Viltu skrifa reyfara?

Á morgun stendur Minjasafn Orkuveitunnar fyrir gönguferðinni „Undirheimar Laugardalsins“. Þar mun ég með aðstoð góðra manna leiða gesti um dalinn, þar sem skoðað verður að tjaldabaki ýmissa þeirra tæknikerfa sem finna má á svæðinu og fjallað um sögu þeirra.

Uppleggið er að þarna fái fólk að skoða eitt og annað sem er almenningi hulið aðra daga. Markhópurinn er tæknikallar af báðum kynjum.

Mig grunar líka að glæpasagnahöfundar gætu haft gott af ferðinni og fengið hugmyndir að sögusviði fyrir skuggaleg morð og glæpi í Reykjavík…

Lagt verður af stað kl. 13 frá listaverkinu Fyssu í Grasagarðinum á morgun, laugardag.

5 Responses to “Viltu skrifa reyfara?”

  1. annag Says:

    Stenst ekki mátið þar sem ég er uppalin á þessum slóðum.
    Var í gömlu sundlaugunum sem barn og nýju sundlaugarnar voru í byggingu. Þær gömlu voru óendanlegt ævintýri sem margir hafa sagt frá og mikill gleðgjafi fyrir barn og alla sem voru þar. Það voru brunnklukkur í djúpu lauginni og fylgist maður grannt með þeim vitandi að þær væru saklausar. Var alltaf að velta fyrir mér hvernig þær lifðu af.
    Eitt aðal sportið var að fara í ískalda sturtu og henda sér svo út í djúpu laugina og súpa hveljur. Svo gott fyrir hjartað. Er sannfærð um að það sé satt eftir margs konar lífsreynslu síðar á ævinni.

    Í nýbyggingur Laugardalslaugarinnar gekk á ýmsu á byggingarstiginu. Hringinn í kringum laugina samsíða lauginni er gangur fyrir lagnir og annað sem þarf í svona stóra laug og var hann mannhæðarhár og mjög breiður (í minningunni).
    Á þessum tímum var kalda stíðið í algleymingi. Við börnin höfðum miklar áhyggjur af að borða snjó vegna geislavirkni!

    Einn bekkjarbróðir minn var Örn Clausen sonur Þóru Hallgrímsson og var hann hinn mesti “gangster” og hafði stofnað klúbb sem var kallaður “SVARTA HÖNDIN”. Ég var svolítið skotin í honum og fannst hann sætur og trúði öllu sem hann sagði. Mjög hugmyndaríkur drengur sem ég kynntist betur löngu síðar og var auðvitað sauðmeinlaus.
    Altalað var meðal krakkanna að í undirheimum nýju sundlauganna væru hinir verstu mafíósar, “Svarta höndin” sem stjórnuðu undirheimum Reykjavíkur.
    Við stelpurnar fórum þangað í könnunarleiðangra og komust að því sanna að þarna væru glæponar á ferð og hlupum gargandi út.
    Ég og vinkona mín fórum svo nokkrum dögum síðar og tilkynntum lögreglunni hvað væri um að vera í þessum hræðilegu vistarverum.
    Það varð greinilega einhver breyting á vegna þess að ævintýrið gleymdist.

  2. Lissy Says:

    Kúl!

  3. Benedikt Says:

    Ég hef gengið ganginn kringum Laugardalslaugina nokkrum sinnum og get fullyrt að minningin svíkur Önnu nokkuð. Mannhæðarhár er gangurinn að vísu í kringum djúpu laugina, en maður rétt sleppur við að þurfa að skríða í kringum barnalaugina. Breiður er hann ekki og innilokunartilfinningin er þónokkur. Raunar er kerið svo illa farið að búið er að reisa styrktarbita umhverfis til að halda við veggina, og gerir það göngutúrinn að nokkurs konar hindrunarhlaupi. Brestirnir í gluggunum eru ekki hughreystandi þegar maður labbar þar um, sérstaklega þegar maður rifjar upp stóra gluggann sem brast rétt fyrir smáþjóðaleikana.

  4. anna Says:

    Til Benedikts og Önnu G.
    ég þekki ekki þennan gang í kringum laugina sem þið talið um. Hinsvegar er lagnagangur úr dælustöðinni meðfram hluta laugarinnar og þaðan alla leið út að Reykjavegi ætlaður fyrir starfsfólk hitaveitu og er hann ágætlega manngengur. Varðandi gömlu sundlaugarnar, þá fór ég oft í þær, en man ekkert eftir brunnklukkum. Kjallari gömlu dælustöðvarinnar við Þvottalaugarnar er svo heilt ævintýri útaf fyrir sig :)

  5. SHH Says:

    Ég trúi því varla að þú hafir ekki hnippt í mig með þetta fróðleiksrölt. Hörmung að missa af þessu. Ég er greinilega Lúton SMS-listans þíns…

Leave a Reply