Um tilgangsleysi allra hluta

Ekki komst ég á Bessastaði í dag þar sem íslensku bókmenntaverðlaunin voru afhent. Þangað var mér þó boðið – út á setuna í nefndinni sem valdi bækurnar í úrslitin.
Ljóðhús Þorsteins Þorsteinssonar hrepptu hnossið í almenna flokknum, sem mér finnst mjög maklegt. Oft hafa verðlaunabækurnar í þessum flokki verið það sem kalla má “gjafabækur” – veglegar útgáfur með fínu prentverki, einkum hugsaðar til stórafmælisgjafa. Ljóðhús er hins vegar hefðbundin fræðibók – massívur texti, bönsj af tilvísunum – og ekkert léttmeti.

Í ljósi þessa vals verður því ályktun stjórnar Reykjavíkurakademíunnar þess efnis að hlutur fræðibóka væri rýr í bókmenntaverðlaunum ársins enn skringilegri, enda byggðist hún líklega á misskilningi.

En til hamingju Þorsteinn!

Steinunn beindi áðan óundirbúinni fyrirspurn til utanríkisráðherra, varðandi fregnir af því að danskar herþotur hefðu ítrekað á undanförnum árum brotið flugumferðaröryggisreglur og farið of nærri farþegavélum. Hún spurði ráðherra hvort þessar fregnir yllu ráðherra ekki áhyggjum í ljósi þeirrar stefnu stjórnvalda að bjóða hingað herþotum frá Danmörku og öðrum NATO-ríkjum.

Svör utanríkisráðherra voru á þá leið að þótt auðvitað væri það alltaf alvarlegt mál þegar flugvélar færi of nálægt hver annarri, væri ekki ástæða til að hafa miklar áhyggjur – því að þegar dönsku F-16 þoturnar kæmu hingað til lands þá væru þær að taka þátt í æfingum og þá pössuðu menn sig sérstaklega vel.

Aha!

Það hefði mátt segja áhöfninni á rússneska kafbátnum Kursk frá því að þeir væru ekki í neinni hættu, enda á heræfingu – og þar vanda menn sig svo vel að engin hætta er á slysum.

Án þess að hafa nein sérstök gögn til að styðja þá skoðun mína, þá reikna ég með að meirihluti slysa tengdum herjum á friðartímum eigi sér einmitt stað á æfingum. Þar er verið að prófa nýjar aðstæður, sem eru frábrugðnar gömlu rútínunni.

Ekki þar fyrir að mér fannst utanríkisráðherra ekki einu sinni trúa sjálf á þennan málflutning sinn…

Þegar ég var á fyrsta og öðru ári í gaggó, reyndi ég að máta mig í listaspíruhlutverkinu. Eitthvað bögglaðist maður við að skrifa af ljóðum og lesa framúrstefnulegar ljóðabækur eftir skuggalega náunga, sem voru súrrealistar og ortu blóði drifin kvæði.

Ég lét nokkrum sinnum draga mig á kvikmyndasýningar í Mír. – Og einu sinni vann ég peningaverðlaun við fjórða mann fyrir myndverk/gjörning á einhverri menningarhátíð unga fólksins. Verkið reyndi helst á þeffæri áhorfenda.

Á síðasta ári í Hagaskólanum datt gjörsamlega botninn úr þessum listamannsgrillum mínum. Ég lagði allt þetta dund á hilluna og breytti lestrarvenjum mínum allverulega. Það ár var ég reyndar farinn að umgangast talsvert strákaklíku sem var árinu yngri og innihélt Palla Hilmars, Úlf Eldjárn, Ragga Kjartans, Þorlák Einarsson o.fl. – Þeir voru á bólakafi í listamannagírnum, en mér tókst að leiða það hjá mér og talaði bara við þá um pólitík í staðinn.

Það er líklega vegna þess hvað ég losnaði snemma við listamannabakteríuna að mér er fyrirmunað að skilja boðskapinn hjá anarkistahópnum sem málaði með svörtu yfir listasýningu í Þjóðarbókhlöðunni og sem sagt var frá í tíufréttum í kvöld

Verkið sem um ræðir (og er víst hluti af MA-verkefni) hljómaði reyndar ansi mikið eins og samkvæmisleikur á einhverju hópeflisnámskeiðinu – þar sem gestir og gangandi áttu að skrifa eitthvað frá eigin brjósti um brottför hersins. Þetta heitir víst að koma af stað “hugflæði”…

Nema hvað – að mati anarkistanna er fólk upp til hópa fáráðar sem skilja ekki raunverulegar ástæður stríðs og þess vegna er þarf að hertaka listaverkið og mála það svart til að sýna fram á hræsnins. Það var einhvern veginn svona…

Sanleiksflytjendurnir með koltjöruna birta svo mynd af sér við málningarstörfin – en hylja andlitin.

Ég á óskaplega bágt með að sjá snilldina í þessu. Hver er broddurinn? Hvað var það við útskriftarverkefni fjölmiðlanema í Háskólanum sem kallaði á þessi viðbrögð? Hvert er rökrétt næsta skref á eftir þessu? Að mála næsta strætóskýli svart til að afhjúpa hræsni og blindu einkabílismans? Hvað veit ég…

Æi, þetta er bara eitthvað svo aumt.

(Viðbót kl. 8:55 – málningarteymið mun víst hafa ákveðið að koma fram undir nafni og hefur birt ljósmyndirnar aftur án þess að fela andlitin. Sé þó ekki að það breyti afstöðu minni til málsins í neinum meginatriðum.)

Eitthvert mesta aulahrollsmóment seinni ára í íslenskum fréttatíma, var þegar Guðmundur Árni Stefánsson mætti eins og trúður í kjólfötum og lét einhvern voða fínan ekil keyra sig á eldgömlum og glæsilegum hestvagni til fundar við sænska kónginn að afhenda embættisbréfið.

Hott, hott, allir mínir hestar! – Gat maður séð hann segja í huganum. Ég leyfi mér að fullyrða að enginn af öllum þeim íhaldsmönnum sem dubbaðir hafa verið upp sem diplómatar hefði látið hafa sig út í annan eins fíflaskap.

Hvað er það með krata og fyrrum róttæklinga sem gerir það að verkum að þeir fá í hnén gagnvart kóngaslekti og byrja að haga sér eins og fábjánar?

Pistill Össurar Skarphéðinssonar í dag er dæmi um þetta. Er hægt að vera mikið meiri plebbi en að skrifa neim-droppíng færslur um fræga fólkið sem maður hittir á milljónamæringahótelunum í löndum sem búa við sautjándu aldar stjórnkerfi og þar sem kóngarnir/furstarnir/emírarnir eiga persónulega mestallan þjóðarauðinn. Og svo er Össur bara fínn kall hjá kónginum

ÞÚ KALLAR ÞIG JAFNAÐARMANN – MANNANDSKOTI!!! REYNDU AÐ MUNA ÞAÐ, ÞÓ AÐ ÞAÐ SÉU KVIKMYNDASTJÖRNUR Í LYFTUNNI OG Á SUNDLAUGARBAKKANUM!!!

# # # # # # # # # # # # #

Um daginn gerðum við Steinunn hræðileg mistök.

Ólína var eitthvað pirruð, svo okkur datt í hug að kaupa okkur frið með því að fiska geisladisk úr hillunni sem við vissum að myndi slá í gegn. “Þjóðhátíðarpartý pulsuparsins” eða e-ð álíka – skrandiskur sem fylgdi með pylsupakka frá SS að mig minnir. Þar eru allir verstu og mest óþolandi sumarhittarar síðustu 20 ára.

Barnið hefur dálæti á auglýsingunum með pulsuparinu, svo augljóslega hlaut henni að líka diskurinn. Svo núna biður hún reglulega um að við spilum Vini vors og blóma, Skítamóral og hvað þetta nú heitir annars.

Það versta er – að barnið er ekkert sérstaklega hrifið af lögunum. Hún vill bara hlusta á diskinn með uppáhalds plötuumslaginu.

Hin grátlegu mistök okkar voru sem sagt þau að skipta ekki á diskum strax í upphafi. Hvers vegna setti ég ekki Bona Drag með Morrissey í hulstrið með glaðbeittu SS-pulsunum? Ó, það hefðu verið dýrðardagar!

Finnst engum neitt skringilegt við það að þjóðfélagið liggi nánast á hliðinni vegna þess að allir eru að rífast um hvað sé viðeigandi eða óviðeigandi umfjöllun um andlega heilsu Ólafs F. Magnússonar – en á sama tíma halda allir fjölmiðlar áfram að smjatta á harmsögufréttunum af bandarískum söngkonum sem kljást við taugaáföll og eiturlyfjafíkn fyrir framan hópa blaðaljósmyndara?

Hefur ritstjóri Moggans t.d. enga skoðun á þeim fréttum sem blað hans birtir af “fræga fólkinu” úti í heimi?

Eftir á að hyggja voru það mistök að kaupa ekki dökkan og ljósan Kalda í ríkinu til að gera bragðsamanburð við þorrabjórinn frá litla brugghúsinu frá Árskógssandi.

Mér finnst bragðið þó ekki benda til þess að maður hefði fundið ýkjamikinn mun. Þetta er fínn bjór – en ekki eins góður og sá ljósi.

Og hvers vegna valkyrjubeibið She-Ra er framan á flöskunni skil ég ekki.

# # # # # # # # # # # # #

Suður-Afríka situr á botni síns riðils í Afríkumótinu í fótbolta – og það eru ekki nema tvö og hálft ár í HM. Í sporum Suður-Afríkumanna væri ég farinn að hafa verulegar áhyggjur af gestgjafaskandal.

Japan 2002 og Sviss 1954 koma upp í hugann.

FIFA misreiknaði sig líklega þarna. Eftir á að hyggja hefðu norður-afrísku boðin sennilega verið betri.

…stendur uppá staur – borgar ekki skattinn… o.s.frv.

Nú væri gott að fá skattaráðgjöf frá lesendum.

Á árinu 2007 vann ég að verkefni sem er ekki lokið. Upphæðin sem um ræðir er lægri en svo að ég þurfi að telja sérstaklega fram sem verktaki.

Ég er enn ekkert farinn að rukka fyrir þessa vinnu.

Og þá er spurningin: á ég að telja þetta fram sem tekjur á árinu 2007 (þótt enn sé ekki búið að gefa út reikning) eða á ég að telja þetta fram á næsta ári – í ljósi þess að upphæðin verður greidd á þessu ári?

Einhverjar uppástungur?

Kjartan Magnússon er æfur yfir að einhver menntaskólakennari hafi gefið nemendunum sínum mótmælafrí. Þar er langt seilst í leit að sökudólgi.

Hitt er auðvitað annað mál að það er kjánalegt að kennaragreyið hafi gert þessi mistök. Ég minnist þess þegar við Sverrir Jakobsson vorum að kenna kúrs í vísinda- og tæknisögunni við sagnfræðiskor fyrir nokkrum misserum að Stúdentaráð var að standa fyrir einhverjum aðgerðum á Austurvelli til að heimta meiri peninga í Háskólann. Við harðneituðuðum að fella niður tímann, enda höfðum við enga heimild til slíks. Þeir nemendur sem vildu mæta í mótmælin urðu að skrópa í tímanum og kyngja afleiðingunum.

En er það ekki einmitt hluti af stemningunni við að vera stúdent í mótmælaaðgerðum – að taka þátt í að berjast fyrir kröfum sínum og skrópa í skólanum á meðan?

# # # # # # # # # # # # #

Kaldi þorrabjór er kominn í ísskápinn. Hann verður prófaður í kvöld – og mögulega dæmdur á þessum vettvangi.

# # # # # # # # # # # # #

Skattavandræði Luton eru orðin verulega flókin og stefna framtíð félagsins í voða. Ég óttast að félagið sé að kremjast í miðjunni í slagsmálum breska skattsins og knattspyrnuyfirvalda.

Menn eru í fullri alvöru að ræða hvort lífvænlegra væri að hefja keppni í utandeildarkeppninni til að komast framhjá kröfum deildarinnar.

Feðginin Freyr og Freyja komu í heimsókn seinnipartinn og átu vöfflur á Mánagötunni. Þær stöllur, Freyja og Ólína, voru í essinu sínu. Fyrir vikið heyrðist ekki mikið í Silfri Egils, sem rúllaði í sjónvarpinu eftir að handboltinn var búinn.

Með því að horfa með öðru auganu, fékk maður þó ágætis mynd af þættinum. Og ekki væri mér skemmt ef ég væri Sjálfstæðismaður…

Það var ekki að sjá að nýr meirihluti hafi verið myndaður í borginni í síðustu viku. Hins vegar kom vel fram að það er kominn nýr minnihluti.

Viðmælendahópurinn var með hreinum ólíkindum. Þarna var hver andstæðingur nýja meirihlutans á fætur öðrum – og einkaviðtal við Dag. Einu málsvararnir voru bræðurnir Kjartan og Andrés Magnússynir – og svo náttúrlega Ásta Þorleifsdóttir, sem augljóslega var fengin í þáttinn vegna þess að Egill vissi að hún hlyti að segja eitthvað sem koma myndi meirihlutanum illa.

Það held ég að hefði heyrst hljóð úr horni ef síðasta ríkisstjórnarmyndum hefði verið afgreidd með þessum hætti – með einkaviðtali við Steingrím og svo 80% þáttargesta úr röðum VG, Framsóknar og Frjálslyndra.

En Agli er líklega vorkunn – ætli það sé hlaupið að því að finna nokkurn viðmælenda sem er til í að verja þessa stjórn?

Málsverðurinn sem Nanna Rögnvaldar töfraði fram í Friðarhúsi í gærkvöldi var magnaður. Kjötið í ungversku gúllassúpunni var nautaskankar – sem mun vera ódýrasta kjötið á markaðnum en jafnframt það besta í svona súpu. Ég hef aldrei borðið jafn meyrt kjöt. Það hlýtur að hafa verið látið sjóða í hálfan sólarhring.

Ingibjörg Haraldsdóttir las úr endurminningarbók sinni, en fyrstu kaflar hennar gerast einmitt á Snorrabrautinni á næstu grösum við Friðarhúsið.

Stemningin var með besta móti – og hagnaðurinn ágætur. Ætli hann standi ekki undir fimm prósentum af eftirstöðvunum af bankaláninu?

# # # # # # # # # # # # #

Sam Parkin var keyptur til Luton með ærnum tilkostnaði – að því er mig minnir fyrir síðasta tímabil. Hann hefur verið meiddur síðan.

Í dag kom hann inn sem varamaður í sínum fyrsta deildarleik í óratíma. Og skoraði jöfnunarmarkið gegn Leeds á 90. mínútu.

Það eru fyrstu gleðilegu fréttirnar í viku sem einkum hefur snúist um fréttir af því að breski skatturinn sé mögulega að knýja okkur í gjaldþrot.

# # # # # # # # # # # # #

Framstelpurnar unnu Val í gær. Nú er maður loksins farinn að trúa…

Verð að mæta á FH leikinn í næstu viku.