Hin hliðin

Í marga mánuði hefur það verið að angra mig að póstforritið mitt er yfir fullt og ég sífellt að eyða pósti til að vera ekki yfir úthlutuðum kvóta. Um daginn færði ég þetta vandamál mitt í orð við Hrönn. Hún benti mér á að það væri ekki nóg að eyða pósti úr innhólfinu heldur þyrfti einnig að tæma úthólfið reglulega. Í gærkvöldi settist ég niður og fór í smá tiltekt.

Ég skannaði yfir póstinn í úthólfinu og sá að þar var ekkert sem ég þyrfti að halda upp á svo ég eyddi bara öllu sem fyrir varð. Endurhlóð svo síðuna spennt yfir því hvaða árangri þetta myndi skila. Kvóta notkun mín féll úr um 99% niður í 9,7%. Það er frekar mikið svekk að svona einföld aðgerð hafi reddaði öllu. Og svo sannar þetta náttúrulega líka ömurlega litla þekkingu mína á tölvum og almennt fattleysi.

Í dag voru tveir aðalfundir afgreiddir. Aðalfundur MS-félagsins og aðalfundur Ásatrúarfélagsins. Ólína mætti auðvitað á báða fundina og fannst svo hrikalega gaman að hún hefur nánast ekkert sofið frá því hún vaknaði um tíu leytið í morgun.

Ég var kosin í stjónr MS-félagsins en það sem meira er um vert er að ég var líka endurkjörinn sem fulltrúi félagsins í aðalstjórn ÖBÍ. Það hefði verið mjög vandræðalegt hefði ég ekki náð því kjöri þar sem það er forsenda þess að ég geti setið í framkvæmdarstjórn ÖBÍ. Það vildi bara svo óheppilega til að aðalfundur MS var haldinn á eftir aðalfundi ÖBÍ. Ég tók sem sagt smá áhættu en allt gekk upp. Annars las ég í því merka tímariti Birtu að það væri ánægjuaukandi fyrir mann að taka svolitla áhættu. Ég verð þó að viðurkenna að eftir að þetta er allt komið á hreint er mér talsvert létt og smá hnútur horfinn úr maganum. Ég þakka auðvitað þeim sem sýndu mér traust og kusu mig.

Annars er það að frétta að Ólína er búin að læra að gera hrygluhljóð neðst í hálsinum og finnst það núna það svalasta af öllu svölu. Það er þó einnig smá möguleiki að barnið sé farið að tala hebresku en þar sem við foreldrarnir kunnum ekki hebresku getum við ekki verið alveg viss og það er spurning hvort við munum nokkurntíma komast að hinu sanna í málinu þar sem enginn sem ég þekki kann að mér vitandi hebresku.

Ólína hefur verið nokkuð dugleg að sitja landsfund Vinstri grænna. Henni finnst voða gaman á svona fundum. Þar er nefnilega fullt af fólki sem brosir framan í hana og segir gúdsí gú. Á föstudaginn hitti hún manni nokkrum á fundinum sem heitir Guðmundur Sigurjónsson - e.t.v. betur þekktur undir nafninu Gvendur Stalín. Þetta væri ef til vill ekki svo merkilegt nema fyrir þær sakir að Ólína er sjöundi ættliðurinn í beinan kvennlegg sem Gvendur kynnist. Geri aðrir betur.

Þá er ég komin heim eftir ágætis vist á Hótel St. Jó. Reyndar svolítið ofvirk og strekkt en mun stöðugri á fótunum og full bjartsýni um að sterakúrinn hafi tekist vel. Nú tekur hinsvegar við þetta tímabilsástand þar til nýrnahetturnar fatta að fríið þeirra er búin og að starfa þeirra sé óskað á ný. Vona bara að allir sýni þessu skilning og umberi skapsveiflurnar.

Hin leiðin er reyndar að reyna að forðast það að umgangast mig næstu vikuna. Það er reyndar alveg ágætt líka. ég á hvort eð er bara að hvíla mig.

En hvað sem öllum skapsveiflum líður er VOÐA notalegt að vera komin aftur heim til Ólínu og Stefáns. Enda hafa þau tekið mér opnum örmum og gert allt sem þau geta til að stjana við mig.

Ég hef nánast ekkert borðað í þrjá daga því mér hefur verið illt í maganum. Miðað við það hvað ég er óhress núna er greinilegt að ég myndi ekki þola marga daga alveg án matar.

Það verður því spennandi hvernig mér mun ganga að éta pastabakkan sem Stefán pikkaði upp í Nóatúni. Það var það eina sem mér datt í hug að ég hefði mögulega lyst á að borða. Annars hef ég ekki bragðað svona pastabakka í nokkur ár eða síðan ég át gjörsamlega yfir mig af svoleiðis mat, veturinn sem við Stefán vorum að byrja að slá okkur upp.

Fjölbreyttnin á matseðli Ólínu eykst dag frá degi. Í morgun gæddi hún sér t.d. á dagblaðapappír og prentsvertu. Henni virtist meira að segja finnast það betra á bragðið en stappaðir bananar!! Nema það hafi verið skrjáfið sem gerði gæfumuninn.

Auglýsingar þar sem telja á fólki trú um hollustugildi matarins með því að tiltaka að hann sé fitusnauður fara óskaplega í taugarnar á mér. Ég veit ekki af hverju. Mér finnst feitt kjet ekki einu sinni gott. Um daginn sá ég þó hinsvegar fitusnauða auglýsingu sem mér fannst bráðfyndin. Þar sagði: MEIRA PRÓTÍN - MINNI FITA. Það besta var þó að þarna var verið að auglýsa kattamat.

Þannig er einmitt heimili mitt í dag. En þau María og Jóhannes komu og fóru eins og stormsveipir um íbúðina og gerðu hana skínandi fína.

Svo er bara að vona að Stefán geti komið nýja ísskápnum í gagnið í kvöld því það yrði vissulega til að fríkka heimilið enn frekar að losna við hinn ísskápin úr stofunni.

Svo verður fólk bara að drífa sig í heimsókn og skoða nýja fallega eldhúsið. Það er að vísu ekki alveg tilbúið, þar sem það á enn eftir að sérsmíða einn skáp í það, ásamt eldhúsborði en það eru nú bara smáatriði. Reyndar er von á fyrstu gestunum síðar í dag.