Ég kem óskaplega þreytt undan
Ég kem óskaplega þreytt undan þessari helgi - En það er þó bót í máli að ég er ansi sátt við hana!
Aðalfundur MS-félagsins gekk nánast of vel. Hann gekk svo vel að ég náði drjúgum tíma á UVG aðalfundi. Sem er gott.
Ég fékk verðskuldaðar skammir á laugardagskvöldið, við verðum að vera opnari fyrir þeim sem koma nýjir inn á fundi. Það er ömurlegt að vera nýja manneskjan á svæðinu og fá það á tilfinninguna að maður sé ósýnilegur. Eyrún fagnaði því þó, að við urðum öll mannleg með hækkandi hlutfalli áfengis í blóði okkar.
Nú verð ég að taka mér tak og fara að segja nei við fólk, sérstaklega sumt fólk. Nánast stanslausir verkir í fótunum þýða bara eitt: Ég er ekki að fara nógu vel með mig.
Vandinn við þetta er bara sá að ég umgengst greinilega allt of mikið af skemmtilegu fólki, sem er stútfullt af góðum hugmyndum sem bara verður að reyna að koma í framkvæmd. Svo eru reyndar aðrir sem hafa verri hugmyndir (jafnvel alslæmar) sem einnig er reynt að fá mig, ekki bara til að vera með í, heldur til að framkvæma.
Ég er að komast í gírinn, nú er bara að halda þessu viðhorfi fram yfir hádegi og ég verð strax í betri málum. Ég meina, eiga fjáraflanir ekki að vera í höndum þeirra sem kosnir eru í fjáröflunarnefnd?