Vel heppnuð fleyting og rassaköst
Kertafleytingin í gærkvöldi tókst rosalega vel. Aldrei áður hafa jafn mörg kerti selst og aldrei hefur mætingin verið jafn góð. Mér fanst Páll Óskar standa sig vel sem kynnir, ávarp tengdamóður minnar stór gott og Felix Bergson flutti ljóðið “Klukkurnar í Nagasagi” afburða vel. Veðrið var líka fínt svo þetta hefði hreinlega ekki getað verið betra.
Fundurinn á Ráðhúsinu var líka stórfínn. Erindi Monicu Braw var mjög fróðlegt, eins var Guðmundur Georgsson með sallafínt ávarp. Búddadrengurinn söng svo ljóð eftir hana Eyrúnu búdda alveg afbragðsvel. Þetta var allt svo frábært að mér fannst svosem enginn stór missir í því að KK hafi á síðurstu stnudu boðað forföll.
- - -
Ólína er ekki farin að skríða en mjakar sér hinsvegar um með rassaköstum. Þó aðallega þegar hún er berrössuð. Hún á því til að byrja berrössuð uppi á leikteppi en endar svo úti á köldu parketinu. Enn er hún hinsvegar of lítil og vitlaus til að geta rassakastast upp á hlýtt teppið aftur.
Og nú er hún farin að láta í sér heyra það sem hún liggur úti í vagni. Það er því best að hætta að nördast á netinu og hugsa um barnið.