Mér hefur aldrei verið sérlega vel við ketti

Það þýðir þó ekki að mér sé neitt sérlega illa við þá. Þeir meira bara svona eru. Og það að þeir séu ekki á mínu heimili er mikill bónus.

Ég er þó talsvert hrifin af kettinum sem liggur oft sofandi í andyri Þjóðarbókhlöðunnar. Það er eitthvað svo vinalegt við hann, þar sem hann liggur þarna og virðast hreinlega bíða eftir því að einhver utangátta detti um hann.

2 Responses to “Mér hefur aldrei verið sérlega vel við ketti”

  1. Vigdis litlasystir Says:

    ég vissi ekki að þér líkaði ekki vel við ketti. En þér líkar vel við einhvern undarlegan kött sem bíður eftir því að einhver detti um sig… jæja þú ert nú pínu skrýtin.

  2. Steinunn Þóra Says:

    Mér datt í hug að þú myndir kommenta á þessa færslu!!