Kúgun fjölmenningarsamfélagsins
Ef marka má bloggheima, veður vonda fjölmenningarsamfélagið uppi og hávær minnihluti kúgar meirihlutann til að láta af gömlum og góðum siðum. Karl biskup mætir í fréttaviðtöl, smeðjulegur eins og bílasali, til að kveinka sér undan því að undirmenn hans fái ekki að fara inn í leikskólana að kenna bænir.
Hvaða vitleysa er þetta eiginlega?
Hvaða hefð er fyrir því að kirkjan sé með puttana í skólastarfi? Þegar ég var gríslingur gekk ég fyrst í leikskólann Valhöll og síðar Grænuborg. Þar sáust aldrei neinir klerkar. Það var aldrei farið í kirkju og sjálfsagt hefur engum komið slíkt til hugar.
Í Melaskólanum gegndi sama máli. Skólinn stendur beint á móti Neskirkju - það tekur mínútu að hlaupa á milli. Aldrei var samt farið með okkur þangað yfir. Aldrei komu prestar, djáknar, abbadísir - eða hvað þetta lið heitir nú - til að ræða við okkur. Ég skal ekki sverja fyrir að einhver hafi rekið inn nefið í fimm mínútur til að auglýsa sunnudagaskólann - en það var sami aðgangur og skátarnir og íþróttafélögin fengu.
Kristinfræði voru á dagskrá öll árin. Einstaka kennari var áhugasamur um þá grein, en flestum leiddist - eða stálust til að nota kristinfræðitímana í að vinna upp kennslustundir í öðrum greinum sem fallið höfðu niður - eða til að sjá um ýmis verk tengd umsjónarkennslu bekkjarins.
Ég held að flestir af minni kynslóð hafi svipaða sögu að segja. Við höfðum einfaldlega sáralítið af kirkjunni að segja í öllu okkar skólastarfi. - Tilburðir í þá átt að koma prestum og djáknum inn í leikskóla og barnaskóla eru því nýir af nálinni og hafa einkum átt sér stað á síðustu 5-6 árum eða þar um bil.
Fólk ætti að hafa þetta í huga í allri þessari umræðu. “Vonda fjölmenningarsamfélagið” og “háværi minnihlutinn” eru ekki að reyna að banna gamla og gróna siði, heldur vinda ofan af þróun sem er nýbyrjuð - og virðist fremur standa í samhengi við offramleiðslu á guðfræðingum en sem viðbrögð við kröfum foreldra eða skólastjórnenda.
November 30th, 2007 at 13:03
Já, eins og hefðarrökin er nú vitlaus til að byrja með þá er stórfurðulegt að sjá þau notuð um þessi fyrirbrigði.
November 30th, 2007 at 13:11
Þetta er alveg hárrétt. Ég man að það vakti umtal að presturinn á Siglufirði skyldi sinna kristnifræðinni, en það var skýrt með því að enginn annar fékkst í djobbið í fámenninu.
Ég held að það sé vert að halda þessari staðreynd á lofti eins og þú ert að gera. Vantrú vinnur gott starf í þá veru og allt of margir afskrifa það með því að þar sé einhvers konar öfugt trúboð á ferð. Trúfrelsi er lykilatriði og ber að þakka þeim sem hafa nennu í sér til að berjast fyrir því. Við lötu trúleysingjarnir sem nennum ekki að vasast í þessu eigum að vera ánægðir með fólkið í Vantrú.
Annars er spurning hvort þú ert nokkuð að koma af stað trúarbragðastríði Stefán? Þegar framámaður í trúsöfnuði, eins og þú ert, ræðst á framámann í öðrum, eins og biskupinn? Eru fæðardeilur framundan?
November 30th, 2007 at 13:15
Halelúja
November 30th, 2007 at 13:24
Og þetta á að sjálfsögðu við Siðmennt líka.
November 30th, 2007 at 13:39
Sammála.
Eina trúboðið sem ég man eftir úr barnaskóla var þega Gideon liðið gaf okkur nýja testamentið við hátíðlega athöfn. Það tíðkast víst ennþá.
Mér finnst það á dökkgráu svæði.
November 30th, 2007 at 14:02
Ég hjó líka eftir því hjá Bjarna Siðmenntarmanni í Íslandi í dag í gær(!) að klausan um kristilegt siðgæði kom ekki inn í grunnskólalögin fyrr en 1974.
November 30th, 2007 at 14:47
Það var reyndar farið á mínum námsárum í Melaskólanum í Neskirkju á jólunum. Ekki þó fyrr en í kringum 5. bekk og eftir það framundir í 9 eða 10. bekk þegar heimtað var að það væri valfrjálst að fara í kirkjuna (er þó að tala um minningu getur gloppað um eitt ár +/-).
Þannig að við getum staðsett kirkjuferðir grunnskólabarna í kringum 93/94 ef við miðum við Melaskólann. Man að presturinn talaði um yndisleika Krists um að hermenn hefðu komið upp úr skotgröfunum í fyrra stríði og rætt saman í sátt og samlyndi, ef ekki spilað fótbolta. Hann minntist hins vegar ekkert á það að slátrunin hélt áfram eftir það.
November 30th, 2007 at 16:02
Í Hagaskóla var farið í kirkju í kringum skólalok minnir mig.
Mig minnir líka að þú, ég og Stefán Jónsson og einhver fleiri hafi rætt þetta óréttlæti við Björn Jónsson. Er það misminni?
November 30th, 2007 at 16:45
Ég er ekki frá því að lítið hafi verið um trúarítroðslu í þeim tveimur grunnskólum sem ég gekk í. Þó er ég ekki frá því að hjá einum þeirra sem kenndu kristinfræði hafi kennslan fengið nokkuð trúboðskennt yfirbragð. Svo gaf náttúrlega Gídeonfélagið okkur Nýja testamentið, en auk þess komu einu sinni Mormónar og gáfu öllum Mormónsbók. Önnur trúfélög létu ekki sjá sig.
November 30th, 2007 at 19:57
Ég man ekki eftir að minnst hafi verið orði á Þjóðkirkjuna í mínum grunnskóla. Hvað þá að prestar hennar hafi mætt í tíma.
Reyndar var ég í Landakotsskóla.
November 30th, 2007 at 20:22
Sæll
Ég var í Melaskóla 1971-77 og svo Hagaskóla 1977-79, sem sagt orðið frekar langt síðan. Mín saga er mjög svipuð þinni. Ég man vart eftir þvi að hafa séð prest í Melaskóla. Aftur þegar ég kom í Hagaskóla kenndi presturinn í Neskirkju kristinfræði af litlum áhuga í 2 vetur. Hrafn Jökulson var hrekkjóttur og stríddi talsvert prestinum að sögn vinar míns sem var með honum í bekk í Hagaskóla.
December 1st, 2007 at 17:45
Það var all sérstakur fýr sem kenndi smíðar. Það var alltaf faðivorið í byrjun hvers tíma.
December 1st, 2007 at 18:11
nú, kirkjunnar menn eru orðnir hræddir, sjá að trúarítroðslulausi skólinn sem við fengum er að skila frekar mörgum trúlausum út. Ekki líst þeim á…
December 1st, 2007 at 20:35
Satt og logið um stefnu Siðmenntar
Ég hef ákveðið að taka saman á einn stað flestar (en ekki allar) þær greinar sem ég hef skrifað vegna rangfærslna um Siðmennt. Satt að segja er ég orðin þreyttur á að hrekja sömu rangfærslurnar ofan í oft sama fólkið aftur og aftur. Ég hvet lesendur því að lesa þessar greinar fyrst og gagnrýna svo stefnu Siðmenntar. Það fer ótrúlega mikill tími í að svara fyrir stefnu sem Siðmennt hefur alls ekki.
http://www.skodun.is/archives/2007/01/12/satt_og_logid_um_stefnu_sidmenntar.php
http://www.skodun.is
December 1st, 2007 at 21:19
Í fámenninu á Siglufirði var kristinfræðin nokkuð hreint trúboð. Vigfús Þór sóknarprestur kenndi áfangann. Hann var reyndar mjög fínn og afslappaður karlinn, en trúboð var það samt.
Veturinn sem ég var í 11. ára bekk (sem hét 5. bekkur í þá tíð) var kennaraskorturinn slíkur að við enduðum með aðfluttan umsjónarkennara - sem jafnframt gengdi hlutverki forstöðumanns Zion-safnaðarins á staðanum. Það kom á daginn að þessi umsjónarkennari okkar hafði ekki lokið grunnskóla sjálfur, og ég lenti oftar en einu sinni í þeirri undarlegu aðstöðu, 11 ára gamall að kenna kennaranum mínum beisikk reglur í íslenskri málfræði. Getuleysið í kennslustofunni reyndi hann að bæta fyrir með því að hvetja bekkinn eindregið til að mæta á Zion-samkomur, og ég held að tveir eða þrír krakkar hafi mætt nokkrum sinnum. Eitthvað segir mér þó að einhverjir foreldrar hafi kvartað yfir þessu og hann fengið tiltal frá skólastjóra, allavega bar mest á áróðursstarfinu í byrjun skólaársins.
Þegar ég fermdist ekki, vakti það mikla athygli á staðnum - og ekki alla jákvæða - og mig grunar að það hafi verið í fyrsta sinn í langan tíma sem það gerðist.