Göngugarpar
Við Ólína erum búnar að fara út tvo morgna í röð og labba smá hring í hverfinu.
Þetta er greinilegt merki um það að ég er orðin miklu sprækari því þetta er í fyrsta skipti síðan hún fæddist sem ég legg í að fara ein með hana út að labba. En tröppurnar upp að heimili okkar gera það að verkum að það er smá burður á kerru og barni í upphafi og enda hvers göngutúrs og þá er eins gott að hafa krafta í köglunum.
Okkur báðum finnst þetta vera algjört æði. Fólki sem á leið um Norðurmýrina gæti því alveg séð okkur bregða fyrir á heilsubótargöngu.
Á göngu okkar í dag sá ég konu vera að bera út Fréttablaðið. Það fannst mér merkilegt því Fréttablaðið er orðið ansi sjaldséð hér í húsinu. Frú Sigríður á efri hæðinni hringir á hverjum degi og kvartar yfir því að fá ekki blaðið. Það er spurning hvort umkvartanir hennar hafi orðið til þess að nýr blaðberi hafi verið ráðinn.
Kannski geri ég þetta bara að framhaldsbloggi um Fréttablaðisráðgátuna ógurlegu…
April 26th, 2006 at 3:20 pm
Gaman að heyra hvað þú ert spræk, þetta eru náttúrulega alveg ferlegar tröppur þú verður bara að fá blaðburðadrenginn í lið með þér til að koma á góðri hagræðingu þarna.