Sjálfskaparvíti
Tuesday, January 31st, 2006Fokk. Ég var búin að gleyma hvað mér verður alltaf kalt þegar ég borða ís…
Fokk. Ég var búin að gleyma hvað mér verður alltaf kalt þegar ég borða ís…
Ég held að ég eigi besta mann í heimi. Hann er núna á leiðinni út í ísbúð til að kaupa handa mér Þeyting. Húrra húrra.
Á morgun fer Stefán svo aftur að vinna og við Ólína verðum bara tvær í kotinu allan daginn. Það verður skrýtið.
Í gærkvöldi fórum við í pizzu og Evróvisíón partý til Guðrúnar og Friðbjarnar sem búa í langtíburtistan í úthverfi af Hafnarfirði. Þar var mikið gaman en einhvernveginn fór Evróvisíónið fyrir ofan garð og neðan.
Ólína stóð sig vel. Ræddi við fólkið. Stóð upp og át snakk eins og vera ber í partýum.
Friðbjörn þarf hinsvegar að taka sig á áður en barnið hans kemur í heiminn. Þá mun lítið þýða að flýja út á svalir þó svo að skipta þurfi um eina og eina tilfallandi kúkableyju.
* * *
Annars varð ég voða ánægð þegar Ármann sagði fyrir nokkru síðan að orðið bleyja mætti bæði skrifa sem bleia og bleyja. Mér finnst bleyja fallegra.
Það var kominn tími til að einhver fjallaði af viti um hjúskaparlögin.
Hrönn og Svenni eru að byggja og það engan smá kofa. Hægt er að fylgjast með framkvæmdunum hér. Þetta skotgengur hjá þeim en þegar við Stefán vorum fyrir austan í september síðastliðinn var ekkert nema hola á lóðinni þeirra. Við fylgdumst reyndar all rækilega með framgangi holunnar þá daga sem við stoppuðum í kaupstaðnum.
Við sjáum fram á skemmtilegt innfluttningspartý í þessu stórglæsilega húsi í sumar.
* * *
Minni á fjáröflunarmálsverðinn í Friðarhúsi í kvöld. Þar vera krásir.
Það jafnast fátt á við franskar kartöflur og kók í kvöldmat. Enda inniheldur slíkur matur alla helstu fæðuflokkana. Þ.e. sykur, salt og fitu.
Annars er kebab frá Pítunni enn verra en Kebab frá Kebabhúsinu. Fatta samt ekki alveg hvernig það er hægt.
* * *
Ólína ormur ormast um allt. Er meira að segja farin að skríða á hnjánum þegar vel liggur á henni. Það bólar hinsvegar ekkert á tönn.
Í dag gerðist ég fjárfestir og fjárfesti í nýrri þvottavél. Í sömu ferð var einnig keypt brauðrist og hraðsuðuketill. Málga heimilisfólk á Mánagötunni var hinsvegar sammála um að láta það bíða betri tíma að kaupa örbylgjuofn enda hefur enginn saknað slíkrar græju að ráði.
Það þarf þó varla að taka það fram að fjármagn heimilisins er svo gott sem upp urið eftir daginn.