Hin hliðin

Í tilefni þess að á morgun er 1. maí ætla ég að hneykslast svolítið á fyrrverandi vinnuveitendum mínum í Síldarvinnslu Neskaupstaðar.

Þar hefur nú verið tekin í notkun svokölluð “blá pilla” sem gerir yfirmönnum kleift að fylgjast með öllum ferðum starfsmanna innan fyrirtækisins.

Með “pillunni” er t.d. mögulegt að fylgjast með því hversu löngum tíma starfsmenn verja á klósettinu í vinnutímanum.

Það eru þó ekki allir starfsmenn sem þurfa að bera þennan staðsetningarbúnað.
Skv. Austurglugganum eru það einungis með þeim sem starfa á tímakaupi sem þarf að fylgjast svona með. Yfirmenn á mánaðarkaupi eru hinsvegar “frjálsir ferða sinna”.

Það hlýtur að vera skelfilega erfitt fyrir rekstraraðila SVN að þurfa að horfast í augu við það að starfsemin gengur ekki upp nema að þeir reiði sig á lifandi vinnuafl, með sjálfstæða hugsun en ekki einungis tilfinningalausar vélar.

Svona lagað ætti náttúrulega ekki að líðast!!! Og hvað ætli gömlu kommarnir segðu ef þeir vissu af þessu?!?

* * *

Krílið hún litla systir mín er farin að blogga. Það er reyndar töluvert langt síðan hún byrjaði en blessunin var ekkert að segja mér frá því. Reyndar verður jafnframt að viðurkennast að ég spurði hana aldrei út í það.

Ritgerðin gengur hægt. Eiginlega svo hægt að ég er orðin stressuð. Og þegar ég er stressuð gengur allt enn hægar.

Þetta er ekki gaman.

Annað kvöld kl. 22 verður hinsvegar mjög gaman. Þá verð ég búin að losa mig við þessa blessuðu ritgerð í hólf kennaranna.

* * *

Orðskýring fyrir Bryndísi:

Smulf þýðir að mér vitandi ekki neitt. Þetta er orðleysa sem ég hef apað upp eftir Stefáni án þess að vita beint í hvaða merkingu hann notar það. Skv. mínum málskilningi er í raun hægt að nota orðið smulf við öll tækifæri en ég nota það aðallega þegar ég er ekki alveg nógu sátt við tilveruna.

Ætli þetta þýði að ég hafi uppgötvað þessa síðu mánuði of seint. Fúllt.

* * *

Fyrstu iðnaðarmennirnir komu í dag. Það verður áhugavert að sjá hvernig baðherbergið lítur út þegar ég kem heim. Ég get þó alltént huggað mig við það að það getur varla orðið verra en það var í morgun.

* * *

Er með ritstíflu. Það versta er að hún brýst aðeins fram þegar ég sit og er að reyna að skrifa eina tiltekna ritgerð. Núna áðan mætti ég illa lesin í próf en þó ég segi sjálf frá þá hreinleg rann mælskan upp úr mér um allskonar hluti sem ég veit svo sem ekkert um. Það er ekki sanngjarnt.

* * *

Ætti maður kannski að skella sér í vesturbæjarlaugina í kvöldsólinni?

Smulf

Í þessum skrifuðu orðum er ég að undirbúa mig andlega fyrir heimferðina. Mér skilst að það standi ekki steinn yfir steini í baðherberginu okkar og búið sé að rífa allt niður nema klósettið sjálft, vaskinn og sturtuna.

Geri annars ráð fyrir að kvöldinu verði varið í að gera barmmerki fyrir þá femínistadrengi. Átakið þeirra Karlmenn segja nei við nauðgunum er alveg frábært framtak og tímanum því vel varið í að leggja baráttunni lið.

Ætli maður endi ekki bara með að kíkja í ríkið á föstudaginn…

Ég held að við séum komin að niðurstöðu í stóra gólfflísamálinu. Allir sem eitthvað “vit” eiga að hafa á þessum málum mæla gegn mósaík á gólfið.

Sú þumalputtaregla gildir víst um gólf að því færri samskeyti og þ.a.l. minni fúga - því betra. Við erum því búin að finna okkur stærri gólsflísar í lit og munum nota kvöldið til að sjá hvernig okkur líkar við þær.

Og Nonni!! Ég hélt nú að þú hefðir notað baðherbergið nógu oft til að vita að það er ekkert niðurfall þar inni…enn þetta segir manni víst að þú hafur alltaf hitt í klósettið…humm.

Ég verð að viðurkenna að síðasta færsla var einmitt skrifuð til þess að æra Ernu úr forvitni. Það skal einnig viðurkennt að það var nú ekki sérlega fallegt.

Hér með verður því hinsvegar ljóstrað upp að bókin sem við hjónaleysin erum að lesa er Muminpappa på eventyr sem eru hinar frægu endurminningar múmínpabba sem margoft hefur verið vísað til úr öðrum bókum. Ó hvað hún lofar góðu. Og ekki skemmir fyrir að hún er á norsku.

* * *

Þórey kemur í kvöld ásamt börnum. Það ætti því að verða glatt á hjalla á Mánagötunni í kvöld.

Stefán ætti nú reyndar að segja að VIÐ byrjuðum á ótrúlega skemmtilegri bók í gær!

Ég hlakka ótrúlega mikið til að heyra restina af henni.

Hljómsveitin Tony Blair var stórgóð í gær. Ef þeir spila aftur mun ég mæta.

Í dag er hinsvegar ekki góður dagur. Hann er bara alls ekki góður og ég er frekar súr.

Svona fréttir eru heldur ekki til að lífga upp á tilveruna.

Það þýðir þó ekki að mér sé neitt sérlega illa við þá. Þeir meira bara svona eru. Og það að þeir séu ekki á mínu heimili er mikill bónus.

Ég er þó talsvert hrifin af kettinum sem liggur oft sofandi í andyri Þjóðarbókhlöðunnar. Það er eitthvað svo vinalegt við hann, þar sem hann liggur þarna og virðast hreinlega bíða eftir því að einhver utangátta detti um hann.