Hin hliðin

Barferð með landsins efnilegasta syni

Fundurinn í gær var fínn og greinilegt að það verður nóg að gera í haust og vetur. Mætingin var góð og Melli og Stebbi fengu far með mér. Hápunktur fundarins var bréf sem Siggi Flosa er búin að skrifa. Það er hreinasta snilld!

Eftir fundinn fórum ég, Stebbi, Sverrir og Hrafnkell á Nelly’s (sem ég var að koma inná í fyrsta skipti í mörg ár). Stebbi Þorgríms var latur og fór bara heim. Palli og Hildur ætluðu líka að koma en þau sviku okkur. Sverrir virtist hafa öðrum hnöppum að hneppa og fór eftir mjög skamma stund. Við þrjú, sem eftir vorum, skemmtum okkur hið besta við drykkjuleik sem Hrafnkell kenndi okkur!

Melli er ekki lengur með gemsa. Hann týndi honum á flótta undan ísraelskum hermönnum. Töffaralegt, en aðstaða sem ég hefði ekki viljað lenda í.

Melli stefnir á ferðalan til austur-evrópu, á vit ástarinnar. Vona að þar gangi allt að óskum! Ef æfi hans endar á tragískan hátt meðan á ferðalaginu stendur erum ég, Stebbi og Sverrir komin með kvikmyndaréttinn. Vonandi kemur þó ekki til þess að við notum okkur hann. Melli er of góður drengur og svo er hann líka landsins efnilegasti sonur. Um það eru flestir sammála.

Gneistinn virðist vera hálf frústereraður!

Af hverju er ég ekki að mótmæla herskipum?

Það eru nokkrir búnir að spyrja mig í dag hversvegna ég sé ekki að mótmæla, núna þegar höfnin er full af erlendum herskipum.
Ég ætti náttúrulega að vera mætt á svæðið með mótmælaspjaldið “mitt”. Það býður bara heima í stofu eftir að fá að fara út að viðra sig.
Er ekki einhver þarna úti sem er til í að skreppa fyrir mig?

Það væri mun skemmtilegra að mótmæla smá en að dæla notendanöfnum í nýstúdenta Háskólans og skussa sem eru búnir að gleyma sínum aðgangsorðum. Ég ætla líka rétt að vona að það þurfi ekki alltaf Guðrúnu og Ingibjörgu til að skipuleggja mótmæli.

Annars er fyrsti miðnefndarfundurinn eftir sumarið í kvöld. Ég er samviskusamlega búin að senda Mella og Stebba Þorgríms. SMS en þeir eru ekkert að hafa fyrir því að svara mér. Þeir um það! Þeir geta þá bara tekið strætó upp í Kópavog!

Sendill!

Páll kom með sendingu frá mömmu sinni til Kristínar Lofts. Hann bað mig um að koma henni til skila. Núna ætla ég að fara og koma henni til skila.

Ítalska fyrir byrjendur…

…heitir kúrsinn sem Bryndís litla skráði sig í. Stúlkan ákvað að taka smá ítölsku með landfræðinni, svona rétt til að krydda tilveruna dálítið. Nú er bara spurning hversu margar litmyndir verður að finna í ítölskubókunum hennar en stúlkan nánast neitar að kaupa bækur sem ekki innihalda myndir, helst í lit. …já ég veit, hún er skrítin!

***

Í gær rakst ég á Jóhönnu. Það var gaman. Hún er komin með stóra bumbu. Það er líka gaman. Bráðum ætla ég að heimsækja hana. Þetta er ég reyndar búin að segja í svolítið langan tíma og eins og dagskráin er orðin verður varla tími til þess fyrr en um eða eftir helgi. Vona að það sé í lagi ?!?

***

Hvenær kemur bílasaga???

Þetta starf…

…er hreinasta geðveiki!!!

Í morgun sá ég meinlætamunk!

Eða það er ég allavega búin að sannfæra sjálfa mig um. Hvað gæti maðurinn verið annað þar sem hann ferðast um götur borgarinnar á berum táslunum? (Hvað ætli margir láti það fara í taugarnar á sér að ég segi táslunum). Svo sá ég hann aftur á vappi í Háskólanum. Seinna fékk ég að vita að hann væti alltaf berfættur. Ég hreinlega neita að trúa að það sé einhver rökrétt skýring á þessu…nema þá helst að maðurinn sé meinlætamunkur. Bryndís bendir reyndar á að maðurinn gæti líka verið táfýlusjúklingur. Ég held samt að táfýla sé betri en kalsár og glerbrot upp í iljarnar!

Að gera eða ekki gera…neitt

Ég er aftur komin í þá stöðu að fá helgarfrí. Það er gaman! Það er reyndar alveg rosalega gaman! Það leiðinlegasta við að gera ekki neitt er að fá aldrei frí, vegna þess að maður er hvort eð er ekki að gera neitt. Það er nefninlega ekki það sama að vera ekki að gera neitt og að vera í fríi.

Þegar maður er ekki að gera neitt til lengdar verður það ótrúlega leiðinlegt og eftir smá tíma er maður orðinn þannig að minnstu hlutir verða alveg hrikalega erfiðir, bara af því að maður þarf að gera þá. Sem sagt, það er hrikalega vanabindandi og niðurdrepandi að gera ekki neitt.

Ég held að þessi partur af því að gera ekki neitt gleymist allt of oft.

Sumir geta ekki gert mikið, en það að vera inni í einhverri rútínu þar sem maður þarf allavega að gera eitthvað, held ég að sé nánast lífsnauðsynlegt. Þessu þarf að koma framar í baráttu öryrkja!!!

Má stundum auglýsa áfengi í sjónvarpinu?

Í mogrun horfði ég á Ísland í bítið meðan ég borðaði kókópuffsið mitt. (Ég verð reyndar að fara að kaupa einhvern hollari morgunmat. Ég er líka farin að nálgast það að fá sár í góminn undan hörðum kúlunum). Í sjónvarpinu var fólkið að borða tapas rétti og smakka rauðvín. Ég hefði alveg verið til í þann morgunverð!
Það kemur mér alltaf jafn mikið á óvart þegar ég sé vínsmökkunina. Ég hélt bara að það væri bannað að vera með svona sjónvarpsefni. Má kannski stundum auglýsa áfengi í sjónvarpinu? Eða eru þetta kannski ekki auglýsingar? Stundum þá bara skil ég ekki alveg!!

Kominn inn í starfið!

Þetta er greinilega staðurinn þar sem maður hittir fullt af fólki sem maður hefur ekki séð í ár og öld. Leiðir ótrúlegasta fólks liggja um Aðalbyggingu Háskólans. Starfsfólkið hér má allavega eiga það að það er mjög vinsamlegt við mig. Ég veit t.d.ekki hvað það eru margir sem eru búnir að spurja hvort mér sé ekki kalt.
Dagurinn í dag er búinn að vera frekar rólegur en ég er ansi hrædd um að það eigi eftir að breytast.

Ástandið á nefinu á mér hefur versnað mikið eftir því sem líður á daginn!