Mogginn og netið

Í dag ákvað Mogginn að sniðugt væri að birta lykilorð allra þeirra sem skráðir væru á Moggabloggið. Þetta var ekkert sérstaklega vinsælt hjá sumum Moggabloggurum, sem höfðu valið sér sömu lykilorð þarna og á netbankanum sínum, hotmailnum og ég veit ekki hvað.

Stærri menn en ég hefðu að þessu tilefni sagt: “Sagði ég ykkur ekki?”

En hér var víst um einstök tæknileg mistök að ræða og verður ekki endurtekið – yeah, right!

Samskiptasaga Moggans og netsins hefur alla tíð verið með ólíkindum – og einkennst af einstökum molbúahætti Moggans.

Ég man þá tíð þegar vaskir netáhugamenn tóku sig til og útbjuggu í fyrsta sinn RSS-strauma fyrir mbl.is. Viðbrögð Moggans voru þau að senda lögfræðinga á viðkomandi einstaklinga og saka þá um “ritstuld”!!!!!!

Sjálfur kynntist ég þursahætti Moggans í netmálum fyrir tæpum áratug, þegar ég var í hópi manna sem stofnaði vefritið www.mogginn.com. Við birtum gamansamar greinar um aðskiljanleg málefni, þar á meðal skrifaði ég greinaflokkinn “Stók er djók”, þar sem færð voru rök fyrir því hvers vegna fólk ætti EKKI að kaupa hlutabréf í Stók.

Mogginn kallaði til lögfræðiteymi. Við bentum á að við værum síða sem hýst væri í Bandaríkjunum – þeim svöruðu: Það skiptir ekki máli, vörumerkið Mogginn er alþjóðlegt – og allir sem nota það, hvar sem er í heiminum eru að brjóta lög.

Við bentum lögfræðingum Mbl.is á að vörumerkið “Mogginn” væri hvergi skráð – og að raunar mætti hvergi finna orðið “Mogginn” í prentútgáfu blaðsinsi.

Þá kom á þá fát…

Eftir smá umhugsun komu lögfræðingarnir til baka og sögðu: Við höfum notað vörumerkið “myndasögur Moggans” í barnablaðinu okkar í mörg ár – og það sannar að við eigum hugtakið. Auk þess skiptir það ekki máli, því við getum haldið ykkur í  dómsmálum í mörg ár án þess að finna fyrir því – hafið þið ráð á að borga lögfræðingum í mörg ár?

Þannig lauk þeirri rimmu.

Hálfum mánuði síðar ákvað lögfræðideild Árvakurs að best væri að festa eignarréttinn á “Mogga”-nafninu betur í sessi. Þá var stofnuð “Mogga-búðin”, sem var netverslun sem seldi Mogga-vörur. Á boðstólnum var: klukka, bolur, derhúfa, frisbí-diskur og kaffibolli.

Megi Moggabloggið drukkna í Mogga-kaffibolla!

3 Responses to “Mogginn og netið”

  1. Már Örlygsson Says:

    Viðbrögð Moggans voru þau að senda lögfræðinga á viðkomandi einstaklinga og saka þá um “ritstuld”!!!!!!

    Þar sem ég tengdist þessu máli að hluta, þá finnst mér rétt að leiðrétta þessa fullyrðingu. Hún er röng.

    Mogginn sendi enga lögfræðinga á einn eða neinn. Hins vegar setti starfsmaður Morgunblaðsins sig í samband við Bjarna Rúnar og bað hann vinsamlegast að hætta smíði og dreifingu þessara RSS skráa með fyrirsögnum Mbl.is, því þeir teldu hana varða við höfundalög (þ.e. að fyrirsagnir og vefslóðir Mbl.is væru sjálfsstætt höfundarréttarvarið hugverk í eigu Moggans).

    (Ástæðan var sú að á þessum tíma var Mbl að bisa við að *selja* sambærilega fyrirsagnaþjónustu til stærri vefsvæða – og sá fram á að verða af þeim tekjum ef allir gætu bara notað ókeypis RSSið hans Bjarna á rss.molar.is)

    Við Bjarni skiptumst á nokkrum tölvupóstum við Morgunblaðið og fórum að lokum á fund þeirra, heyrðum þeirra sjónarmið og útskýrðum okkar, og enduðum að lokum á að skrifa opið bréf til yfirstjórnar Morgunblaðsins þar sem okkar afstaða kom fram.

    Ég held að Morgunblaðsmenn hafi í kjölfarið verið bæði upplýstari og jákvæðari í garð netsins (og RSS) – a.m.k. heyrðum við Bjarni ekki meira frá þeim varðandi þetta.

  2. Stefán Says:

    Jæja, það er þó ágætt að fá þessa leiðréttingu. Sagan var meira krassandi þegar ég heyrði hana. Leiðinlegt að eyðileggja góðar frásagnir með staðreyndum.

    En það er rétt, Mbl. var á köflum með sérkennilegar hugmyndir um tekjulindir. Á sínum tíma töluðu yfirmenn blaðsins um að gagnasafnið yrði góð tekjulind, því hægt yrði að selja gamla efnið fyrir góðan pening. Ekki varð nú mikið úr því.

  3. pallih Says:

    Best var thegar mogginn aetladi ad selja netleiki.

    Allir ad borga 100 kall fyrir ad spila Tetris i klukkutima.

Leave a Reply