Hin hliðin

Mig dreymdi í nótt að það væri verið að reyna að drepa mig. Það byrjaði á því að ég sat í rútu sem keyrði um Urðarteiginn á ofsahraða með þeim afleiðingum að hún fór útaf veginum hjá Urðarteigi 21 og valt niður brekkuna að húsinu. Það voru fleiri en ég í rútunni svo ég áttaði mig ekki á því á þeirri stundu að tilræðið beindist að mér. Enn síður vissi ég hver var bílstjórinn brjálaði.

Næst var ég komin í bílaeltingarleik inni í sveit, þar sem brjálaður
ökumaður elti mig og skyndilega var ég ekki lengur á bíl heldur þríhjóli og ég hlólaði og hjólaði til að reyna að sleppa.

Svo skyndilega var ég stödd fyrir ofan gamla frystihúsið og þar hitti ég loks manneskjuna sem var að reyna að drepa mig augliti til auglitis. En það var þá Bryndís sem gekk ógnandi á móti mér með vasahníf í hendinni. Ég varð hrikalega hrædd en sá jafnframt að löggan var á leiðinni og svo vaknaði ég með öran hjartslátt og brjóstsviða.

Ég reyndi náttúrulega að vekja Stefán, þar sem ég verð alltaf sérstaklega óumburðarlynd manneskja þegar ég vakna með andfælum og vil fá athyggli. Það gekk hinsvegar ekki vel og það var ekki fyrr en eftir langa mæði sem hann aðeins tók utan um mig og ég gat fundið ró í mínum beinum til að fara aftur að sofa.

Maður bara vill ekki lenda í því að vera eltur af vinkonu sinni sem hefur svona líka greinilega í hyggju að murka úr manni lífið.

This entry was posted on Friday, February 25th, 2005 at 1:43 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.