Kannski er gólfin í Orkuveitunni
Kannski er gólfin í Orkuveitunni ónýt!
Í gær gerðist ég hálfgerð afæta og mætti með Stefáni í einhverskonar móttöku hjá Orkuveitunni. Þar voru snittur og léttvín á boðstólum og hægt að skoða hin nýju og yfirdrifnu húsakynni. Snitturnar voru góðar og ég verð að viðurkenna að ég væri alveg til í að fá snittur í matinn svona eins og aðra hverja viku. Þar sem leyfilegt var að taka rauðvínið með sér á röltið um hið nýja hús varð auðvita ekki komist hjá því að það slettist svolítið upp úr glösunum og ég er viss um að kostnaðurinn við húsið á enn eftir að hækka vegna þess að líklega þarf að skipta strax um stórann hluta gólfefna. Hið ljósa viðargólf virtist nefninlega drekka vínið í sig. Þó er aldrei að vita nema Alfreð hafi ákveðið að halda kostnaði í lágmarki og hafi sjálfur leigt þar til gerð tæki og unnið baki brotnu í alla nótt við að pússa gólfið. Það verður þó kannski að teljast ólíklegt.
En ég kem til með að lifa með því að vita að hugsanlega hafi ég lagt mitt af mörkum til þess að hækka kostnaðinn við húsið.