Letihelgi
Gærdagurinn var unaðlegur. Við lágum heima í endalausri leti. Svona að því fráskyldu að ég þurfti að fara á einn fund um morguninn og Stefán að skreppa tvisvar í vinnuna. En hva…Hef ekki upplifað jafn letilegan dag í háa herrans tíð. Svona eru sterarnir greinilega að skila sér. Ég hef orku til að liggja meðvitað í leti en ligg ekki bara eins og þreytt slitti.
Elduðum okkur svo dýrindis lambafillet í kvöldmatinn. Þurfti meira að segja að krydda það sjálf og allt. En það heppnaðist ljómandi vel.
Í dag er annar letidagur heima því Ólína er að ná sér eftir smá veikindi. Hún er orðin hitalaus en hóstar svolítið og fær ekki að fara út.
* * *
Öðlingurinn maðurinn minn gaf mér ilmvatn þegar hann kom heim frá útlöndum.
* * *
Óheppni Huga á sér engin takmörk.
March 26th, 2006 at 4:40 pm
Já, hann hlýtur að fara klára þessu níu líf sín fljótlega. Hann ætlaði að bjóða ykkur (og mér) í mat fljótlega. Ég ætla reka á eftir honum. Besti kokkur í heimi og amk eitt óhapp garanterað.
March 26th, 2006 at 7:04 pm
Þetta hljómar vel. Við bíðum spennt.1
March 27th, 2006 at 10:34 am
Níu líf, pfft, ég hlýt að eiga a.m.k. hundrað.
Já, ég býð hérmeð í mat einhverntíman og einhverntíman. Vafasamir kokkahæfileikar en ég helli bara nógu áfengi í kverkar gestanna og þá taka þeir viljann fyrir verkið.
March 27th, 2006 at 11:44 am
Og en batnar það. Við Stefán bíðum spennt eftir dagsetningu á heimboðinu. Það vill til að okkur er auðvelt að gleðja. Sér í lagi með fyrirheitum um mat og drykk og góðan félagsskap.