Vinir við athygglisbresti Þá styttist
Vinir við athygglisbresti
Þá styttist óðfluga í að ég fari á spítala. Úgh!
Þóra mágkona mín er búin að gera sitt til að gera ástandið á heimilinu bærilegt þegar ég kem út aftur, reyndar algerlega án þess að vita af því. Móðir hennar var svo góð að lána mér Friends spólurnar hennar svo að þegar ég kem heim af spítalanum ofvirk og ekki fær um neinskonar mannleg samskipti get ég lokað mig inni og horft á Friends sem eru fullkomnir fyrir einstaklinga sem þjást af einbeitingarskorti. Það þarf nefninlega ekki mikla athyggli til að fylgjast með þáttunum. Takk Þóra 
Það er bara verst að ég er strax orðin svöng við tilhugsunina að lifa á spítalamat. Ekki það að ég fái vatn í munnin heldu þvert á móti það að ég sé ekki fram á að geta borðað magafylli mína í þrjá daga. Það er eins gott að Stefán standi sig í stykkinu við að bera í mig allskonar kræsingar.