Hin hliðin

Hver myndi trúa því að ég hafi verið heimspekingur?

Jæja, þá virðist ég vera hætt að vera lasin, eða allavega svona því sem næst. Mér var farið að líða eins og ég væri í stofufangelsi heima hjá Stebba…ekkert netsamband. Það var t.d. virkilega skerí þegar Bryndís hringdi og ég byrjaði að bera mig aumlega og segja að ég væri lasin. Hún sagðist nefninlega vita allt um það, því hún hefði lesið um það hjá Stefáni. Reyndar finnst mér hann ekki hafa fjallað fallega um veikindi mín. Það er reyndar rétt að ég kvartaði svolítið en kom on…ég var lasin og svo er ég líka greinilega svo mikill heimspekingur í mér að ég var bara að krifja hlutina til mergjar og fólk eins og Stefán misskilur það bara og heldur að ég sé að barma mér. Annars hef ég töluverða trú á að hann eigi eftir að barma sér sjálfur í dag eða næstu daga. Hann á það líka skilið -þe. að mega barma sér. Hann er nefninlega orðinn ansi kvefaður.

What Was Your PastLife?

Slátur

Eyddi gærdeginum í sláturgerð með mömmu. Ég fékk að hræra! Þegar ég var lítil (ca. 5 ára) var mín æðsta ósk að fá að hræra en þá var ég lítil og mér var sagt að ég yrði að bíða þar til ég yrði stór. Þegar ég var unglingur og hugsanlega orðin nógu stór til að hræra hafði ég misst áhugann á sláturgerð svo ég sóttist ekki sérlega eftir því að hræra. Lét mig þó hafa það að sauma nokkrar vambir. En í gær var sko minn dagur. Blóðið með mjölinu í var heitt og mjúkt. Ó-hó! þetta var svo gaman. Og nú verður aldeilis borðað slátur í vetur.

Klæðalitlir Skotar

Ég finn ekki Eddu-kvæðin. Vona að Nonni fyrirgefi það.

* * *

Fórum í gær á Players í Kópavogi til að hlusta á Búálfana spila. Ölvun var framur almenn á svæðinu. Þarna komu nokkrir Skotar og Bryndís var strax farin að vinna að áætlunum sem miðuðu að því að geta séð hvað væri undir pilsunum. Var meira að segja að reyna að fá Stefán til að þróa með sér dans þar sem hún legðist á gólfið og gæti þannig séð undir. Til þess kom þó aldrei þar sem fleiri en við virtust hafa áhuga á þessu og einn Skotann togaði upp um sig pilsið til að sýna einhverri stelpu. Þar var EKKERT -allavega ekki neitt klæði. Vá þetta er þá satt eftir allt saman. En Búálfarnir voru skemmtilegir.

Mér leiðast eldhúsverkin líka-a-a!!!

Vá! Ég verð að viðurkenna að ég bjóst ekki við svona miklum viðbrögðum vegna hugleiðinga minna í gær. Stuðningur Bryndísar við Stefán kemur mér ekki á óvart. Mér finnst reyndar ferlega svekkjandi að Stefán nefni uppþvottabursta sem hugsanlegt tæki sem ég myndi nota til ofbeldisverka. Af hverju ekki felgulykil? Annars kannast ég ekki við það að vera ofbeldishneygð.

Komment Bjarna fannst mér að sumu leyti góð. Þau fengi mig allavega til að pæla aðeins meira í þessu öllu. Það er nefninlega málið að ég er algjörlega sammála honum í því að það eigi ekki að halda bókhald um vinnuframlag fólks á heimilunum. En myndi það ef til vill ekki hjálpa þeim einstaklingum sem lítið sinna heimilinu að sjá að það er tímafrek iðja og að hlutinir gerast ekki að sjálfu sér. En ég velti því líka fyrir mér hvort það sé ekki bara einmitt málið aðkonur séu fórnarlömb kynbundinna staðalmynda, oft staðalmynda sem þær gera alveg jafn mikið til að halda á lofti og karlar. Kynjafræðin gengur enganvegin út á að sannfæra okkur um að konur séu kúgaðar. Þar er samfélagið aftur á móti skoðað og þá kemur m.a.í ljós að viðhorf til kvenna og karlar eru ólík. Mér finnst því spurning hvort í rauninni sé hægt að segja að konur hafi áður verið sáttar eða hvort þeim hafi bara fundist að sem konur yrðu þær að vera í ákveðnum hlutverkum. En öfgarnar geta líka verið svo miklar að einstaklingar hætta að þora að gera eitthvað sem þeim finnst skemmtilegt vegna þess að þá eru þeir farnir að falla að staðalímyndinni. Það var eiginlega þetta sem ég átti við með (persónulega) svigrúminu.

Eiginlega er ég nú samt mest sammála Ernu. Frægasti og besti bloggarinn þarf að æfa sig! Eða heldur hann kannski að ég hafi alltaf kunnað að steikja fisk? Og æfingar hans fram að þessu lofa mjög góðu. Því það er nefninlega ekki eins og að hann eldi aldrei. Eða hélduð þið kannski að ég myndi alltaf nenna að elda?

En núna er Nonni kominn í land og ég búin að bjóða honum í kaffi. Verð því að drífa mig heim. Nenni samt ekki að baka!

Klikkuð af okinu!

Í annað skipti á stuttum tíma lendi ég í því að prenntarinn í Árnagarði er tómur og að það sé enginn pappír til að setja í hann. Fór á stúfana til að reyna að redda pappír þar sem ég tými ekki að eyða prentkvótanum mínum í að prennta hlutina út tvisvar. Á fjórðu hæð í Árnagarði fann ég áður óþekkt herbergi (virðist vera ljósritunarstofa fyrir kennara) með voða almenilegri konu sem hringdi og kvartaði og gaf mér síðan pappír. Það er gott að vita til þess að enn er til hjálplegt og gott fólk.

Annars er ég farin að hafa áhyggjur af sjálfri mér. Núna er verið að fjalla um fjölskylduna í kynjafræði og ég er á fullu við að máta mig og mitt líf við hlutina sem þar koma fram. Þetta er farið að vera verulega pirrandi þar sem mér finnst eins og allt (persónulegt) svigrúm sé farið og ég sé mikið fórnarlamb kynbundinna staðalmynda á heimilinu. Er ég það kannski? Svigrúmið sem mér fannst ég hafa stafaði kannski bara af því að ég gerði mér ekki grein fyrir að ég væri undirokuð!?
Nú er ég líka farin að meta allt. Ef ég geri svona mikið af einhverju heimilisverki, hvað gerir Stebbi þá mikið á móti? Í gær fór hann líka á kaffihús svo hann var ekki búinn að taka til þegar ég kom heim. Við gerðum það saman. Ætli vinnuframlag okkar hafi verið jafnt? Ég verð klikkuð ef ég kemst ekki út úr þessum metingi.

Núna verð ég að fara að koma mér heim og kíkja í heimsókn til gömlu konunnar á efrihæðinni. Hún er að styrkja stúlku til náms á Indlandi í gegnum Hjálparstofnun kirkjunnar en kann enga ensku svo ég hef þýtt bréfin sem hún fær frá stelpunni og hjálpað henni að skrifa til baka. Fyrir vikið er ég mjög vinsæl og þau kvarta aldrei þótt það séu partý og hávaði. Sem reyndar er hætt að gerast í seinni tíð.

Í tímaþröng

Var í virkilega skemmtilegum tíma þar sem Einar Ólafsson var gestafyrirlesari. Vildi að það væri alltaf svona gaman. Ég hef því miður ekki tíma til að skoða heimasíðuna hans núna.

Það er kominn nýr bloggari. Verð að lesa hana betur seinna en Olla er snilli. En núna er ég að fara á kaffihús. Það er mikilvægt.
Vona að ég verði lengi og að Stebbi verði búinn að gefast upp á bíða eftir mér og verði búinn að taka til í íbúðinni.

Óvæntur glaðningur

Ég skrapp heim til mín áðan. Það gerist eiginlega bara endrum og sinnum núorðið. Þar beið eftir mér umslag sem ég varð strax hrædd við. Ég var sannfærð um að þetta væri gíróseðill fyrir tryggingunum á bílnum mínum. Ég mannaði mig þó upp og opnaði umslagið. Þar var enginn gíróseðill heldur ávísun, þar sem ég hef átti inni smá pening frá því ég tók gamla Sleðann minn (subaru) af skrá. Svo ég fer tæplega 4000 kalli ríkari inn í þessa helgi. Vei,vei,vei!

Annars er ég núna á leiðinni á ráðstefnuna sem Ernu langar á. Það er ekki einvörðungu af löngun heldur á ég líka að gera verkefni útfrá einni málstofu. Það er þó ekki neitt verra að þetta hljómar allt mjög fróðlegt og spennandi. Ég ætla að mæta á Málstofu II í dag, þar sem fjallað verður um rými, vald og andóf. Það er víst vissara að koma sér á staðinn, svona ef ég ætla að heyra opnunarfyrirlesturinn

Útlegð vegna kulda!

Í gærkvöldi gerðist ég sek um brot sem áðurfyrr varðaði við fjörbaugsgarð. Ég var í fötum af karlmanni.
Á þjóðveldisöld hefði þetta getað þýtt þriggja ára útlegð.
Það er sko ekki tekið út með sældinni að vera kalt og fara í karlmannslopapeysur!

Þetta veður gerir mig syfjaða

Steikjandi hiti innandyra ásamt þungu lofti er heldur ekki að bæta ástandið.
Það verður skelfilegt að fara heim á eftir og þurfa að læra. En fyrir morgundaginn þarf ég að vita hvað Grágás segir um samkynhneigð. Dr. Gunni er reyndar búinn að gera verkefnið alveg aulaprúf, svo ég þarf bara að fletta fyrirfram gefnum orðum upp og lesa það sem Grágás segir. Ég er meira að segja komin svolítið áleiðis, jafnvel næstum búin, en mér finnst bara nauðsynlegt að barma mér svolítið.

Vei! Stefán á að elda í kvöld. Kannski eldar hann eitthvað úr nýju uppskriftabókinn sinni!

Jevla Fasistar!

Bandaríkin virðast gjörsamlega vera að tapa sér í fasisma!