Um tilgangsleysi allra hluta

Hundadrápin miklu sem vísað var til í síðustu færslu hafa verið mér hugleikin í dag.

Ágætur frændi minn átti fleiri hamstra en nöfnum tjáir að nefna og hlutu sumir þeirra ill örlög – t.d. í tilraunum hans til að varpa nagdýrunum í heimatibúnum fallhlífum fram af háum veggjum. Frændi komst til vits og ára og enginn hélt minningarstundir vegna hamstranna.

Ég fór líka að hugsa um öskudaginn – þar sem hápunkturinn var jú lengi vel að “slá köttinn úr tunnunni”. Þegar ég var pjakkur, var reynt að koma þessum tunnusláttarsið á í Reykjavík. Þá var tunna fyllt af gotteríi og börnum boðið að láta höggin dynja á henni. Í teoríunni var þetta saklaus skemmtun, en í raun var um stórhættulegt atferli að ræða – enda rann æði á börnin um leið og tunnan brast og smástelpur tróðust undir.

Á sínum tíma gengu sögur af því að á Akureyri og á Ísafirði væri til siðs að hafa dauðan kött eða hrafn í tunnunni. Var þetta talið til marks um að sveitavargurinn væri klikk.

Eftir því sem ég kemst næst, voru þetta flökkusagnir. Engar dauðar eða lifandi skepnur var að finna í tunnunum fyrir vestan og norðan. Ekki í byrjun níunda áratugarins að minnsta kosti…

Sló upp í Sögu daganna eftir Árna Björnsson og las um Kattarslag á Öskudegi. Þar segir:

Leikurinn að slá köttinn úr tunnunni eða kattarslagur er sömuleiðis kominn hingað frá Danmörku. Þangað er hann helst talinn hafa borist með Hollendingum þeim sem í boði Kristjáns 2. settust að á eyjunni Amager við Kaupmannahöfn á 16. öld. Álíka dýrapyntingar og ekki síst grimmd í garð katta var þó algeng skemmtun við ýmis tækifæri víða í Evrópu fyrr á öldum. Fjöldi manna virðist löngum hafa átt erfitt með að þola hversu erfitt er að temja köttinn. (s. 537)

Muna: láta unglingana lesa í Sögu daganna. Það ætti að núlla út 30-40 þruglfærslur um fangelsisvist Parísar Hilton.

# # # # # # # # # # # # #

Herfileg úrslit á KR-vellinum í kvöld.

Frábær leikur Paraguay gegn Kólumbíu. Þetta Suður-Ameríkumót verður bara betra og betra…

Viðbót: er að horfa á Argentínu gegn BNA. Þar situr Maradonna pattaralegur í landsliðsbúnings-replikku innan um aðra stuðningsmenn argentínska liðsins. Þetta er meðal annars ástæðan fyrir að Maradonna er flottastur en Péle labbakútur. Péle hefði alltaf verið í jakkafötum innan um stórlaxana.

This entry was posted on Friday, June 29th, 2007 at 01:05 and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.