Austurgluggann heim
Jæja, þá fer ég að fá Austurgluggann sendan heim í pósti. Ég lét nefninlega loksins verða af því að gerast áskrifandi. Það var nú ekki flókanara aðgerð en það að senda Jóni Knúti ritstjóra tölvupóst.
Bráðum get ég semsagt hætt að fletta í gegnum Austurgluggann með höppum og glöppum, svona þegar ég man eftir honum og er stödd í Þjóðarbókhlöðunni.
Nú er bara eins gott að það verði allt fullt af spennandi og skemmtilegum fréttum að austan. Mér finnst ég hreinlega eiga heimtingu á því sem nýbakaður áskrifandi.
Ég er reyndar líka að gæla við það hvort ég eigi kannski að verða einn af þessum fruntalegu lesendum sem alltaf hafa allt á hornum sér og senda ritstjórninni reiðileg skammarbréf a.m.k. einu sinni í mánuði.
Það gæti nú verið svolítið gaman.