Um tilgangsleysi allra hluta

Það þykir kannski ekki lengur fínt að blogga um HM í handbolta eftir tapið í gær, en ég fór að hugsa – hvað er orðið um Kúbu í handboltanum? Þeir voru langbesta Ameríkuþjóðin og enn í dag eru öflugir leikmenn af kúbönsku bergi brotnir í sterkum Evrópuliðum.

Samkvæmt Wikipediu kepptu átta þjóðir í forkeppni HM fyrir Norður- og Suður-Ameríku. Kúba var ekki í þeim hópi.

Með fyllstu virðingu fyrir Grænlendingum, hlyti handboltaþjóðin Kúba að komast á HM ef hún hefði bara fyrir að senda lið til keppni. Kann einhver skýringu á þessari fjarveru?

# # # # # # # # # # # # #

Fundurinn í MH gekk vel. Áhugasamur hópur og líflegar umræður í lokin. Það er alltaf gaman að fylgjast með menntskælingum ræða pólitík, sem gerir það enn dapurlegra að málfundahefðin sé nánast horfin í framhaldsskólunum. Í stað þess að halda málfundi þar sem nemendur karpa um hitt og þetta, eru bara fengnir utanaðkomandi ræðumenn eða skipulagðar ræðukeppnir sem lúta allt öðrum lögmálum.

# # # # # # # # # # # # #

Það verður lítið unnið í dag. Barnið er veikt heima og krefst athygli og umönnunar. Safnið verður því óvarið á meðan.

# # # # # # # # # # # # #

Les á netinu að íslenskur læknir þykist hafa fundið lækningu við fuglaflensu og kvefi. Nær væri að finna bóluefni gegn Moggablogginu.

Mætti á skólanefndarfund í MR í gær. Ríkið hefur skipað nýja fulltrúa, en við frá borginni fáum líklega að sitja í einhverja mánuði í viðbót. Ég á nú ekki sérstaklega von á að verða látinn sitja áfram fyrir hönd minnihlutans.

Í lok fundar var boðið upp á skoðunarferð um þá hluta skólans sem búið er að endurbyggja. Þetta eru gríðarlegar breytingar og aðstaðan hefur stórbatnað. Á árinu 2008 standa vonir til að ryðja megi burtu gamla KFUM-húsinu og reisa í staðinn byggingu með litlum íþróttasal, fundarsal, félagsaðstöðu og nóg af kennslustofum.

Það var mjög gleðilegt að sjá þessar jákvæðu breytingar, þótt á sama tíma sé það ergilegt hversu hægt þessar framkvæmdir hafa gengið og að ekki hafi verið hægt að vinna þetta með stóráhlaupi. Það er líka kostnaðarsamt að vinna svona verk í smábútum, að ekki sé talað um ónæðið fyrir skólastarfið.

Enn er svo eftir eitt stærsta og líklega kostnaðarsamasta verkið, það er alhliða viðhald á gamla skólahúsinu og bókhlöðunni. Það verður stór biti.

# # # # # # # # # # # # #

Í fyrramálið byrja ég daginn í kennslustund í stjórnmálafræði í MH að ræða um NATO. Það eru yfirleitt skemmtilegar heimsóknir – og verða yfirleitt því skemmtilegri ef 1-2 Heimdellingar eru í hópnum, staðráðnir í að þjarma að manni.

Annars er það besta leiðin til að horfast í augu við elli sína að messa yfir framhaldsskólanemum.

# # # # # # # # # # # # #

Það er runnið bókaæði á Ólínu sem krefst þess að við lesum fyrir hana í sífellu. Bækurnar um Emmu eru langvinsælastar, einkum bókin Emmu finnst gaman á leikskólanum – sem ég hef nú blaðað í gegnum oftar en ég kæri mig um að vita. Emma öfugsnúna er líka ofarlega á vinsældarlistanum.

Kærkomin nýjung í þessari flóru eru Lúlla-bækurnar, en það er sögur af kanínustráknum Lúlla eftir sama höfund og gerði hinar óborganlegu Albin-bækur. Albin er frábær!

Í einni Lúlla-bókinni, Lúlli er hamingjusamur, er lýst röksemdafærslu Hannesar – vinar Lúlla. Hann hughreystir vesalings Lúlla sem er stúrinn eftir að hafa barið á þumalinn með hamri. Hannes segir að Lúlli eigi að vera hamingjusamur, því verr hefði t.d. farið ef svín hefði komið og snúið upp á trýnið á honum.

Megi svín koma að snúa upp á trýnið á Moggablogginu!

Urr! Þetta áttu að vera kosningarnar þegar Framsóknarflokkurinn yrði nálega þurrkaður út – eða honum greitt slíkt högg að hann stæði ekki upp aftur. Líkurnar á því fara minnkandi. Ekki vegna þess að Framsókn sé eitthvað minna glötuð en fyrr, heldur vegna þess að flokkarnir sem eru með okkur í stjórnarandstöðu eru drasl.

Hvaða helvítis læmingjahegðun er að grípa um sig hjá þessu liði? Frjálsyndi flokkurinn er að fremja sjálfsmorð. Það sjá allir. Samfylkingin er heltekin af sjálfseyðingarhvöt og virðist fá eitthvert undarlegt kikk út úr því að ræða vandamál sín á torgum. Þetta er fólkið sem leyfði Sjálfstæðisflokknum að ná þessari drottnunarstöðu í íslensku samfélagi með því að tala ekki um annað allan tíunda áratuginn en skipulagsmál vinstrimanna – líkt og ekki væri hægt að standa í neinni pólitískri umræðu fyrr en ljóst væri hvort vinstriflokkarnir væru einn, tveir eða þrír. – Og núna ætla þau að byrja upp á nýtt! Er ekki hægt að skila þessu liði?

# # # # # # # # # # # # #

Nýjasti lukkuriddarinn í pólitíkinni, Ómar Ragnarsson, var í Kastljósi í kvöld að tala fyrir verstu hugmynd seinni tíma. Ómar vill endurvekja “rúntinn” í Reykjavík, sem hann telur að geti ekki gerst nema Austurstræti verði gert að tvístefnugötu.

Látum liggja milli hluta þótt umhverfisverndarhetjan eigi þann draum að auka tilgangslausa bílaumferð með útblæstri og hávaða í miðbænum. Gallar hugmyndarinnar eru aðrir og augljósari.

Ómar bendir á að að úti á landi lifi rúntamenningin ennþá góðu lífi. Það hefur ekkert með tvístefnugötur að gera. Fólk fer á rúntinn úti á landi VEGNA ÞESS að það er úti á landi og hefur ekkert betra að gera.

Hinn beiski sannleikur um “rúnta” er þessi: Þeir sem aka rúntinn eru sautján ára strákar, sem reyna að lokka sextán ára stelpur upp í bílana sína. Þeir sem eru orðnir átján komast inn á kaffihús og bari og þurfa ekki að taka þátt í þessari vitleysu.

# # # # # # # # # # # # #

Á kennarastofunni í Verk- og raunvísindadeild spunnust í dag miklar umræður um Lukku Láka-bækurnar. Mönnum bar saman um að þær séu stórlega vanmetnar, meðan teiknimyndasnobbarar hampa Tinna meira en góðu hófi gegnir. Sagnfræðinördar hrífast af hinum fjölmörgu glæsilegu sögulegu vísunum í Lukku Láka.

Ég ætti að skrifa meira um Lukku Láka hér á næstunni.

# # # # # # # # # # # # #

Er að lesa einhverja skemmtilegustu bók sem ég hef komist í í háa herrans tíð. Meira um það síðar.

# # # # # # # # # # # # #

Megi Moggabloggið hreppa einhvern skringisjúkdóm sem maður heyrir bara um í þáttunum um House!

Í Sunnudagsmogganum er grein um Vísindakirkjuna. Frekar snubbótt reyndar, en inniheldur þó 1-2 áhugaverða punkta. Blaðamaður Morgunblaðsins endar greinina á að vísa í heimildir (sem eru fín vinnubrögð). Heimildirnar reynast vera 5-6 vefsíður, sem vísað er í með ansi almennum hætti (t.d. www.visindavefur.hi.is og www.deiglan.com).

Besta heimildin er þó www.google.com – það kemur ekki einu sinni fram hvaða leitarorð blaðamaðurinn sló inn á leitarvélina, bara að hr. Google hefði komið til hjálpar.

Er þetta ekki dálítið eins og setja: “Þjóðarbókhlaðan, Landsbókasafn” á heimildaskránna sína?

Mogginn og internetið – alltaf frábær blanda!

# # # # # # # # # # # # #

Ísland er komið í fjórðungsúrslitin í handboltanum og á því enn möguleika á að vinna verðlaun á HM. Þetta er þrátt fyrir að liðið hafi tapað þremur leikjum á mótinu. Ef við hugsum okkur að liðið vinni Dani en tapi svo tveimur síðustu leikjunum, myndi landsliðið hafna í fjórða sæti með fimm töp og fimm sigra.

Segir þetta okkur ekki að eitthvað sé bogið við keppnisfyrirkomulagið í mótinu?

# # # # # # # # # # # # #

Í kvöld fengu FRAMarar á baukinn í Reykjavíkurmótinu í fótbolta. ÍR-ingar niðurlægðu Safamýrarstórveldið, sem var víst heppið að sleppa með eins marks tap.

Legg til að ÍR verði næst látið spila við Moggabloggið!

Sá um daginn auglýsingu. Það er verið að bjóða gamla árganga af Veru til sölu. Ég þarf ekki að kaupa. Öll gömlu blöðin eru til heima hjá gömlu í Frostaskjólinu og sjálfur var ég áskrifandi af síðustu árgöngunum.

Ég lúslas Veru sem pjakkur. Árin þegar blaðið var gott, var það helv. gott. En sum árin var það líka alveg rosalega leiðinlegt. Það er mikil synd að Vera hafi gefið upp öndina.

Nú er kominn tími fyrir játningu:

Ég skrifaði einu sinni pistil í Veru. Hann birtist undir dulnefni – er nú er komið að stund sannleikans.

Ætli ég hafi ekki verið fjórtán ára. Ég var í Hagaskóla og afar pólitískt meðvitaður. Í Hagaskólanum voru handmenntagreinarnar kenndar tvö fyrstu árin, en lokaárið voru þær valgrein (sem enginn tók). Í fyrsta bekk var skipt á milli smíða og saumaskapar – en á öðru ári voru strákarnir settir í smíðatímana einvörðungu, en stelpurnar í einhvern saumaskap. Þetta var réttlætt með því að þannig gæfist tími til að vinna að stærri verkefnum, auk þess sem þetta væri almennur vilji nemenda.

Hvað gerir ofurmeðvitaður fjórtán ára gríslingur við þessu? Jú, hann skrifar kvörtunarbréf í Veru. Ég hef aldrei aftur skoðað nafnlausa lesendabréfið, en að öllum líkindum var það fullt af réttlátri reiði yfir að fá ekki að sauma flíkur í handavinnutímum.

Ég man að einhverjum í kennaraliðinu sárnaði þetta bréf – og tuðuðu yfir að enginn nemandi hefði kvartað í eigin persónu til skólayfirvalda. Það voru svo sem ekki þungvæg rök. Hitt er annað mál að persónulega var ég óskaplega feginn að þurfa ekki að sitja við saumavélaræflana í hannyrðaverinu í kjallaranum á Hagaskólanum þennan vetur – þá var nú skárra að þykjast pússa einhvern spýtubútinn hjá Birni smíðakennara. En prinsipið stóð eftir sem áður – ef maður er fjórtán ára femínisti, þá duga engin undanbrögð.

# # # # # # # # # # # # #

Það var mikið fjör í Friðarhúsi í kvöld og frábær matur. Gunnar Guttormsson og Þorvaldur Örn tóku lagið og sungu meðal annars Vögguvísu róttækrar móður. Þar kemur fyrir línan: “Gleymdu því þó aldrei – að meir´en maklegt er, að á sumum þeirra höggvist sundur barkinn!”

Skyldi hér hafa verið ort um Moggabloggið?

Í Morgunblaðinu er sagt frá því að eitthvert byggingarfélag vilji rífa SÍF-geymslurnar vestur í bæ og reisa 150 íbúðir, þar á meðal tólf hæða turn. Nágrannarnir eru skiljanlega foxillir. Ætli hér sé ekki á ferðinni sú gamalkunna brella í byggingabransanum að kynna skipulagshugmynd upp á 3-4 hæðum meira en ætlunin er að reisa. Svo dregur fyrirtækið í land, byggir átta hæða turn og borgarfulltrúar geta látið eins og um Salomónsdóm sé að ræða?

Það verður reyndar synd að sjá eftir SÍF-geymslunum. Ég vann 2-3 sumur hjá SÍF. Fyrst þegar ég var 11-12 ára (hvað ætli vinnueftirlitið segði við því núna). Það var frábær reynsla og mjög þroskandi fyrir smápjakk að vinna við hliðina á fullorðnu fólki.

Ekki man ég hvað ég var gamall í annað skiptið mitt hjá SÍF eða hvort það var í heilt sumar. Líklega hef ég verið svona 15 ára. Síðasta skiptið mitt var svo sumarið eftir fyrsta bekk í menntó. Þá losnaði skyndilega pláss í nokkrar vikur sem ég greip fegins hendi. Starfið var reyndar afar leiðingjarnt. Þannig var mál með vexti að SÍF hafði látið prenta saltfisksumbúðir fyrir c.a. 20 kíló, en þeir voru með merki fyrirtækisins og áletruninni “Islandia”.

Í ljós kom að “Islandia” var skráð vörumerki annars matvælaframleiðanda á Ítalíu. Ég var því settur í það við annan mann að taka hverjar einustu umbúðir fyrir Ítalíumarkaðinn og líma bláa límmiða yfir textann.

Ég á eftir að kveðja gömlu saltfisksgeymslurnar með nokkrum söknuði.

# # # # # # # # # # # # #

Ýmsir stjórnarsinnar slógu á dögunum upp fregnum af rannsókn Ragnars Árnasonar og töldu þær grafa undan niðurstöðum Stefáns Ólafssonar varðandi ójöfnuð á Íslandi. Fín grein á Vefritinu bendir á að sú túlkun byggir á talsverðum misskilningi. Holl lesning.

# # # # # # # # # # # # #

Nú gengur í garð helgi boltaíþrótta og átveislna. Í kvöld er matur og skemmtidagskrá í Friðarhúsi. Á morgun og hinn eru handboltaleikir – og Luton tekur á móti Blackburn í enska bikarnum um hádegisbilið á morgun. Nú er glatt á hjalla!

# # # # # # # # # # # # #

Ef ég væri hagyrtur gæti ég samið mergjaðar níðvísur um Moggabloggið. Óska eftir níðvísum í athugasemdakerfið. Limrur og hækur sérstaklega vel þegnar.

Í morgun átti ég erindi á skrifstofu Starfsmannafélags Reykjavíkur. Skrifstofan er í BSRB-húsinu á Grettisgötu, en þaðan á ég margar minningar frá því að afi var framkvæmdastjóri. Þegar ég var sendur í pössun í vinnuna til afa fékk ég að teikna á bréfsefni með áprentuðu BSRB-merki, hamra á ritvél og raða blöðum og tímaritum. Í ísskápnum hjá BSRB var alltaf til Spur Cola.

Það er athyglisvert hversu lítið hefur breyst í húsnæðinu á 20-25 árum. Herbergjaniðurröðun hefur breyst, enda milliveggir hafðir hreyfanlegir, lagnastokkar fyrir síma- og tölvutengingar eru komnir til sögunnar – en að öðru leyti hefur lítið breyst. Gólfin eru með línóleum-dúka sem eru orðnir snjáðir af umferð. Myndirnar á veggjunum eru gjafir frá norrænum systurfélögum, plaköt frá gömlum fundum og aðgerðum eða ljósmyndir af sumarhúsahverfum félaganna.

Mér finnst að skrifstofur félagasamtaka – og þá sérstaklega hjá verkalýðsfélagi eins og BSRB – eigi einmitt að vera svona. Vinnuaðstæður starfsfólksins á skrifstofunni eru ágætar, en enginn íburður sem gefur til kynna að verið sé að bruðla með peninga félagsmanna.

Algjör andstaða við þetta eru t.d. skrifstofur Eflingar í Borgartúninu. Þangað hef ég komið 2-3 sinnum og í hvert skipti orðið undrandi á massívum parketunum, leðurhúsgögnum og dýrum listaverkum á flennistórum veggjum í stórum herbergjum. Áður en Efling reisti höllina, á einhverjum eftirsóttasta stað í bænum, minnir mig að hluti starfseminnar hafi verið í Skipholtinu. Mér skilst að einhver fjárfestingarbankinn hafi flutt inn í það húsnæði og ekki séð ástæðu til að breyta neinu. Hvaða skilaboð er verkalýðsfélag að senda með svona hegðun?

# # # # # # # # # # # # #

Til skamms tíma fékk ég aldrei umgangspestir. Nokkur ár gátu liðið milli þess að ég fengi svo slæma flensu að ég þyrfti að leggjast í bælið nema dagspart.

Í vetur, eftir að Ólína byrjaði á leikskólanum, hef ég hins vegar fengið hverja pestina á fætur annarri. Lá t.d. heima í gær með dúndrandi hausverk og öll vit stífluð af kvefi.

Barnið smitar mig af öllum þessum óværum – nær væri að láta hana smita Moggabloggið!

Einhvern veginn finnst manni að sérframboð eldri borgara (og e.t.v. öryrkja líka) hafi verið boðað fyrir hverjar einustu þingkosningar. Í flest skiptin hefur þungavigtarfólk úr þessum þjóðfélagshópum farið fyrir slíkum undirbúningshópum – en ekkert orðið úr framboði, enda markmiðið frekar að hrella stjórnvöld en að láta á þetta reyna.

Núna virðist líklegra að framboð aldraðra og öryrkja komi fram í raun og veru – tvö frekar en eitt meira að segja.

Baldur Ágústsson forsetaframbjóðandi fer fyrir öðrum hópnum, ásamt nokkrum körlum. Hinum hópnum virðist stýrt af nokkrum virðulegum eldri konum – og hlýtur að teljast vænlegra framboðið, þótt hvorugt sé líklegt til að koma fulltrúa á þing.

Í skosku þingkosningunum fyrir fjórum árum kom upp sama staða. Eldri borgarar höfðu hótað framboði án þess að vera teknir sérstaklega alvarlega. Skömmu fyrir kosningar komu svo fram tvö slík framboð – og það meira að segja sama daginn.

Annar flokkurinn náði fulltrúa inn á skoska þingið. Það var formaður flokksins, sem var frægur fyrir að vera fyrrum stjóri knattspyrnuliðsins Motherwell. Raunar voru ýmsir fyrrum knattspyrnukappar í framboði fyrir flokkinn, sem kann að hafa skýrt velgengnina.

Spurning hvort íslensku öldungaframboðin ættu að taka upp þessa tækni og stilla upp gömlum fótboltahetjum? Albert virkaði nú vel – og Ellert B. Schram er enn með bakteríuna… Hvaða fleiri kempur eru í boði?

# # # # # # # # # # # # #

Sælkerar taka frá föstudagskvöldið.

# # # # # # # # # # # # #

Handboltalandsliðið er búið að vinna tvo leiki í röð og þjóðin er að tryllast. Ef ég væri Geir Haarde myndi ég rjúfa þing og efna til kosninga á laugardaginn.

Ef ég væri Geir Haarde myndi ég reyndar líka setja bráðabirgðalög til höfuðs Moggablogginu – en það er önnur saga.

Ökklahlífin sem Ragnar lánaði mér virðist hafa gert sitt gagn. Ökklinn er amk furðulítið aumur. Ekki skil ég þó í mönnum sem nenna að spila svo árum skiptir vafðir inn í svona helvíti.

Var í marki allan tímann, aldrei þessu vant. Varði 2-3 fasta bolta með höfðinu – sem í bland við kvefið er búið að framkalla hausverk. Ekki verður á allt kosið.

# # # # # # # # # # # # #

Síðast þegar við Sverrir kenndum vísindasögunámskeiðið í HÍ á sama tíma og stórmót í handbolta bar uppá – skrópuðu flestir nemendurnir í fyrirlesturinn okkar. Við sáum fram á að sagan endurtæki sig á morgun, þegar við ætluðum að ræða um sögu stærðfræðinnar á sama tíma og Túnis-leikurinn.

Við erum eldri en tvævetur og sömdum um að fella niður tímann, en bæta við kennsluna næsta mánudag. Stefni sjálfur að boltaglápi í Friðarhúsi.

# # # # # # # # # # # # #

Luton vann víst heppnissigur á QPR í bikarnum í kvöld. Iss – QPR náði jafntefli í fyrri viðureigninni með svindlmarki, svo þetta jafnast út.

Það þýðir að Luton tekur á móti Blackburn í bikarnum á laugardaginn, í leik sem væntanlega verður á Sýn. Fagna því allir góðir menn.

# # # # # # # # # # # # # #

Nú er hlýtt úti og ísinn að bráðna. Megi Moggabloggið falla oní vök.

Eitthvað heyrði ég talað um það í útvarpinu á leið til vinnu að 22. janúar væri versti dagur ársins smkv. einhverri rannsókn sem fram hefði farið í útlandinu.

Ekki get ég skrifað upp á það, í það minnsta hefur þetta verið gríðarlega afkastamikill dagur í vinnunni, þótt ekki sé hann nema rétt hálfnaður. Í morgun mætti ég í myndbandsupptöku þar sem ég lét gamminn geysa um sögu hitaveitu í Reykjavík fyrir fræðsluvef OR. Ég sat langan og upplýsandi fund um skipulag lóðarinnar umhverfis safnið, þar sem ég otaði fram mínum hugmyndum. Áðan kom fjörugur hópur frá Austurbæjarskóla í heimsókn í Rafheima – og safnið tók á móti sextíu ára gömlum Elektrolux-ísskáp sem hefur merka sögu.

Seinnipartinn ætlum við Sverrir að fjalla um sögu stærðfræðinnar í vísindasögukúrsinum og í kvöld dreg ég tengdapabba með mér í Friðarhúsið að horfa á handboltaliðið vinna frægan sigur á Frökkum.

Og svo á ég frábæra konu og snjallasta barn í heimi.

Nú þyrfti bara einhver að stjaksetja Moggabloggið og þá væri þetta fullkomnað!