Og við svífum um loftið…
Helgin hefur ekki verið alveg jafn góð og helst hefði verið kosið. Veðurguðirnir sviku mig algjörlega um sól svo ég gat ekki legið ofvirk úti í sólbaði. -Þeir fóru reyndar líka frekar illa með Stefán sem á nú eftir að raka fullan garð af blautu grasi.
Reyndar náði ég ekki að verða neitt rosalega ofvirk því læknirinn á St. Jó ákvað að dæla í mig svefnlyfjum og róandi svo mér hefur svolítið fundist ég hafa verið svífandi á bleiku skýi. En nú gegnur það víst ekki lengur svo ég verð að taka mig á aog reyna að sofa eins og venjulegt fólk, án hjálparmeðala.
Öll góðu plönin hans Stebba um að stjana við mig um helgina fuku eitthvað út í buskan. Það er fúlt því það er ekki svo oft sem læknar mæla með því að stjanað sé við mann. Drengurinn verður þó að fá að eiga það að hann hefur sýnt gríðarlegt umburðarlyndi gagnvart vinum (sem ég by the way vona að ég eigi ekki eftir að horfa á framar).