Hin hliðin

Ólína byrjaði í leikskólanum í morgun. Við stoppuðum í rúman klukkutíma og vorum aðallega úti með hinum krökkunum. Ólínu virtist bara lítast vel á þetta allt saman. Hún mótmælti í það minnsta kröftuglega þegar ég dróg hana út í bíl til að fara heim.

Henni tókst nú að detta aðeins á þessum stutta tíma og er nú með svolitla hruflu á nefinu. Á von á því að þetta verði ekki í síðasta skipti sem hún dettur í leikskólanum. Við munum svo náttúrulega aftur mæta glaðbeittar á morgun og jafnvel hafa pabban með til að sýna honum herlegheitin.

* * *

Hrossakjöt í kvöldmat. Verst að Bryndís er aðeins of langt í burtu til að skreppa í mat til okkar.

Góð grein eftir Sverri í Fréttablaðinu í dag. Hressandi og kemur manni í rétta stuðið til að lesa smá skólabækur. Barnið og pabbi þess eru einmitt farin á róló til að gefa mömmunni smá næði. Og hvað gerir hún…sest niður með Fréttablaðið.

Í dag var hirngt frá leikskólanum. Ólína má byrja í aðlögun á fimmtudaginn. Ó hvað ég er fegin að þetta er komið á hreint og þessi bið eftir að eitthvað gerist í leikskólamálunum sé á enda. Nú er bara að vona að stúlkan verði dugleg og finnist gaman í leikskóla.

Sé annars bara fram á rólega helgi. Það er mikið búið að vera af fundahöldum síðustu daga svo það verður gott að slappa bara af heima í rólegheitunum. Annars erum við mæðgur bara tvær í kotinu í augnablikinu þar sem Stefán er í allan dag búinn að vera í einhverri ferð með vinnunni sem er að dragast á langinn. Hann hlýtur þó að skila sér á endanum.

Mætti í Þjóðarbókhlöðuna í dag. Sat þar og lærði í heilan klukkutíma. Það telst vonandi betra en ekki neitt. Í þessari námsferð minni tók ég eftir því að hjólastólamerktum bílastæðum fyrir utan bókhlöðuna hefur verið fækkað úr fjórum í eitt. Mér finnst nú lágmark að fötluðu stæðin þarna séu tvö.

Fjölskyldan hefur lifað í vellystingum undanfarin kvöld og ef mér skjátlast ekki verða krásir í matarboðinu hjá tengdaforeldrum mínum annað kvöld. Ólína sló fyrri met í því að vera dugleg að borða óvenjulega mat í kvöldmatnum í kvöld en þá hakkaði hún í sig sniglum í hvítlaukssmjöri.

Annars hefur þetta verið bylltudagurinn mikli hjá henni. Henni hefur semsagt tekist að afreka það að sprengja vör og fá marblett á aðra kinnina í dag. Þessir áverkar bættust við hrufluna sem hún fékk á annað hnéð í gær og kúluna sem hún fékk á ennið í fyrradag. Vígalegt útlit á einu barni.

* * *

Seint í kvöld er Rebus í sjónvarpinu. Við erum orðin svo gömul að það hefur þegar verið tekin til spóla til að taka hann upp. Þrátt fyrir að hvorugt okkar hafi verið hrifið af sjónvarpsþáttunum um Rebus verður maður nú eiginlega samt að horfa. Það er þá allavega hægt að finna að myndinni og skammast. Það er nú alltaf svo uppbyggilegt.

Ólína er orðinn nettur sjónvarpssjúklingur. Um daginn fékk hún kvef og smá hita og til þess að hafa ofan af fyrir henni leyfði ég henni að horfa á vídeóspólu sem við eigum með Múmínálfunum.

Í dag vorum við varla komnar inn úr sandkassanum í garðinum þegar hún rétti mér hulstrið utan af Múmínálfaspólunni og dróg mig að sjónvarpinu. Ég var ekki alveg nógu fljót að koma myndinni í gang svo hún reyndi að troða hulstrinu inn í vídeótækið.

Það er orðið nauðsynlegt að fara í leiðangur og eignast meira af barnaefni, hvort sem er á dvd eða vídeó. Þó svo að Ólínu finnist Múmínálfarnir bara verða skemmtilegri eftir því sem hún horfir oftar á þá eru takmörk fyrir því hvað ég get þolað.

Hvað er til af vitrænu barnaefni fyrir 17 mánaða kríli? Og hvar fær maður það?

Ólína hefur uppgötvað hversu skemmtilegt það er að hoppa í pollum. Palli dúkkustrákur varð meira að segja að fá að taka þátt í gleðinni. Þau þurftu því bæði þurr föt þegar heim var komið. Nýjar verklagsreglur sem samþykktarn hafa verið eru því að hafa Ólínu í gúmmístigvélum þegar farið er út í rigningu. Palli verður annaðhvort skilinn eftir heima eða verður að sætta sig við blautar tær.

Jæja, þá get ég sagt að ég sé formlega komin af stað í náminu aftur. Í dag afrekaði ég sem sagt að lesa heila fræðigrein og það á norsku. Og það sem líklega er mest um vert er að ég held að ég hafi bara skilið megnið af því sem í henni stóð. Semsagt stuð.

Jæja, komið að Magna í endursýningu.

Á sunnudaginn var fór fjölskyldan í sund. Vigdís kom með okkur til halds og trausts. Þetta var nefnilega fyrsta sundferð Ólínu. Alltaf þegar við höfum ætlað að drífa okkur með hana hefur eitthvað komið upp. Hiti, magapest eða eitthvað annað sem gerir sundferðir ekki aðlaðandi.

Ólína stóð sig eins og hetja og skældi ekki einu sinni í sturtunni svo hún virðist alveg vera komin yfir vatnshræðsluna sem hún virtist á tímabili ætla að tileinka sér. Fannst þetta þvert á móti ótrúlega spennandi. Þannig að það verður vonandi ekki svo langt í næstu sundferð.

* * *

Fyrsti skóladagurinn var í dag. Kúrsinn lofar bara góðu með fullt af spennandi lesefni. Nú er bara að hafi sig í að fara að lesa.

* * *

Góður gestur kom í dag og verður fram á laugardag. Hún hefur þegar fengið skammir fyrir að standa sig illa í blogginu. Nú er besst að fara að leika aðeins við gestinn.

Óskaplega er þessar teiknimyndir mis uppbyggilegar. Stjáni er í algjöru uppáhaldi hjá mér. Ólína horfir hinsvegar dolfallin á Sesame street.