Ofvirk og óð
Það er ekki oft sem maður kemur útikekinn og sællegur heim af spítala en það tókst í þetta skipti. Enda hefur ekki verið mikið við að vera á St.Jó annað en að liggja úti í sólbaði.
Ég held að sterakúrinn hefi bara virkað ágætlega. Ég er þó enn dofin í fingrum hægri handar og er því ekki að takast neitt sérlega vel að hitta á réttu takkana á lyklaborðinu. Það gæti því verið að ég þurfi að fara í þriðja skiptið.
Er búin að vera ferlega ofvirk síðan ég kom heim og Stefán greyið er alltaf að reyna að róa mig niður. Það er bara svo ferlega erfitt. Nýrnahetturnar í skralli og allt í pati. Það verður nú aldeilis gaman þegar tími verður kominn til að fara að bryðja róandi fyrir svefnin.
Á morgun er svo afmæli hjá Lilju Fanney. Stelpan er bara allt í einu orðin ársgömul. Það er vonandi að það að hitta vinina hafi góð áhrif á orvirknina. Er núna farin að horfa á myndina um Bobby Sands. Hún nær vonandi að halda mér kjurri í einhvern tíma. Er búin að vera að reyna að lesa entnógrafíu um N-Írland í u.þ.b. ár. Kannski myndin hafi þau áhrif að ég drattist loks til að klára hana.