Það hlaut að koma að því
Barnið hefur verið ótrúlega duglegt að borða allan mat. Gúffar í sig pizzu með túnfiski og þystilhjörtum, sniglum í hvítlaukssmjöri og ólífum ef þær eru í boði. Það eina sem hún hefur fúlsað við er kál - að soðnu blómkáli undanskyldu. Í gær leist henni hinsvegar ekki á kvöldmatinn. Steikt lifur á greinilega ekki að fara ofan í hennar maga.
Og við sem vorum svo hagkvæm í heimilisrekstrinum að kaupa svolítinn slatta af frosinni lifur á kostakjörum.
Næst þegar lifur verður í matinn verður hún borin fram með fansý sósu. Barnið er nefnilega mikill sósuaðdáandi og vonandi fellur hún fyrir lifur í dulargerfi.
October 26th, 2006 at 12:56 pm
Ég held að barnið hafi þetta frá mér. Ég borða einmitt allt nema lifur!
October 26th, 2006 at 1:01 pm
Eg bordadi heldur ekki lifur… fyrr en eg kynntist Valdimari. En thangad til thotti mer hun hreinn vidbjodur!
October 26th, 2006 at 5:40 pm
Ætli hún sleiki þá ekki bara sósuna og skilji lifrina eftir?
Ólína er nú ansi klár krakki!
October 27th, 2006 at 11:05 am
Ég skil það að hún borði ekki lifur, þótt mér þyki hún voða góð þegar mamma gerir hana með baconi. En að hún borði ekki kál! Hrmf uppeldið á þessi barni
October 28th, 2006 at 12:26 am
ég á bara ári góða uppskrift af lifur stroganoff. Nenni ekki að slá hana inn nema þú viljir, en þá skal ég.