Denni frændi minn kom í heimsókn í morgun. Það var ánægjulegt þar sem talsvert langt er síðan ég hafði síðast hitt hann. Ekki var það svo til að spilla fyrir að áður en hann fór skóf hann snjóinn af bílnum mínu og kom með því framtaki sínu í veg fyrir að ég kæmi of seint í skólann í morgun.
* * *
Í fyrradag hringdi Hrönn í mig og hóf samtalið á orðunum: Þú mátt ekki móðgast en…
Ég setti mig náttúrulega strax í ákveðnar stellingar.
Erindi Hrannar var semsagt til komið vegna þess að í gær var öskudagurinn og öllum í skólanum þar sem hún kennir var uppálagt að mæta í grímubúningi og Hrönn datt í hug hvort ég ætti ekki einhverja fína mussu sem hún gæti fengið lánaða til að vera hippi. Það var auðvitað sjálfsagt mál að lána henni mussu.
Svo þegar hún kom til að sækja mussuna spurði hún hvort ég ætti e.t.v. einnig eitthvað hippalegt pils. Það var svosem alveg til inn í skáp og Hrönn fór héðan með heilan “grímubúning”.
Síðan hef ég verið að velta því fyrir mér hvort það sé jákvætt eða neikvætt að vinir mans komi og fái lánuð föt hjá manni, föt sem maður sjálfur hefur gengið í hversdagslega og noti sem grímubúning…ekki ósvipaður hlutur hefur nefnilega gerst áður, nema þá var það Bryndís sem fór í fötin mín.
* * *
Fiskbúðingur í kvöldmatinn. Það er ár og öld síðan svoleiðis var síðast á borðum á Mánagötunni. En í þá tíð að ég og Hrönn vorum sambýlingar var fiskbúðingur MJÖG oft í matinn. Enda var það áður en við urðum fínar millistéttarkonur.