlinga.

Hún átti svo ekki til orð þegar hún sá heimilisföðurinn standa við vaskinn og þvo upp diska. Þetta væri sko dugnaðarforkur. Hinsvegar minntist hún ekki einu orði á dugnaðinn í húsmóðurinni sem stóð á sama tíma við eldavélina og steikti lifur. Svona er nú dugnaður okkar mis eftirtektar verður. En Sigríði finnst Stefán semsagt vera æði og draumur hverrar konu - sem hann náttúrulega er ;o)

Það var hinsvegar eins og mig grunaði, Ólína var alveg til í að borða lifur í fínni sósu. Það var miklu meiri stemming fyrir lifur í stroganoff en var fyrir lifur með bökuðum baunum um daginn - enda ólíkt bragðbetri matur.

Annars er mín bara orðin fræg. Heil opna í Hér og nú hlýtur að vera óyggjandi sönnun þess. Ólína er svolítið rauðeygð á myndunum sökum augnsýkingar en rosalega sæt engu að síður. Svo skilst mér að það sé hægt að nálgast blaðið á netinu þegar það er orðið viku gamallt.

Þannig er nú það.

Ég hef stundum velt því fyrir mér þegar ég horfi á erlendar bíómyndir eða sjónvarpsþætti, þar sem fólk tannburstar sig, hvernig það komist hjá því að tannkremið freyði út um allan munn. Nú hef ég komist að sannleikanum í því efni.

Zendium tannkrem freyðir bara alls ekki. Og ég hef komist að því að það er asnalegt að tannbursta sig með tannkremi sem freyðir ekki. Mér finnst tennurnar bara alls ekki verða eins hreinar og tilfinningin í munninum er bara ekki rétt.

Mínar tennur verða því hér eftir bara burstaðar með freyðandi tannkremi.

Þetta blogg var í boði Colgate og Sensodyne - tannkrems sem freyðir.

Svo verð ég náttúrulega að kanna hvort fleiri tannkremstegundir fáist á Íslandi og halda rannsóknum mínum á freyðanleika tannkrems áfram.

Fórum á Vox í gærkvöldi. Okkur fannst árstíðarmatseðillinn eiga vel við veðrið, svo við gæddum okkur á hreindýri og heiðargæs og drukkum rauðvín með. Komum heim södd og sæl og sváfum svo út í morgun þar sem Ólínan hafði gist hjá afa sínum og ömmu.

Maturinn sem við fengum var ofsalega góður en þó verður að viðurkennast að hreindýr sem mamma eldar er enn betra. Plús fyrir mömmu og það hversu frábær kokkur hún er.

* * *

Í kvöld buðu Auður, Freyr og Freyja fjölskyldunni á Mánagötu í dýrindis heimabakaðar pizzur. Það var sérdeilis vel til fundið hjá þeim og þökkum við kærlega fyrir okkur.

Það var mikill munur á því að sjá Ólínu og Freyju leika sér núna, miðað við þegar þær hittust síðast fyrir einhverjum vikum. Þá kunni Ólína ekki að leika við aðra krakka og var bara hálf hrædd við Freyju. Nú er hún hinsvegar veraldarvön leikskóladama. Þær knúsuðust og kysstust og voru mjög meðvitaðar um að þær væru sætar og sniðugar. Svo fóru þær í skrækjakeppni. Semsagt mikið stuð. Ólína var líka hrifin af kisunum og fannst þær ekkert háskalega en bara spennandi.

Núna er ég bara södd og sibbin. Sé til hvort ég nenni að horfa á Örninn eða skríð bara beint í bælið.

Það var eins gott að ég fór ekkert að brasa við að skipta um dekk í morgun. Ég hefði nefnilega aldrei haft það af að ná dekkinu sjálfu af. Stefán þurfti að beita öllum þunga til að hoppa á felgulyklinum. Er hann þó talsvert sterkari og þyngri en ég.

Ég er sannfærð um að það eru samantekin ráð karlmanna sem vinna á dekkjaverkstæðum að skrúfa dekkin svo hrikalega fast á að litlar og léttar konur eins og ég eiga ekki nokkurn séns á að skipta um dekk upp á sitt einsdæmi heldur verðum við að reiða okkur á hjálp karla. Svo er sú ályktun dregin að konur kunni einfaldlega ekki að skipta um dekk meðan hið rétta er auðvitað að þær eru ekki nógu miklir hjassar til að ná dekkjunum af.

Við Ólína erum búnar að vera tvær í kotinu síðan í gær. Fjölskyldufaðirinn er á Flúðum með vinnunni sinni. Hann er þó væntanlegur heim aftur seinnipartinn.

Í morgun þegar við ætluðum að fara í Leikskólan var annað afturdekkið á fína græna bílnum mínum alveg loftlaust. Ég er ekki góð í að skipta um dekk, hvað þá í myrkri og roki og með eitt stykki Ólínu. Ég ákvað því að við mæðgur yrðum bara heima að hygge os.

Og við höfðum það svo sannarlega huggulegt. Kubbuðum mikið, hlustuðum á Emil í Kattholti, borðuðum plómur og Ólína horfði á Bubbi byggir meðan mamman braut saman þvott.

Seinnipartinn verður svo farið í að rífa dekkið undan bílnum og fara í Nesdekk og fá meira loft ásamt skýringum á því hversvegna glænýtt dekk lekur.

Fyrst þegar Amrískir kleinuhringir voru að riðja sér til rúms á Íslandi fannst þér þeir ógeð. Þannig að mörg ár liðu án þess að ég borðaði þá nokkurntíma. Svo við einhverjar aðstæður ákvað ég að smakka aftur og komst að því að þetta er hið mesta hnossgæti, sér í lagi þeir með karamellunni og ég tala nú ekki um ef Melroses te er drukkið með.

Ég hef stundum velt því fyrir mér hvað það var sem breytti smekk mínum á þessum kleinuhringjum svona algjörlega. Tvær skýringar koma helst til greina.

a) Innihaldi kleinuhringjanna hefur verið breytt. Þeir voru semsagt ógeð en eru það ekki lengur eftir að uppskriftin var löguð. Þetta er kannski ekki mjög líkleg skýring svo skýring b) hlýtur að vera sú rétta.

b) Það er ósjálfráður mekanismi í líkamanum sem ræður smekk manns á kleinuhringjum. Þegar mér fannst þeir vondir var ég þybbin og þurfti ekki á fitunni og sykrinum að halda. Núna er mér þetta hinsvegar nauðsynleg og þörf orka og ég ætti því að borða kleinuhringi með karamellu minnst einu sinni í viku.

Jamm. Ég held nú það.