Spuni
Það hefur verið merkilegt að fylgjast með spunanum úr röðum Samfylkingarinnar í tengslum við stjórnarmyndunina á dögunum.
Fyrstu dagana var miklu púðri varið í að kenna VG-fólki um að ekki hafi komið til tals að mynda þriggja flokka miðju/vinstristjórn. Þannig hafi forystumenn í VG slegið þennan möguleika út af borðinu og gott ef Össur Skarphéðinsson kallaði formann Vinstri grænna ekki guðföður ríkisstjórnarsamstarfsins. Jafnframt mátti skilja á Samfylkingarfólki að Framsóknarmenn hefðu hæglega getað reynst nýtur samstarfsflokkur - ef ekki hefði verið fyrir stíflyndi VG.
Þessi túlkun var sérkennileg frá fyrsta degi. Samkvæmt henni hefði Samfylkingin verið nánast óvirkur gerandi í atburðum síðustu vikna. Ákvarðanir hennar hefðu í raun ekki verið teknar á forsendum flokksins og forystufólks hans, heldur verið afleiðingar af ákvörðunum annarra stjórnmálaflokka og -leiðtoga. Málflutningur af því tagi væri eðlilegur frá flokki í bullandi vörn. Fátt í tengslum við þessa stjórnarmyndun benti til að sú væri raunin. Hafi niðurstaðan mætt andspyrnu innan flokksins, hefur tekist að halda því leyndu fyrir fjölmiðlum - og hvað viðbrögð annarra flokka varðar, voru þau fyrst og fremst til málamynda. Mér dettur ekki í hug ný ríkisstjórn í Íslandssögunni sem fengið hefur jafnléttvægar skammir frá nýrri stjórnarandstöðu við myndun sína.
Þegar þessar staðreyndir runnu upp fyrir Samfylkingarfólki, var hafist handa við að vinda ofan af spunanum. Nú er sagan farin að taka á sig þá mynd að það hafi ekki verið Steingrímur Joð eða Ögmundur sem hafi slegið af hugmyndir um þriggja flokka miðju/vinstristjórn - heldur hafi það einmitt verið Samfylkingin eða Ingibjörg Sólrún sem komst að þeirri niðurstöðu að slík stjórn væri ekki á vetur setjandi (ekki hvað síst vegna ósamlyndis VG og Framsóknar). Guðni Ágústsson tekur reyndar undir þessa söguskýringu í viðtali í Blaðinu um helgina, þar sem hann segir Samfylkinguna hafa ákveðið að vonlaust væri að koma á slíkri stjórn - nema Guðni telur að sú niðurstaða hafi byggst á að VG væri glataður flokkur en feli ekki í sér dóm yfir Framsóknarmönnum.
Það er kúnstugt að á hálfri viku hafi spuninn í kringum stjórnarmyndunina snúist í nálega 180 gráður. Það sem var í fyrstu kynnt til sögunnar sem illvirki Vinstri grænna og til marks um slæmt hugarfar þeirra - er nú orðin skynsamleg ákvörðun Samfylkingarinnar tekin af vel yfirlögðu ráði. Það er spuni í lagi!
Verst er að Össur Skarphéðinsson situr uppi með að hafa gefið sjálfum sér einkunnina “guðsonur Steingríms Joð” - það er nokkuð sem honum gæti reynst erfitt að klóira sig útúr síðar.
# # # # # # # # # # # # #
East Stirlingshire hafnaði í neðsta sæti skosku deildarkeppninnar fimmta árið í röð. Nú liggur fyrir að ef félagið nær ekki að lyfta sér úr botnsætinu á næsta tímabili verður því vísað úr deildinni. Þessi tíðindi hljóta að hryggja stuðningsmenn Manchester United, því Alex Ferguson byrjaði jú þjálfaraferil sinn þarna.
# # # # # # # # # # # # #
Í kvöld var ég leynigestur á skemmtilegri samkomu. Kannski meira um það síðar.
# # # # # # # # # # # # #
Mínir menn í Sevilla hanga enn í Real Madrid og Barcelona. Ekki hef ég þó mikla trú á að bæði lið tapi stigum í næstu tveimur leikjum.
Af hverju Sevilla? Tja - ætli það sé ekki frá því að Dasayev var í markinu þar…
# # # # # # # # # # # # #
Steinunn er með magakveisu og Ólína ljótan hósta.
Þið megið giska hvers ég ætla að óska Moggablogginu að þessu sinni…
May 28th, 2007 at 00:38
Varð hugsað til þín þegar ég las eftirfarandi frétt:
http://news.independent.co.uk/business/news/article2586532.ece
Synd og skömm
May 28th, 2007 at 01:55
Í ítarlegu viðtali í helgarblaði DV lætur Guðni þessa skoðun sína einnig í ljós, og segir VG „ekki stjórntæk“.
Því segist hann hafa fullan skilning á vali Samfylkingar á samstarfsaðila þó svo hann hefði sjálfur alveg verið til í R-lista samstarf.
May 28th, 2007 at 19:59
Kosningarnar núna voru mjög tvísýnar. Ríkisstjórnarmeirihlutinn hélt með einum manni. Einhvern veginn fannst manni það nú mjög ólíklegt að Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn héldu áfram undir slíkum kringumstæðum. Það var samt ekkert útilokað.
Aðrir stjórnarmyndunarkostir voru hins vegar mun líklegri, það er Sjálfstæðisflokkur og Samfylking, Sjálfstæðisflokkur og vinstri-græn eða Samfylking, vinstri-græn og framsókn (svonefnd R-listastjórn). Minnihlutastjórn Samfylkingar og vinstri-grænna með stuðningi framsóknar var mjög ólíkleg enda lítil hefð fyrir slíku á Íslandi.
Sá stjórnarkostur, sem mér leist best á, var R-listastjórnin, enda var það eini raunhæfi möguleikinn á að fá vinstristjórn. Ég, ásamt mörgum öðrum í Samfylkingunni, varð þess vegna mjög súr yfir því hvernig forysta vinstri-grænna kom fram í kjölfar kosninganna. Strax fyrsta daginn fannst mér hún nánast slá þennan stjórnarmyndunarkost út af borðinu með, að því er mér fannst, furðuharkalegri framkomu í garð framsóknar. Í ljósi þess hversu tvísýnar kosningarnar voru, og um leið hversu mikil spenna lá í loftinu yfir mögulegum stjórnarmyndunum, kom þetta mér alveg sérstaklega á óvart.
Þegar menn vilja fara í stjórn með einhverjum, þá er það yfirleitt venjan að koma fram af stillingu, einkum og sér í lagi ef staðan er viðkvæm og allt getur gerst. Mér fannst skorta á stillinguna hjá forystu vinstri-grænna, að minnsta kosti ef hún hafði raunverulegan áhuga á R-listastjórn.
Nú er ég hins vegar hættur að ergja mig yfir þessu. Þegar allt kemur til alls held ég að sennilega hafi verið of grunnt á því góða milli vinstri-grænna og framsóknar til að R-listastjórn væri nokkurn tímann raunhæfur möguleiki. Má þar nefna gríðarlegan mun á stefnu í virkjana- og stóriðjumálum sem hefði vafalaust reynst mjög erfitt að sætta. Því má vel vera að framganga forystu vinstri-grænna í kjölfar kosninganna hafi í raun ekki skipt svo miklu máli. Það hefði aldrei orðið nein R-listastjórn hvort eð er.
Það verður hins vegar fróðlegt að sjá hvað framtíðin ber í skauti sér. Nýlegar yfirlýsingar Guðna Ágústssonar virðast jú benda til þess að framsókn muni færast til vinstri. Það, ásamt samstarfi framsóknar og vinstri-grænna í stjórnarandstöðu, hlýtur að verða til þess að dragi úr spennunni á milli þessara tveggja flokka. Og eftir fjögur ár fáum við kannski R-listastjórn. Hver veit?
Í ljósi skrifa sumra í vinstri-grænum þess efnis að Samfylkingin sé að reyna að kasta ábyrgðinni af stjórnarmyndun yfir á aðra vil ég taka eftirfarandi fram: Samfylkingin telur sig að sjálfsögðu bera fulla ábyrgð á þessari stjórnarmyndun. En það að ákveðið var að mynda stjórn með Sjálfstæðisflokknum (og kasta þannig frá sér draumnum um ríkisstjórn undir forystu jafnaðarmanna) á sér auðvitað sínar skýringar. Ein af þeim er sú að R-listastjórn virtist ekki koma til greina af áðurgreindum ástæðum. Mér finnst ekki rétt að kalla það spuna að benda á þetta. Svona horfir þetta einfaldlega við mörgu Samfylkingarfólki.
May 28th, 2007 at 23:16
Sæll Þórður
Ég ætla nú alls ekki að fara að þræta við þig af þessu tilefni - enda sé ég engan tilgang í því að spila hverjum-er-þetta-að-kenna leikinn við þessar aðstæður.
Það sem mér finnst hins vegar áhugavert - og jafnvel dálítið broslegt - er að fyrir nokkrum dögum lögðu forystumenn Samfylkingarinnar ríka áherslu á að það hefðu verið Vinstri græn sem hefðu stoppað myndun miðju/vinstristjórnar. Í því samhengi voru ummæli Össurar um guðföðurhlutverk Steingríms.
Nokkrum dögum síðar - þegar í ljós kemur að viðbrögðin við myndun ríkisstjórnarinnar urðu með öðrum hætti en sumir höfðu kannski búist við eða óttast - er skipt um plötu. Þá er hætt að tala um að VG hafi tekið ákvörðunina um að láta ekki reyna á stjórn þessara þriggja flokka og þess í stað sagt að ákvörðunin hafi verið Samfylkingarinnar - sbr. nýleg viðtöl við Ingibjörgu.
Það sem var á þriðjudegi talið merki um dómgreindarleysi og fljótfærni hjá VG er á laugardegi talið merki um yfirvegað stöðumat Samfylingarinnar.
Þetta er það sem ég kalla spuna.