Hin hliðin

Ég missti af fyrsta Project Runway þættinum í nýju syrpunni. Sá hinsvegar þáttinn í kvöld. Í fljótu bragði sýnist mér enginn keppenda vekja sérstakan áhuga minn.

* * *

Sá einnig Germaine Greer í kastljósinu. Hún er töffari. Mér fannst sérlega gaman þegar hún fór að hnýta í Bridget Jones enda sjaldan leiðst meira í bíói en þegar ég lét til leiðast að fara að sjá þá örmu mynd. Eyrún var hinsvegar ekki alveg að ná upp í hana.

Fyrir nokkrum árum gaf Stefán mér bókina The Whole Woman eftir Greer í konudagsgjöf. Ég hef aldrei haft mig í að lesa hana. Bókinni hefur hinsvegar hér með verið pakkað niður og ferð með í sumarfríið sem hefst á föstudag.

* * *

Hvar get ég keypt Tigi Bed Head vörur?

Þar sem ég hef eignast tvær nýjar flíkur, aðra með doppum en hina með blómum má sumarið alveg fara að láta sjá sig. Það er allavega tryggt að ég verð gella!

Stefán á líka bunka af nýjum fötum.

Ólína er krambúleruð sem aldrei fyrr eftir kollhnís í tröppunum niður í þvottahús.

Ójá. Svona er lífið á Mánagötunni þessa dagana.

Það er ekki að spyrja að því. Við komum að sjálfsögðu södd og sæl heim úr Friðarhúsi. Ja, nema kannski Ólína sem var svo upptekin af Freyju nýju vinkonu sinni að hún hafði ekki tíma til að borða neitt að ráði. Það er greinilegt að við verðum að fara að umgangast Auði, Frey og Freyju svo Ólína sjóist í að leika við börn á svipuðum aldri.

* * *

Þar sem ég fletti Fréttablaðinu í gærkvöldi sá ég að Grímur Atlason, fyrrum félagi minn úr stjórn VG í Reykjavík, var í auglýsingu þar sem hann sagðist styðja Dag B. Eggertsson.

Grímur hafði seint á síðasta ári falast eftir sæti á lista VG en tapaði baráttunni um þriðja sætið fyrir Þorleifi Gunnlaugssyni. Grímur hafnaði hinsvegar í fimmta sæti en þáði það hinsvegar ekki. Ekki hafði ég þó ímyndað mér að slakt gengi í prófkjörinu myndi gera hann að krata - en svona er lífið.

Fjölskyldan fékk sér pizzu af megaviku dominos í kvöldmatinn. Chicken special varð fyrir valinu. Ólína fékk eina sneið, sem reyndar var skorin niður í litla bita. Hún tætti svo hvern bita enn meira í sundur og skipti þeim raunar í brauð og sósu annarsvegar og lauk, papriku, fetaost og ólívur hinsvegar. Þið megið svo giska hvort það var brauðið eða grumsið sem hún át.

Er annars ekki til setunar boðið. Þarf að hafa mig til fyrir VG kosningahátíðina í borgarleikhúsinu.

Ég stóð mig vægast sagt illa á djamminu í gær. Mætti á Hallveigarstaði á dagskrána Konur með náttúru. Sumt þar var skemmtilegt annað drepleiðinlegt. Reyndar svo leiðinlegt að það setti mig alveg út af laginu.

Kíkti svo aðeins í Stúdentakjallaran með Vigdísi en við komum það seint að þar var fullt út úr dyrum. Ólund mín gerði það að verkum að mig langaði ekki að vera innan um svona margt fólk svo ég lokkaði Vigdísi til að koma bara heim að horfa á videó með gylliboðum um snakk og nammi. Ef marka má Auði Lilju misstum við því af afbragðs tónleikum.

Vídeóglápið gekk heldur ekki vel. Við tókum Voksne mennesker á dvd en þegar farið var að síga á síðari hluta myndarinnar fór hún að stoppa og hoppa fram og til baka í tíma og á endanum gáfumst við bara upp og ákváðum að það væri hvort eð er kominn svefntími.

Ég skoraði semsagt engin rokkstig í gær og ljóst er að ég verð að taka mig verulega á ef ég ætla að vera stuðpinni í sumar.

Fjölskyldan á Mánagötunni var árrisul í morgun. Ólína á það nefnilega til að rífa sig upp við vekjaraklukku föður síns. Ég stakk upp á því við Stefán að hann léti græða vekjaraklukku í eyrað á sér svo við mæðgur gætum sofið þegar hann færi að skaffa salt í grautinn. Það verður að viðurkennast að hann tók því fremur fálega.

Þegar Ólína áttaði sig á því að faðir hennar væri að búa sig til brottfarar var hún fljót að tína sama ullarsokk og flísbuxur og drösla því að útidyrunum. Greinilegt hverjum henni hugnaðist best að eyða deginum með.

Annars er ég að spá í að vera svo framúrstefnuleg í kvöld að skella mér á tónleika. Ég hef ekkert komið að undirbúningi þessara kosninga og þarf því nauðsynlega að koma mér í smá stemmingu. Auk þess er ég búin að vera liðónýt við djamm síðasta árið svo það er eins gott að koma sér í smá æfingu fyrir sumarið.

Ólína er farin að labba og er ekkert smá stolt af sjálfri sér. Síðustu daga hefur hún mikið verið að æfa sig en í dag fór hún að leggja í alvöru vegalengdir. Gat t.d. labbað frá hurðinni inn í íbúðina og fram í stofu. Hún ræður hinsvegar ekki enn við þröskuldinn inn í svefnherbergi. Það styttist semsagt verulega í það að hún verði flinkari að labba en ég.

Svo skilur hún líka orðið “kyssa” og gerir smelli þegar maður biður hana um að kyssa sig. Þegar að sjálfum kossinum kemur opnar hún hinsvegar munninn og sleikir mann. -Það hefur hún líklega frá móðurbróður sínum.

Jamm og já. Það er semsagt mikið stuð á Mánagötunni um þessar mundir.

Mér er skemmt!

Það fór illa á laugardaginn. En ég get þó altént huggað mig við að hafa verið sjálfri mér samkvæm, komið hreint fram og borið höfuðið hátt. Það sama verður því miður ekki sagt um alla sem á fundinum voru. Annars má lesa um þetta allt í ítarlegri umfjöllun Stefáns, svo ég nenni ekki að vera að eyða of mörgum orðum á þetta allt saman eða vera að svekkja mig.

Annars er dagurinn í dag merkilegur fyrir þær sakir að langamma mín, Billa á strönd hefði orðið níræð í dag. Billa amma kenndi mér margt sem ég mun búa að alla ævi og svo var hún líka einstaklega skemmtileg kona, sem hafði mikla þolinmæði gagnvart því að ég og vinkonur mínar ærsluðust á ganginum hjá henni í Breiðabliki. Mér finnst gaman að það sé sól á afmælinu hennar.

Er frekar andlaus þessa dagana. Sama hvernig ég reyni að hætta að hugsa stannslaust um MS-félagið gengur það verulega illa.

En þar sem ekki er von á neinu gáfu- eða uppbyggilegu frá mér vísa ég lesendum í staðinn á Kolbein sem fjallar um það hvernig framsókn hefur stolið sveitastjórnarkosningunum.

Og svo óska ég Páli Baldurssyni til hamingju með nýja starfið. Þetta hlýtur að verða mun meira spennandi en að afgreiða í banka.