Hin hliðin

Hann Fiskur minn er dáinn! Síðustu vikurnar hefur hann stundum hegðað sér ansi undarlega svo okkur var farið að gruna að það styttist í endalokin og eiginlega hef ég í langan tíma hálft í hvoru átt von á því að næst þegar mér yrði litið á Fisk sæi ég hann fljótandi með magan upp. Síðustu daga hefur hann svo skipst á því að liggja á hliðinni á botninum á glerkúlunni sinni eða að reyna synda um en þá yfirleitt endað með því að fljóta með magan upp.

Í morgun kom ég svo að honum liggjandi alveg hreyfingarlausum á botninum og þegar ég bankaði í glerið hreyfði hann sig ekki. Eftir að hafa sannfært mig um að Fiskur hreyfði sig ekki neitt í langan tíma hringdi ég í Stefán og tilkynnti honum um andlátið. Mér finnst þó svolítið krípí að hann skuli ekki fljóta upp eins og mér hefur verið sagt að dánir fiskar geri.

Jarðarförin er fyrirhuguð seinnipartinn í dag þegar Stefán er búinn í vinnunni. Ætli við sleppum ekki öllum serímóníum og gröfum hann bara úti í blómabeði. Mér finnst það viðkunnalegar en að sturta honum niður. Hann var nefninlega orðinn vinur minn og ég verð eiginlega að viðurkenna hér á þessari stundu að ég talaði stundum við hann.

This entry was posted on Wednesday, September 10th, 2003 at 3:19 pm and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.