Kannske
Það eru fá orð sem ég hef getað látið fara jafn mikið í taugarnar á mér og orðið kannske. Þó veit ég innst inni að það hlýtur að vera réttara að segja kannske en kannski. Maður veit jú aldrei hvað kann að ske. En óbeit mín á þessu orði er þvílík að á sínum tíma gafst ég upp við að lesa Alaister McLean vegna þess að bölvaður þýðandinn notaði orðið kannske í tíma og ótíma. Ef ég man rétt píndi ég mig í gegn um Byssurnar í Navaróne og hennti svo bókinni pirruð frá mér og ákvað að reyna ekki að lesa meira af þessu, allavega ekki á íslensku.
Annars eru ekki mjög margir sem nota orðið kannske svo dagsdaglega er ég blessunarlega laus við að heyra það. Karl Th. Birgirsson slær reyndar um sig með því en einhvernvegin er eins og að ég hafi alltaf verið orðin pirruð á einhverju öðru í skrifum hans áður en ég hef getað farið að einbeita mér að því að hann noti þetta skelfilega orð.
* * *
Skemmtu þér vel í fríinu Jóhanna! Það er heppilegt að við erum að fara í frí á sama tíma því þá þarf ég ekki að hafa ofanaf fyrir þér á meðan 