Afbrýðisöm út í mannin með
Afbrýðisöm út í mannin með mikilmennskubrjálæðið!
Um daginn fór ég á Vitabar ásamt Stefáni og nokkrum fleirum. Það er svosem ekki í frásögur færandi nema vegna þess að þar hitti ég frænku mína sem ég haf aldrei áður séð og vissi reyndar ekki að væri til fyrr en hún kynnti sig fyrir mér. Yfir því er auðvitað ekki hægt að kvarta og alltaf gaman að sjá hversu stóran frændgarð maður á. Mér fannst hinsvegar svolítið leiðinlegt að hún þekkti mig í gegnum Stefán sem hún þekkti þó ekkert. Það hafði bara einhver bennt henni á að krullaði maðurinn sem væri stundum í sjónvarpinu væri kærasti frænku hennar. Og þar sem þessi frænka mín sat á Vitabar og var að fara yfir lista með þátttakendum á ættarmótinu sem ættin mín stendur fyrir um þar næstu helgi rak hún augun í nöfnin okkar og fattaði að þarna væri kominn þessi frægi kærasti frænku hennar…
Ég verð að viðurkenna að ég er pínulítið svekt. Ég vil ekki vera viðhengi sem er þar að auki skilgreint sem slíkt. Ég held samt að ég sé mest svekt út í sjálfa mig fyrir að vera pínulítið afbrýðissöm út í mannin með mikilmennskubrjálæðið. Ég er samt ekki frá því að mikilmennskubrjálæðið hafi hjaðnað með bólgunni í tánni margumtöluðu.
Annars hef ég ekki tíma til að vera mikið að velta mér upp úr þessu því ég er upptekin af því að hlakka til að fara til Finnlands á morgun!