Vei! Ég er að fara
Wednesday, October 30th, 2002Vei!
Ég er að fara til Danmerkur í fyrramálið.
Vei!
Ég er að fara til Danmerkur í fyrramálið.
Vondur heimur
Það er greinilegt að ég kom algjörlega upp um fáfræði mína núna í morgum. En núna er ég búin að lesa greinina og er margs fróðari. Mér líður samt ekki neitt betur mað allan þennan nýja fróðleik. Mér líður hreint og beint verr.
Jamm
Steel var frábær í gærkvöldi og ég er alveg hætt að hafa áhyggjur af því að hann sofi í rúminu mínu. Dreymi hann vel! Vona bara að hann dreymi meira en Tony Blair!
Erna, mér tókst að drífa mig á lappir í morgun og er bara frekar hress. Það verður samt að segjast eins og er að þú misstir ekki af neinu frammúrskarandi og frumlegu þó svo að þú kæmir ekki með okkur í bæinn.
En núna ætla ég að fara að lesa greinina Nuclear Language and How We Learned to Pat the Bomb eftir Carol Cohn. Vona að þetta sé alvöru friðarsinni.
Það er víst eins gott að bretta upp á ermarnar…
…þar sem ég var að fatta að ég á að skila einu stykki ritgerð upp á 3000-4000 orð á þriðjudaginn. Þetta verður gaman, sérstaklega í ljósi þess að Mark Steel er lentur og það er nún ekki hægt að missa af honum. Svo er heldur ekki hægt að sleppa landsráðstefnunni á laugardaginn. Það er semsagt ekki um annað að ræða en að vera alveg hrikalega dugleg á morgun og sunnudaginn.
Annars er ég orðin frekar spennt að sjá þennan Steel sem á að sofa í rúminu mínu næstu dagana…
Perralegt!
Ég verð að viðurkenna að mér finst það pínu krípí þegar manni er boðið að fara í bað og jafnframt tekur sá sem býður það fram að hann muni ekki reyna að kíkja á mann í baðinu. Mér finnst alveg eins hægt að segja andstæðnua, þe. viltu ekki koma í bað svo ég geti legið á skráargatinu.
Annars er ég að bíða eftir að rafvirkjinn “minn” komi. Ég er komin með verulega iðnaðarmanna fóbíu og er þess vegna í stresskasti núna og næ ekki að læra neitt.
Ljósritunarvélar…
…og ég fara bara enganvegin saman þessa dagana. Það er frekar svekkjandi þar sem yfirleitt ljósrita ég ekki mikið. En núna er ég búin að pína 130 eintök út. Þar sem enginn er til að hrósa mér verð ég bara að gera það sjálf. DUGLEG STELPA!!!
Ég fer á taugum!!!
Af hverju tek ég að mér hluti og trúi því alltaf að það verði fullt af fólki til að gera þá með mér? Það er þvílíkt rugl!
Vetur genginn í garð
Í gærkvöldi lýsti ég veturinn formlega kominn og tók Kindina í notkun!
Egon! Jeg har en plan!!!
Helv… jólaball!
Það er ömurlegt að vera að skipuleggja jólaball þegar það er bara miður október. En það er því miður það sem ég er búin að vera að snattast í síðastu tvo klukkutímana. Boríng!!! Nú er bara spurning hvort ég eigi að ráða Gísla S. Einarsson sem skemmtikraf? Æ, það er líklega best að láta aðra ráða því!
Mér finnst nauðsynlegt að taka það fram að ég reyndi að tala Stefán inn á það að taka Moggann ekki með sér í vinnuna, svo ég gæti dundað mér við að lesa hann þegar ég væri búin í skólanum. En það kom sko aldeilis ekki til greina.