Ísland eða Nebraska
Egill Helgason hrósaði í gær sigri Evrópu á Ólympíuleikunum, þar sem lönd Evrópusambandsins hefðu tekið fleiri verðlaun en stóru löndin þrjú hvert um sig: Kína, Bandaríkin og Rússland. Í kjölfarið spruttust umræður á síðunni hans um hvað gerast myndi ef Bandaríkin sendu keppendur frá hverju ríki en ekki í gegnum alríkið.
Egill spyr: “Þú heldur að leynist margir gullverðlaunahafar í Nebraska?”
Tja - þá stórt er spurt… Hvernig ætli Ísland færi út úr samanburði við Nebraska? Reynum að svara þeirri spurningu.
Íbúar í Nebraska eru sex sinnum fleiri en Íslendingar. Ekki er reyndar víst að hlutfallið hafi verið það sama frá því að keppni í ÓL-nútímans hófst, en við skulum samt nota þá tölu til viðmiðunar.Einföld leit á netinu gefur til kynna að Nebraska gjörsigri Ísland, þótt tekið sé tillit til höfðatölureglunnar. En ekki er allt sem sýnist.
Listar yfir “íþróttafólk frá Nebraska” sem unnið hefur til gullverðlauna á Ólympíuleikum innihalda oft fólk sem stundað hefur nám við háskóla í ríkinu og unnið íþróttaafrek á ÓL á sama tíma eða skömmu síðar. Þetta á sérstaklega við fimleika- og fjölbragðaglímumenn, en mikil hefð virðist vera í Nebraska fyrir hvoru tveggja.Í öðru lagi er ekki sanngjarnt að telja með alla íþróttamennina frá Nebraska sem unnið hafa til verðlauna í hópíþróttum. Við skulum draga þá alla frá. (Og miðað við þá skilgreiningu er stór spurning hvort rétt sé að telja handboltasilfrið okkar með.)
Ef aðeins er miðað við einstaklingsíþróttir og fólk sem sagt er fætt í Nebraska - sýnist mér að um sé að ræða að lágmarki tólf gullverðlaun. - Miðað við höfðatöluregluna og hlutfallið einn á móti sex, er ljóst að tólf gullverðlaun trompa verðlaunaskápinn okkar og þá erum við ekki einu sinni farin að líta á öll silfur- og bronsverðlaunin sem synir og dætur Nebraska hafa unnið til.
Og í þessum verðlaunahafahópi eru líka frægir einstaklingar, s.s. Marjorie Gestring sem vann gullið í dýfingum á leikunum 1936. Hún var þá 13 ára og 9 mánaða - og er því yngsti gullverðlaunahafi í einstaklingsíþrótt í sögu leikanna.
Íþróttalífið í Nebraska lumar svo sem á fleiri görpum en kempum af Ólympíuleikum: Ætli Andy Roddick sé ekki frægasti núlifandi íþróttamaður Nebraska. Hann var í 1.sæti á heimslistanum í tennis fyrir nokkrum árum.
Ef farið er aftar í tímann er Max Baer líklega stærsta nafnið. Hann var heimsmeistari í þungavigt hnefaleika, en tapaði í einhverjum sögufrægasta bardaga allra tíma gegn James Braddock (Cinderella Man) - sem er hið klassíska Hollywood-íþróttadrama.
Ég reikna með að flestir íþróttaáhugamenn telji þá Roddick og Baer trompa Vilhjálm Einarsson og Völu Flosa.Niðurstaðan er skýr. Við Íslendingar (og Evrópubúar) ættum að fara okkur hægt í mannjöfnuði við Nebraska.
August 26th, 2008 at 10:11
Þú færð alveg rosalega mörg rokkstig (í flokki nörda) fyrir þess færslu. Hún er unaðsleg.
August 26th, 2008 at 10:19
Annað sem mætti taka inn í myndina er að, eftir því sem ég best veit, eru flestar íþróttirnar sem keppt er í þarna evrópskar að uppruna og því mun meiri hefð fyrir þeim í Evrópulöndum en til dæmis Asíu, Afríku og Suður-Ameríku.
Við Íslendingar höfum náttúrulega í gegnum tíðina verið illa sviknir af því að það er ekki keppt í íslenskri glímu, þar hefðum við væntanlega getað burstað alla í heiminum. Eða allavega þar til hinir færu að æfa.
August 26th, 2008 at 11:25
Svo hefur Charlie Starkweather vinninginn gegn Axlar-Birni.
August 26th, 2008 at 13:20
Baer keppti aldrei á Ólympíuleikum og Roddick féll úr leik í 3. umferð í einliðaleik á leikunum í Aþenu 2004. Því finnst mér ekki alveg sanngjarnt að bera þá saman við Völu og Vilhjám í umræðu um Nebraska og Ólympíuleika. Nær væri að draga fram aðra íslenska íþróttamenn sem hafa getið sér gott orð utan Ólympíuleikana, t.d. Eið Smára eða Ásgeir Sigurvinsson, nú eða Jóhannes á Borg (sem raunar keppti á Ólympíuleikunum í Lundúnum 1908 og vakti þar athygli en varð síðan frægasti glímukappi Bandaríkjanna - aðallega að eigin sögn!)?