Hin hliðin

Í dag er ég svo glaður svo glaður svo glaður…

Aldrei þessu vant vaknaði ég hrikalega hress og kát klukkan 8:10 í morgun. Fór í tíma og hafði skoðanir á öllu sem er frekar sjaldgæft fyrir hádegi. Var bara frekar ánægð með sjálfa mig. Náði meira að segja að gera smá grín að Framsóknarflokknum.

Svo var ég núna að koma af alveg óskaplega fróðlegu rabbi á vegum rannsóknarstofu í kvennafræðum þar sem Kristjana Stella Blöndal og Þorgerður Einarsdóttir ræddu um launakannanir og kynbundin launamun. Það er alltaf svo gaman þegar maður lærir eitthvað nýtt og finnst maður hreinlega vera betri manneskja fyrir vikið. Ég get allavega alveg örugglega verið meira böggandi manneskja í fjölskylduboðum framtíðarinnar fyrir vikið. Ó hó ég er hreinlega farin að hlakka til næsta boðs.

Annars gerðist það undur og stórmerki í dag að ég fékk bréf frá Stefáni Jónssyni. Það var langt og algerlega í hans stíl. Mikið af vangaveltum og efasemdum. Það er gott að vita að drengurinn virðist vera í góðum gír.

En núna er ég farin að fá mér að borða. Ákvað að splæsa bara í langloku og appelsín svona í tilefni þess hvað þetta er búinn að vera góður dagur hingaðtil.

Fimar skellibjöllur

Í tíma áðan fór þjófavarnarkerfið í skjávarpanum í gang. Það er versta hljóð sem ég hef heyrt í dag.

Vinkona langömmu minnar kallaði okkur Bryndísi alltaf skellibjöllur. Ég held að það hafi að hluta stafað af því hvað það voru alltaf mikil læti í okkur. Við dunduðum okkur til dæmis oft við að æfa fimleika á ganginum í gamalmennaíbúðunum. Eftir á að hyggja held ég að við höfum ekki verið neitt sérlega fimar.

Það er erfitt að þykja vænt um fiska!

Ég er farin að tengjast Fiski tilfinningarböndum. Það er ekki gott þar sem það er líklegra en ekki að ævi hans verði fremur stutt. Í gær skiptum við um vatn í búrinu hans og ég var með stöðugar áhyggjur af því að þetta gæti orðið honum ofviða. Miðað við stressið sem heltók mig er eins gott að við skiptum ekki neitt sérlega oft um vatn.

Freskjur og önnur furðudýr

Ég og Stefán héldum í gær áfram að velta fyrir okkur orðum með forskeitið Ó. Eitt orðana sem við ræddum um var orðið ÓFRESKJA. Samkvæmt orðabók getur það til damis þýtt skrímsli. Mér finnst samt orðið FRESKJA miklu hræðilegra. Ég fann það reyndar ekki í orðabók en mér finnst samt eins og að það sem er FRESKJA hljóti að vera miklu hættulegra og ógeðslegra en það sem er ÓFRESKJA.
Samkvæmt þessum nýfengna skilningi mínu eru ÓFRESKJUR góðar. Gott ef ekki vinir mínir.

* * *

Fyrir tæpri viku sagði Smári frændi mér að hann læsi stundum bloggið mitt. Það fór kaldur hrollur um mig. Það er hreinlega með ólíkindum hversu mikið af eldri ættingjum lesa svona lagað.

Smári bennti mér á að Erna Björg litla frænka mín væri flutt til Danmerkur og að hún bloggaði. Þetta hafði ég auðvita ekki hugmynd um þar sem ég er ekki ættræknasta manneskja í heimi. Á síðunni hennar Ernu fann ég link yfir á Ósk. Ekki vissi ég heldur að hún væri í lögfræði. Mér líst ekkert á það eða vefritin sem hún linkar á.

Til hamingju með afmælið!

Samtökin ´78 eiga 25 ára afmæli um þessar mundir. Ég var núna rétt áðan að fá í hendur bækling með þeim viðburðum sem verða í tilefni afmælisársins. Það gæti hreinlega farið svo að ég verði að gerast menningarspíra í ár.

Hádegisfyrirlestraröðin um málefni samkynhneigðra byrjaði vel í dag og ef öll erindin verða jafn fróðleg og skemmtilegt og erindið í dag er ég ekki fjarri því að ég verði hreinlega fróðari eftir að sitja þau.

* * *

Ég kláraði Rebus í gær og núna er alvaran tekin við. Ég held að ein grein og einn kafli í bók hljóti að teljast viðunandi byrjun. Nú er þetta bara spurning um að halda dampi í fjóra mánuði. Það gæti orðið erfitt.

Þegar ég er búin með Rebus fer ég að læra

Ég er hrikalega fegin að það er komið frost og hálka. Ég var nefninlega farin að sjá eftir því að hafa farið með bílinn í umfelgun fyrir jólin. En nú fæ ég þó allavega eitthvað fyrir peningana mína. Það er bara einn galli við frostið og hann er að núna er ég alltaf að frjósa þrátt fyrir nýja, fína og hlýja inniskó.

* * *

Heilinn er hægt og sígandi að komast í gang. Ég eyddi þó fyrrihluta dagsins að mestu í að lesa Rebus og afsakaði það við sjálfa mig með því að minna mig á að ég ætti engar skólabækur. Þar sem ég veit að afsökunin er ömurleg fór ég í Mál og menningu og keypti tvær bækur. Mig vanta samt ennþá böns af bókum. Ég er samt að hugsa um að klára Rebus og það helst í dag.

Kannski er gólfin í Orkuveitunni ónýt!

Í gær gerðist ég hálfgerð afæta og mætti með Stefáni í einhverskonar móttöku hjá Orkuveitunni. Þar voru snittur og léttvín á boðstólum og hægt að skoða hin nýju og yfirdrifnu húsakynni. Snitturnar voru góðar og ég verð að viðurkenna að ég væri alveg til í að fá snittur í matinn svona eins og aðra hverja viku. Þar sem leyfilegt var að taka rauðvínið með sér á röltið um hið nýja hús varð auðvita ekki komist hjá því að það slettist svolítið upp úr glösunum og ég er viss um að kostnaðurinn við húsið á enn eftir að hækka vegna þess að líklega þarf að skipta strax um stórann hluta gólfefna. Hið ljósa viðargólf virtist nefninlega drekka vínið í sig. Þó er aldrei að vita nema Alfreð hafi ákveðið að halda kostnaði í lágmarki og hafi sjálfur leigt þar til gerð tæki og unnið baki brotnu í alla nótt við að pússa gólfið. Það verður þó kannski að teljast ólíklegt.
En ég kem til með að lifa með því að vita að hugsanlega hafi ég lagt mitt af mörkum til þess að hækka kostnaðinn við húsið.

Ógeð á efrihæðinni!

Gamla fólkið á efrihæðinni er greinilega með eitthvað ógeð í hádegismat í dag. Mín helsta ágiskun er að það sé skata sem hefur ekki verið geymd í kæli síðan á Þorláksmessu. Það er frekar svekkjandi að það er líka skítafýla niðri í íbúðinni minni.

Reynt að vakna úr dvalanum

Síðustu daga hef ég legið í hálfgerðum dvala og fært mig milli svefniherbergis og stofu með Rebus, svona til að koma í veg fyrir að ég fái legusár. En í dag ákvað ég að það væri kominn tími til að hrista af sér slenið og dreif mig upp í skóla til að ná mér í stundarskrá og nördast á netinu.

Miðað við auglýsingarnar í fréttablaðinu á maður einmitt að hrista af sér slenið núna. Það virðist helst vera gert með því að kaupa sér rándýr líkamræktar kort eða einhverskonar útlitsbætandi meðferðir. Það hlýtur reyndar að virka ágætlega því ef maður eyðir öllum peningunum sínum í svona dót hefur maður ekki jafn mikinn pening eftir til að eyða í fitandi mat.