Hálendingurinn 2010 – stund ákvörðunar: I.hluti (b)
HM í fótbolta nálgast. Ég er farinn að telja niður dagana og vinna í því að sannfæra fjölskylduna um að skipuleggja sumarfríið með tilliti til keppninnar. Lykilatriði þegar kemur að HM er að velja sér lið til að styðja. Og raunar er það ekki nóg. Alvöru fótboltanördar velja sér nokkur lið – eitt „aðal“, nokkur „auka“ og svo nokkur lið sem maður vonar hálfpartinn að farnist illa.
Til að gera þetta nú vísindalega, mun ég á næstu dögum fara kerfisbundið yfir öll liðin 32 sem keppa í Suður-Afríku og taka málefnalega afstöðu til hvers og eins þeirra, uns aðeins eitt stendur eftir. Þar sem þetta ferli felur í sér augljósa skírskotun til stórmyndarinnar um Hálendinginn, m. Christopher Lambert, kýs ég að tala um „Hálendinginn 2010“. Hefst þá talning:
1. Alsír
Ég hef þá kenningu að afstaða manna til heimsknattspyrnunnar mótist af fyrstu HM-keppninni sem þeir náðu að fylgjast með. (Aumingja börnin sem sitja uppi með HM 2002, þau hljóta að vera fráhverf fótbolta í dag.) Í mínu tilviki er um að ræða sambland af HM á Spáni 1982 og HM í Mexíkó 1986.
Fótboltaáhuginn heltók mig sumarið 1982, en þó ekki almennilega fyrr en að loknu heimsmeistaramóti. Afleiðingin var sú að ég drakk í mig báðar HM-bækurnar sem komu út þetta árið. Kunni þær nánast utanbókar og gat þulið upp úrslit allra leikjanna reiprennandi. 1986 horfði ég svo á alla leikina nema einn – missti af Vestur-Þýskalandi gegn Marokkó og er ennþá dálítið aumur yfir því.
Nauðsynlegt er að gera grein fyrir þessum bakgrunni áður en kemur að því að leggja mat á þátttökulöndin. Ég mun hafa ríka tilhneigingu til að taka afstöðu til einstakra liða á grunni mótanna 1982 og 1986. Þráhyggjumerki? Njah, ég kalla það frekar sterka sögulega vitund.
En altso, Alsír… Allt heiðvirt fólk sem fylgdist með HM á Spáni grét með Alsírbúum sem féllu úr keppni vegna tevtónska samsærisins, þegar Austurríkismenn og Vestur-Þjóðverjar sömdu um úrslitin í viðureign sinni. Einhver blautasti draumur fótboltaáhugamanna hlýtur að vera sá að Alsíringum takist einhvern tíma að skilja germönsku þjóðirnar tvær eftir í riðlakeppninni. Það gerist þó varla í bráð.
Niðurstaða: Alsír verður ekki uppáhaldslið, en mætti alveg komast í sextán liða úrslit.
2. Argentína
Úúú… þessi er erfið. Ég hef oft verið sökker fyrir Argentínu og Maradona var besti fótboltamaður sögunnar og að sumu leyti krúttlegasti þjálfarinn. Mannskapurinn er frábær en feigðarmerkin leyna sér ekki. Líkurnar á að þetta endi allt í tárum eru yfirgnæfandi.
Til að brynja mig vonbrigðum ætla ég að stilla mig um að halda með Argentínu að þessu sinni, en vona samt að árangurinn verði skammlaus og helst betri en það.
Niðurstaða: Argentína verður ekki uppáhaldslið, en vil sjá liðið í fjórðungs- eða undanúrslitum.
3. Ástralía
Ástralía heimsfótboltans er Stjarnan í Garðabæ – stundum með þokkalegt lið, en óskaplega óspennandi eitthvað og laust við alla sögu. Gott ef ég sleppti ekki velflestum Ástralaleikjunum á síðasta HM, svo óspennandi fannst mér þeir.
Niðurstaða: Ástralía verður ekki uppáhaldslið, mega helst falla úr leik strax í riðlakeppninni.
4. Bandaríkin
Aumingja Bandaríkin. Það er sama hvaða árangri þau ná, aldrei eru þau tekin alvarlega á fótboltasviðinu. Þegar bandaríska landsliðið er ofarlega á FIFA-heimslistanum, er það talið til marks um að listinn sé gallaður. Þegar BNA komst í úrlit álfukeppninnar, var það talið enn ein sönnun þess hversu léttvægt mótið væri – o.s.frv.
BNA hafa staðið sig prýðilega á HM upp á síðkastið, en njóta aldrei sannmælis. Yfirleitt er þetta skemmtilega spilandi lið sem á að komast í 16-liða úrslitin og í fjórðungsúrslitin á góðum degi. En einhvern veginn finnst restinni af heiminum það bara ágætt að Bandaríkjamenn séu ekkert alltof góðir í fótbolta – nógu drýldnir eru þeir nú samt.
Niðurstaða: Bandaríkin verða ekki uppáhaldslið, mega mín vegna detta út við fyrstu hindrun.
5. Brasilía
Næsti maður sem talar um samba-bolta Brasilíumanna í mín eyru, verður kýldur. Heimsmeistaralið Brasilíu 1994 og 2002 voru foxleiðinleg. Oftar en ekki leikur Brasilía evrópskari bolta en nokkurt Evrópulið og gerir lítið eða ekkert til að standa undir öllu hæpinu.
Að halda með Brasilíu er eins og að halda með skattinum eða mafíunni. Brasilíumenn eru langfjölmennasta alvörufótboltaþjóðin með 200 milljón íbúa – álíka mikið og Þýskaland, Frakkland og Spánn til samans. Auðvitað teflir svona ferlíki alltaf fram topplandsliði.
Niðurstaða: Brasilía verður ekki uppáhaldslið, Brassar mega falla úr keppni um leið og þeir eru búnir að slá út Englendinga.
…þetta var fyrsti skammtur. Bíð spenntur eftir að fótboltanördarnir fari að þenja sig í athugasemdakerfinu.
November 22nd, 2009 at 22:51
Úff, um leið og fræðin taka yfirhöndina er þetta búið. Nú hef ég horft á nokkra Argentínuleiki með þér og gott ef ekki einn Brassaleik.
Niðurstaðan:
Argentína getur ekki rassgat, spilar ömurlegan fótbolta og er með geðveikan þjálfara.
Brasilía hins vegar spilar skemmtilegan fótbolta, á frábært spil inn á milli - sem mætti lýsa með sambalíkingum - og skora fullt af mörkum.
Til þess að horfa framhjá þessari staðreynd sem ætti að vera það eina sem hreyfir við alvöru fótboltaáhugamönnum, ferð þú að horfa til horfins tíma, liðs sem einu sinni var leiðinlegt og annars sem eitt sinn var skemmtilegt.
Megi örlög þín verða að halda ætíð með leiðinlegum liðum og reyna að sannfæra aðra - og þó sjálfan þig mest - um að fyrir því sé fræðileg og söguleg ástæða.
November 22nd, 2009 at 23:02
Þetta er skemmtilegt hjá þér. Og Bandaríkjagreiningin spot on. Hef ekki enn séð brasilískt lið standa undir sjálfvirku hæpinu.
November 22nd, 2009 at 23:03
Þegar ég lá yfir HM bókum Sigmundar hélt ég mjög ákaft með Argentínu í öllum mótum. Við hvern lestur kom það alltaf jafn mikið á óvart að þeir skyldu tapa úrslitaleiknum við V-Þjóðverja 1990. Ég hef eiginlega ekki getað haldið með Þýskalandi síðan.
November 22nd, 2009 at 23:12
Sjitt hvað þú ert mikill nörd.
En ég held að nú sé sósíalska uppeldið í rugla í þér. Samkvæmt öllu sem ég þekki við þig bendir allt til þess að þú eigir að halda með Bandaríkjunum. Þeir eru underdogs í fótbolta, misskildir og gert grín að þeim. Einhverra hluta vegna heldur þú alltaf með einhverju svona. Ef þú tækir próf á netinu með fótboltaspurningum þá myndirðu halda með þeim.
November 22nd, 2009 at 23:18
Alsír: Fyrir þann sem hefur lesið fótboltasögu hlýtur að vera ógjörningur að halda ekki pínulítið með alsíríngum. V-Þýskaland-Austurríki 1982. Var ófyrirgefanlegt. Ég er viss um að fátt óttast Þjóðverjar meir heldur en að lenta í lykilleik gegn Alsír. Ljóðræna réttlætið er slíkt…
Argentína: Hvernig er ekki hægt að halda með Maradona? Þeirra eina von er að Messi breytist í hinn nýja Maradona. En Messi er bara enginn Maradona…
Ástralalía: Veit ekki. Finnst full langt gengið að líkja Ástralíu við stjörnuna. Flott lið samt. Fjórðungsúrslit er hæpið takmark, nema allt gangi upp hjá þeim…
U S and A: “Skítugu börnin hennar Evu” fótboltans. fótboltaunnendur um víða veröld geta rifist um alla skapaða hluti, en um eitt eru þeir sammála. Það má ekki Ameríkuvæða fótboltann!!
USA má alveg ganga vel. bara ekki of vel!!!
Brasilía: Alltof “Ísi” að halda með þeim.
November 23rd, 2009 at 00:46
Brasilíumenn voru með frábært lið 1982 og 1986. Skv. röksemdafærslu þinni í fyrstu efnisgrein ættirðu að hafa jákvæða afstöðu til þeirra - hvað veldur að svo er ekki?
November 23rd, 2009 at 07:47
1. Alsír
Þegar ég bjó í París sem krakki var ég oft í fótbolta með alsírskum krökkum og því get ég ekki annað en vonað að þeim gangi vel.
2. Argentína
Fyrsta heimsmeistarakeppnin sem ég fylgdist með var HM90 og það var grátlegt að horfa á Argentínu komast alla leið í úrslit og skora samt bara 5 mörk samtals í allri keppninni. Ég var því lítt hrifinn af þeim 94 og 98 en það var svo sorglegt að sjá þá krassa 2002 þegar liðið var með allar vonir heimalands síns á herðunum eftir þeirra efnahagshrun að eftir það þá gat ég ekki annað en vonað að þeim gengi vel 2006. Ég vona aftur að þeim gangi vel 2010.
3. Ástralía
Voru ágætir bara 2006 og fengu dæmt á sig víti gegn Ítalíu sem var mjög vafasamt. Vona að þeim gangi vel en er nokk sama þó þeim gangi illa.
4. Bandaríkin
Ég bý þar og á nokkra góða vini sem eru heitir stuðningsmenn landsliðsins og því vona ég þeirra vegna að liðinu gangi vel. Áttaliða- eða undanúrslit.
5. Brasílía
Helvítis Brasílía. Þeim lærðist það af ógöngum áttunda áratugarins og HM90 að best væri að spila agaða og frekar leiðinlega knattspyrnu. Árangurinn lét ekki á sér standa, 2 heimsmeistartitlar. Ég vona að þeir falli út í riðlakeppni og snúi sér aftur að glannalegum sóknarbolta en það er næsta borin von að þeir detti út eða glannalegi sóknarboltinn þeirra gamli láti sjá sig aftur. Ég held með öllum liðum gegn Brössunum nema Ítalíu.
November 23rd, 2009 at 08:21
Verð að taka undir með Hrafnkatli. hvernig er hægt að muna eftir HM 82 og vera í nöp við Brasilíu? Mér sortnar ennþá fyrir augum þegar ég heyri Paolo Rossi nefndan.
November 23rd, 2009 at 09:45
„Ég er farinn að telja niður dagana og vinna í því að sannfæra fjölskylduna…“
Værirðu til í að segja frekar „telja fjölskylduna á…“? Enska sögnin “to convince” hefur tvær merkingar: telja einhverjum trú um eitthvað (sannfæra e-n um..) og svo að fá einhvern til að gera eitthvað (telja e-n á..). En í íslensku er þetta ekki það sama. Og þótt enskir séu málfátækari en við er ástæðulaust að apa eftir þeim.
Með vinsemd;
Þorvaldur
November 23rd, 2009 at 10:17
Einhvern veginn hneigist ég alltaf að fylgjast meira með þeim liðum sem innihalda leikmenn með uppáhaldsliðinum mínu, Everton. Þannig kem ég til með að halda meira með Ástralíu og Bandaríkjunum en líka S-Afríku, Nígeríu og Hollandi.
Ástralir voru með skemmtilegt lið í síðustu keppni og komu á óvart. Féllu út fyrir verðandi heimsmeisturum á vafasömum vítaspyrnudómi.
Eins komu Bandaríkjamenn á óvart í síðust álfukeppni og töpuðu naumlega í úrslitunum.
En á HM getur allt komið fyrir og því gott að hafa nokkur lið til vara til að halda með.
November 23rd, 2009 at 10:48
Hér er auðvitað ómaklega vegið að Stjörnunni, gagnmerku félagi.
November 23rd, 2009 at 13:13
Jón Yngvi: Verð að taka undir með Hrafnkatli. hvernig er hægt að muna eftir HM 82 og vera í nöp við Brasilíu?”
Því er öfugu farið hjá mér, ég man eftir brasilísku liði sem gaman var að horfa á spila þannig að leiðinlegu Brassaliðin virka enn verri. Ég man bara eftir einum skemmtilegum leik sem Brasilía vann síðan á níunda áratugnum og það var leikurinn við Hollendinga á HM94 í áttaliðaúrslitum.
Þorvaldur: Værirðu til í að segja frekar „telja fjölskylduna á…“? Enska sögnin “to convince” hefur tvær merkingar: telja einhverjum trú um eitthvað (sannfæra e-n um..) og svo að fá einhvern til að gera eitthvað (telja e-n á..). En í íslensku er þetta ekki það sama.
Ég að Þorvaldur hafi orðið fyrir neikvæðum áhrifum úr ensku, þ.e.a.s. haldi að eitthvað megi ekki segja á íslensku vegna þess að svipað orðalag sé til í því ágæta tungumáli. Samkvæmt minni máltilfinningu er í fínu lagi að sannfæra einhvern um að gera eitthvað.
Fyrst ég er á annað borð að minnast á þetta þá er það helber dónaskapur að setja út á málfar annarra.
November 23rd, 2009 at 13:51
Brasílía ‘94 og ‘02 lækna mestu draumóramenn sem ólust upp á Giants of Brazil vidjói af Brasílíudýrkun. Ég læt forna frægði þeirra ekki blekkja mig, en dæmi þegar ég sé þá.
Alsír *hlýtur* að lenda á móti Þjóðverjum. Það bara verður.
Argentína: Það héldu allir með þeim í úrslitunum ‘86, enginn ‘90. Ef þeir spila góðan bolta þá má þeim ganga vel.
Bandaríkin: Má aldrei ganga of vel, má ekki verða þannig að BNA fari að verða leiðandi í þróun íþróttarinnar.
Ástralía: Sem gegnheilum aðdáenda Nýja-Sjálands getur mér ekki verið vel við þá.
Þannig að ég er eiginlega sammála Stefáni í öllum atriðum
November 23rd, 2009 at 13:54
Ég er að spá í að synda gegn straumnum og halda bara með Englandi í þetta skiptið. Enska deildin er hvort sem er sú eina sem skemmtilegt er að fylgjast með — enda inniheldur hún alla þá leikmenn og lið sem maður ber taugar til.
Bíð annars spenntur eftir greiningu þinni á stuðningsfólki ákveðinna liða; veit þú lumar á bráðskemmtilegum palladómum þar að lútandi.
November 23rd, 2009 at 14:50
Fyrst þetta er orðið að trúnaðarsíðu, þar sem maður tjáir sig um helstu áhrifavalda í lífi sínu, er best að ég opni sálu mína.
Ég man fyrst eftir keppninni frá 90, þá einkum vítaspyrnukeppninni og hélt þar með Argentínumönum, átti sjálfur treyju merkta Maradona. Hataði þýska landsliðið næstu átta árin eftir það, tók þá í sátt HM 98 og hélt með þeim þá.
Hins vegar féll ég í meginstrauminn HM ´94 og hélt með Brasilíu. Sá glans féll hins vegar fjórum árum seinna og ég sá engan veginn hvað var svona frábært við þá. Brassarnir hafa þó oft átt skemmtilega leikmenn svo einhverjar taugar eru viðloðandi.
Í ár er alveg klárt að haldið verður með Argentínu, Maradona á það skilið að fá stuðning minn.
November 23rd, 2009 at 18:30
Áfram Serbía!!!