Hin hliðin

Ekkert Fréttablað í dag. Reyndar sagði hann Jóhannes, sem kom til að gera fínt hjá mér í morgun, mér frá því að systir hans sem býr hér í Norðurmýrinni fær Fréttablaðið bara annanhvern dag. Það er vegna þess að blaðberinn tók það upp hjá sjálfum sér að bera einungis út öðrumegin götunnar einn daginn en hinumeginn næsta dag.

Augljóslega er mikil vinnuhagræðing fólgin í þessu. Það er því alls ekki útilokað að minn blaðberi hafi komið sér upp einhverri svona vinnureglu líka. Ég ætti því kannski bara að banka uppá hjá Árna bókbindara og gera við hann einhverskonar blaðaskipta samning. Og þó. Fréttablaðið er nú varla þess virði.

Við Ólína erum búnar að fara út tvo morgna í röð og labba smá hring í hverfinu.
Þetta er greinilegt merki um það að ég er orðin miklu sprækari því þetta er í fyrsta skipti síðan hún fæddist sem ég legg í að fara ein með hana út að labba. En tröppurnar upp að heimili okkar gera það að verkum að það er smá burður á kerru og barni í upphafi og enda hvers göngutúrs og þá er eins gott að hafa krafta í köglunum.

Okkur báðum finnst þetta vera algjört æði. Fólki sem á leið um Norðurmýrina gæti því alveg séð okkur bregða fyrir á heilsubótargöngu.

Á göngu okkar í dag sá ég konu vera að bera út Fréttablaðið. Það fannst mér merkilegt því Fréttablaðið er orðið ansi sjaldséð hér í húsinu. Frú Sigríður á efri hæðinni hringir á hverjum degi og kvartar yfir því að fá ekki blaðið. Það er spurning hvort umkvartanir hennar hafi orðið til þess að nýr blaðberi hafi verið ráðinn.

Kannski geri ég þetta bara að framhaldsbloggi um Fréttablaðisráðgátuna ógurlegu…

Það var nóg að gera á Mánagötunni í gær enda heimasætan að halda uppá eins árs afmælið sitt. Hún fékk margar góðar gjafir, leikföng, bækur og föt. Stefán þarf sem sagt ekki að lesa hann Andra litla aftur í bráð. Pabbinn gæti þó átt eftir að vera fyrir ákveðnum vonbrigðum þegar hann fattar að aðrar harðspjaldabækur eru síst með áhugaverðara flotti. Mér finnst Andri satt að segja bara ágætur.

Fjölskyldan skellti sér svo út í Friðarhús eftir kvöldmatinn og límdi á nokkra Dagfara. Það var nú bara hressandi og skemmtilegt. Ólína fékk þó ekki að líma alveg jafnmikið og hún hefði sjálf kosið. Kannski á 2 ára afmælinu.

Afmælisbarnið bauð límingarfólkinu upp á afanginn af bleiku afmæliskökunni sem Lonni var svo yndisleg að baka og mæltist hún afar vel fyrir.

Það er grein eftir mig á Múrnum, því merka vefriti, í dag. Þetta er í fyrsta sinn sem grein eftir mig birtist þar svo ég er frekar upp með mér.

Núna finnst mér hrikalega svalt að kvitta undir allt með
sþá

Er svo á leiðinni í Kringluna að dreifa dreifimiðum um leið og Stefán kemur heim úr vinnunni.

ójá, það er sko stannslaust stuð.

Ég hrofði á Sigtið í fyrsta skipti núna áðan. Mikið ógeðslega er þetta fyndinn þáttur. Ég held að jónvarpsgláp miðvikudaga sé hér með komið í farveg.

Ég settist út í blíðuna áðan með Draumalandið hans Andra Snæs. Ég er ekki frá því að ég hafi jafnvel orðið mér úti um nokkrar freknur með uppátækinu. Hlakka til að klára bókina. Ef sama veðurblíðan verður aftur á morgun er aldrei að vita nema ég setjist bara aftur út.

Annars var Ólína í 12 mánaða skoðun núna áðan. Hún er 10.260 kg og 76 cm. Ég á samt svolítið bágt með að trúa að hún hafi ekki lengst nema um 3 cm síðan síðast. Nema þá kannski að obbinn af fötunum hennar hafi hlaupið á þessu tímabili.

Daman var nú ekki alveg sátt við barnalækninn. Finnst greinilega lítið réttlæti í því að þessi karl troði kaldri hlusturnarpípu inn á bringuna, bori einhverju tæki inn í eyrun og stingi svo að lokum sprautu í rassinn á henni. Og geri svo ráð fyrir að maður þakki fyrir komuna og kveðji kurteisislega.

Ég veit ekki hvort það er sprautan eða bara eitthvað tilfallandi, en Ólína er allavega með pirraðasta móti núna seinnipartinn.

Á miðvikudaginn var ákveðið að flýta aðalfundi MS-félagsins. Aðalfundurinn er vanalega haldinn að hausti en í ár verður hann 13.maí. Stjórn ákvað að flýta fundinum til að höggvað á ákveðna hnúta sem verið hafa í starfinu um allnokkurt skeið.

Í framhaldi af þessari ákvörðun hef ég ákveðið að bjóða mig fram til formanns í félaginu. Allt bendir til að sitjandi formaður geri slíkt hið sama. Það stefnir því í kosningar á fundinum. Líklega verður einnig tekist á um önnur embætti í stjórninni.

Því miður hafa deilur og innbyrðis átök einkennt MS-félagið um margra ára skeið. Þess vegna hlýtur þessi staða sem upp er komin að valda einhverjum vonbrigðum. Hinsvegar held ég að ef allir aðilar koma heiðarlega fram í kosningabaráttunni ætti sjálft félagið ekki að skaðast.

Ég er sem sagt komin í bullandi kosningabaráttu. Næstu vikur ættu því að verða stanslaust stuð.

Þetta er svosannarlega búið að létta mína lund í kvöld.

* * *

Ólínu er farið að lítast betur á þennan afa sem allt í einu mætti á svæðið. Og þá er náttúrulega farið að styttast verulega í það að hann fari aftur austur.

* * *

Víí. Maðurinn minn er frægur. Það var spurt um hann í spurningarkeppni og börnin gátu svarað. Hvernig stendur á því að Séð og heyrt hangir ekki á þröskuldinum hjá okkur?

Við Ólína fórum í Kringluna í dag. Þetta var jómfrúarferð Ólínu þangað en hún fór reyndar í sérstökum erindagjörðum. Að kaupa sér skó. Jamm stelpan er semsagt búin að eignast skó. Fallega rauða skó. Og hún er svo stolt af þeim.

Bryndís kom í mat í kvöld og borðaði með okkur indælis lax úr laxeldinu í Mjóafirði. Eða jafn mikinn indælis lax og lax getur mögulega orðið.

Svo kom Páll. Hann fékk bara Lu kex.