Látlaus?
Útför Sigurbjarnar Einarssonar var eflaust ákaflega falleg. Hún var líka örugglega mjög tilfinningaþrungin fyrir fjölda fólks - sem jafnvel hitti biskupinn aldrei í eigin persónu.
En hvers vegna þurfa allir fjölmiðlar að segja að hún hafi verið látlaus?
Athöfnin var í beinni útsendingu í sjónvarpinu. Kirkjan var full af fyrirmennum. Það var búið að koma hátölurum fyrir utan við bygginguna, ef mannfjöldi myndi safnast saman…
Jújú, það voru engar rakettur sprengdar eða hljómsveitir sem stigu á stokk - út frá því má svo sem segja að athöfnin hafi verið látlaus… en það gildir svo sem um allar jarðafarir. Þá er hugtakið í rauninni merkingarlaust.
September 6th, 2008 at 22:13
Hvernig skyldi standa á því að þegar hr. Ólafur Skúlason biskup var jarðaður var hvoriki sjónvarpað né útvarpað frá þeirri athöfn?
September 7th, 2008 at 19:18
Í bókstaflegri merkingu var að minnsta kosti eitt lát í tengslum við þessa jarðafrör, líkt og aðrar
September 7th, 2008 at 20:22
Andstæðan við látlaus er væntanlega íburðarmikill. Slík jarðarför skartar feiknlegu blómaflóði og rándýru söngfólki sem valið er úr fremstu röð og gríðarlega skreyttu guðshúsi. Íburður felst ekki í hverjir sjá ástæðu til að láta sjá sig; amk er ég ekki viss um að ríkisstjórnin beri svo af öðru fólki að íburður fælist í því að hún mætti. Þótt hátalarar séu settir upp til að allir sem vilja geti heyrt er það naumast sérstakur íburður; það er ekki svo jarðsett í minni sveit að svo sé ekki gert. Söng- og tónlistarfólkið var sótt í fjölskyldu biskupsins enda þarf svosem ekki að leita annað. Sálmarnir sem voru sungnir voru eftir þá Hallgrím og Sigurbjörn og var hvorugur þeirra frægur fyrir að hreykja sér upp. Þá er kirkjan ekki yfirmáta skreytt og er nú sannast sagna dálítið berangursleg innan, en það er nú svosem lúthersk hefð. Svo mætti Stefán nú minnast þess að hr. Sigurbjörn var einhverntímann kallaður hinn smurði Moskvuagent í Mogganum vegna þess að þeir höfðu sama áhugamál.
Sem sagt; þessi athöfn var bæði látlaus og virðuleg eins og hæfði því stórmenni sem til moldar var borið.
September 7th, 2008 at 21:24
Æh… gat nú verið að e-r myndi fara að snúa þessari færslu upp í það hvort Sveinbjörn hafi eða hafi ekki verið fínn náungi.
Ég farið í ansi margar jarðafarir, jafnt hjá þjóðþekktu sem minna þekktu fólki. Ef þessi útför var sérstaklega látlaus, þá hefur mátt segja það sama um allar hinar. Hvar eru þá allar útfarirnar sem EKKI eru látlausar? Eða er þetta kannski bara merkilngarlaus stimpill.
September 7th, 2008 at 23:01
Ég hjó nákvæmlega eftir þessu er ég fylgdist með þessu í Sjónvarpinu. Einhver þula var að ljúka útsendingunni, ræddi um mannkosti Sigurbjörns (sem er gott og vel og utan við þessa umræðu. Ég var næstum farinn að trúa á Guð eftir að hafa séð myndskeið með honum í Sjónvarpinu áðan) og tók fram að útförin hefði verið látlaus, nánast hikandi, eins og hún væri að lesa þetta upp af blaði (sem gefur til kynna að sú lýsing á athöfninni hafi verið “tilskipuð” af einhverjum valdsmönnum).
Athöfnin var auðvitað allt annað en látlaus. Hún var í beinni útsendingu, for crying it out loud. Kirkjan smekkfull, tugir presta aftan við púltið, íslenski fáninn á kistunni, hörður áskelsson á orgelinu, risakór syngjandi o.s.frv. Nei, það er einfaldlega ekki hægt, með góðum vilja, að lýsa slíku sem “látlausu”. En hér er hængurinn, þó að hún hafi ekki verið látlaus þarf hún ekki endilega að vera íburðarmikil. Það voru engir “stjörnustælar” í gangi, og biskupinn hefði ekki getað haldið fyrirmennunum frá þó hann hefði viljað. Að barnabörnin (og eitt barnabarnabarn) hafi verið látin bera kistuna út fannst mér þá flott “töts” og fallegt.
Þetta er raunverulega nokkuð snúið. Er hægt að hafa eitthvað stórt í sniðum - og opinbert - og vera látlaus um leið? Samkvæmt orðabók þýðir látlaus líka tilgerðarlaus, og það fannst mér eiga við athöfnina. En að hún hafi verið einföld (líka undir merkingunni á látlaus) get ég ekki skrifað undir. Kannski var verið að meina látlaus í merkingunni linnulaus, sbr. látlaus rigning. Nei, nú er ég að spauga.
September 9th, 2008 at 00:51
Helga: Mea Culpa.
September 9th, 2008 at 00:52
Svo þori ég að veðja að þessi Sveinbjörn var barasta ágætis náungi…