Ég er ekki heiladauð!
Ég hafði haft ákveðnar áhyggjur af því að mér hefði hugsanlega tekist að drepa alla gáfulega hugsun í heilanum á mér í sumar með almennri leti og sinnuleysi. Það hefur nefninlega gerst skipti eftir skipti að ég hef ekki nennt að mynda mér skoðun á hlutum og hef bara yppt öxlum við fréttum af níðingsskap ráðamanna í heiminum.
Ég hef í margar vikur helst ekki nennt að lesa annan texta en þann sem inniheldur mikið af myndum (Með þeirri undantekningu þó að spæna mig í gegnum Glataða snillinga eftir Wiliam Heinesen)
Í morgun varð þó ákveðin breyting á þessu. Ég las u.þ.b. hálfa fræðigrein! (Og eina ástæðan fyrir því að ég kláraði greinina ekki var að ég var búin að lofa mér annarsstaðar núna seinnipartinn).
Ég held þræði enn sem komið er og hef meira að segja nennt að fletta nokkrum orðum upp í orðabók til þess að skilja umfjöllunarefnið enn betur.
Víí…það er svo gaman að gera sér grein fyrir að maður sé ekki heiladauður!!!