Hin hliðin

Þegar til kom nennti ég ekki í sund. Við fjölskyldan og Vigdís skelltum okkur hinsvegar í Húsdýragarðinn. Þetta var í fyrsta skipti sem ég kem þangað og auðvitað líka í fyrsta skipti sem Ólína fer þangað.

Ólínu leist ekkert á dýrin. Hún bara vældi í kerrunni sinni og vildi vera í fanginu á pabba sínum. Og ef það var farið með hana of nálægt dýrunum greip hún dauðahaldi í pabbann og ýlfraði.

Henni var heldur ekki skemmt þegar kálfurinn Ljómi fór að sleikja Vigdísi. Hún hafði látið sig hafa það þegar hann sleikti einhver ókunn börn en þegar leit út fyrir að uppáhalds frænkan yrði étin varð hún ekki kát. Enda var hún fljót að bjóða Vigdísi snudduna sína þegar hún sá að hún var sloppin úr lífshættunni.

Ólínu líkaði mun betur í Grasagarðinum. (Leist þó ekkert á grasið til að byrja með). Það er greinilegt að við verðum að nota sumarið til að herða hana svolítið.

Það var mikið stuð í blíðunni í dag en ég og sitjandi formaður MS-félagsins kynntum áherslur okkar og framtíðarsýn á opnum félagsfundi. Það var hressandi!

* * *

Ef spáin fyrir morgundaginn rætist langar mig mest að fjölskyldan skelli sér í sund. En við sjáum til.

* * *

Fjölskyldufaðirinn er á tónleikum. Við mæðgur erum því bara heima í notalegheitum. Fórum reyndar í mat í Frostaskjólið og fengum þar dýrindis lambalæri.

Ólína er farin að sleppa sér og verður örugglega farin að ganga fyrir næstu helgi ef hún heldur áfram á sömun braut.

* * *

Ætla að eyða kvöldinu uppi í sófa með ís og horfa á upptöku af Taggart frá því í gær.

Jamm, lífið er bara ansi ljúft.

Þetta er hinsvegar Framsóknarflokknum til háborinnar skammar!

1. maí var annasamur að vanda. En þannig á það einmitt líka að vera.

Við byrjuðum að sjálfsögðu í morgunkaffi hjá SHA. Þar var fullt af fólki og mikil stemming. Fórum svo í göngu. Lögðum ekki í kaffi VG á Hótel Borg svo við héngum bara á Suðurgötunni í staðinn. Eða Stebbi og Ólína héngu þar. Ég gerðist hinsvegar sérlegur einkabílstjóri bílstjóri móður minnar.

Barnaómegðin í Samtökum herstöðvaandstæðinga og VG er orðin töluverð. Reyndar er þetta að talsverðu leyti sama ómegðin sem er á báðum stöðum.

Ólína var svo uppgefin í gærkvöldi að ég lagði ekki í að kíkja með hana aftur í Friðarhús. Við héldum okkur því bara heima hjá okkur. Okkur leiddist þó ekki því Erna kom og heimsótti okkur og Vigdís líka. Sverrir náði meira aðsegja að heilsa aðeins upp á okkur áður en kvöldið var á enda og horfði með okkur á upptöku af Lost.

* * *

Frú Jóhanna og fjölsk. eru barasta flutt til Danmerkur. Ég á eftir að sakna þeirra.