Lödu söknuður Mig dreymdi Löduna
Lödu söknuður
Mig dreymdi Löduna hans pabba. Þegar ég vaknaði helltust yfir mig minningarnar um þennan mjög svo misheppnaða bíl sem svo hrikalega margt gerðist í. Í draumnum var hún búin öllum gömlu eiginleikunum. Bensínlyktin og kraftleysið voru þarna og ég að reyna að juðast upp Urðarteginn í fyrsta gír með tilheyrandi hávaða. Og Ladan hafði meira að segja bætt við sig nýjum eiginleika sem ég varð eftirá eiginlega hissa á að hefði ekki einkennt hana í raunveruleikanum. Hún var komin með lélegar bremsur. Svo lélegar að þegar ég bakkaði út úr stæðinu hjá Hrönn var ég næstum búin að keyra á bílinn hennar Bjarkar. Og Björk skammaði mig. Það var ekki gaman að vakna og sjá að þetta var bara draumur. Those were the days…
* * *
Lonni er loks farin að blogga. Nú bíð ég spennt eftir torfærusögum af nýja ofurstólnum.