Hestakonan ég
Vígði nýja hjólastólinn minn í göngunni í dag. Leðurbuxurnar komu sér vel en án þeirra hefði ég örugglega króknað. Með tíð og tíma mun Stefán vonandi verða fyrirtaks hjólastólabílstjóri en þangað til er vissara fyrir fólk að ganga ekki fyrir framan okkur. Svo gæti líka verið vissara fyrir mig að verða mér úti um öryggisbelti til þess að eiga ekki á hættu að enda liggjandi í götunni. En við eigum örugglega eftir að fá nóg af tækifærum til að æfa okkur á næstunni.
* * *
Í gær hringdi sjúkraþjálfari úr MS-heimilinu í mig og spurði mig hvort ég hefði áhuga á sjúkraþjálfun á hestbaki. Ég var fljót að segja Já takk þrátt fyrir að hafa aldrei verið sérstakur aðdáandi hesta. Nema kannski saltaða niður í tunnu. Í fína bæklingnum sem ég fékk mér til upplýsingarer sagt að ekki beri að líta á Hippotherapy sem útreiðar heldur sem meðferðarform þar sem hesturinn er notaður sem meðferðartæki. Enda frekar erfitt að líta á það sem útreiðar þegar hestur er teymdur undir manni.
En mér finnst þetta samt ótrúlega spennandi og er sannfærð um að þetta mun allavega ekki hafa slæm áhrif á mig. Ég var samt svolítið þreytt eftir tímann í dag.
* * *
Hrönn og Svenni komu í bæinn í kvöld. Þau fengu inni hjá okkur. Við gerum samt ekki ráð fyrir að sjá þau mikið þar sem þau er með stífa dagskrá alla helgina og núna þegar ég hef tækifæri til að vera góður gestgjafi og spjalla við gestina mína hangi ég í tölvunni.
Í dag mætti ég svo í fyrsta tímann. Þjálfunin fer fram í hesthúsahverfinu í Hafnarfirði.
December 10th, 2005 at 1:39 am
vona að vel hafi verið mætt í gönguna, auðvitað var hljómsveitaræfing hjá litlu skottu á sama tíma