Hin hliðin

Í dag þurfti ég að fjárfesta í kasettu. Bara svona venjulegri kasettu eins og maður tók einusinni lög úr útvarpinu uppá. Ég ákvað því að að skella mér í tíu-ellefu og sameina kasettukaupaferðina öðrum innkaupum.

Afgreiðslustúlkan í tíu-ellefu horfði hinsvegar bara á mig þegar ég spurði hvort þar væru seldar kasettur og svaraði að svo væri ekki. Greinilegt var að það koma ekki margir í mánuði og spyrja svona undarlegra spurninga.

Ég taldi nokkuð örugt að ég gæti fengið kasettu í Sífunni en hafði bara ekki tíma til að fara þangað svo ég ákvað að setja traust mitt á Júlla í Draumnum. Og auðvitað var hægt að kaupa kasettur í Draumnum. Bæði 60 og 90 mínútna.

Í rauninni gerist það mjög sjaldan að Júlli eigi ekki þá vöru sem maður biður um. Héðan í frá ætla ég því að hefja innkaupaleiðangra mína í Draumnum.

Mér hefur ekki fundist rokið síðustu daga neitt sérlega skemmtilegt. Nokkrum sinnum hef ég verið nálægt því að fjúka og það er ekki skemmtileg lífsreynsla. Er í nokkurri alvöru að íhuga að seta múrstein í veskið mitt til að fá svolítið meiri kjölfestu.

Þar sem ég fauk um miðbæinn í morgun ákvað ég að fjúka í smá heimsókn til Jóhönnu á Borgarskjalasafnið. Þar er illa farið með hana og hún er að drukna í vinnu. Ég lofaði að reyna að vera duglegri að rekast í heimsóknir á safnið. Vonandi kem ég til með að standa við það.