Um tilgangsleysi allra hluta

Jón Knútur er fínn bloggari - og vel að merkja einn af þeim sem ekki hefur gengið illu öflunum í Moggablogginu á hönd.

Í dag bloggar hann um “pólitíska rétthugsun”  eða öllu heldur um það hvernig búið er að eyðileggja hugtakið, meðal annars af mönnum eins og Jóni Magnússyni.

Um daginn heyrði ég Jón Magnússon halda erindi í Útvarpi Sögu. Þar ræddi hann einmitt um mikilvægi þess að rísa gegn oki pólitískrar rétthugsunar. Að hans mati komust nasistar í Þýskalandi til valda vegna þess að enginn þorði að berjast gegn pólitískri rétthugsun. Vissulega, tja… áhugaverð kenning.

Eftir að hafa talað um nasistana vatt Jón sér í að rekja örlög Galíleós sem barðist víst líka gegn pólitískri rétthugsun. Þá var röðin komin að Jesú Kristi - sem var víst krossfestur af talsmönnum pólitískrar rétthugsunar. Að lokum hélt Jón áfram að tala um sjálfan sig og hetjulega baráttu sína.

Fá menn ekki smá töffaraprik fyrir að spyrða sjálfa sig svona glæsilega saman við frelsarann og Galíleó - eða eru þeir bara nöttarar?

# # # # # # # # # # # # #

Megi Moggabloggið lenda undir valtara.

Á föstudaginn var tók ég leigubíl heim til mín úr Aðalstræti. “Ég er að fara í Norðurmýrina” - sagði ég við bílstjórann um leið og ég snaraðist upp í bílinn og beið eftir að bíllinn æki af stað. “Hvert í Norðurmýrina?” - spurði bílsstjórinn. “Uhh, Mánagötu” - svaraði ég. “Og númer hvað nákvæmlega?” - þráspurði ökumaðurinn og sýndi ekki á sér neitt fararsnið.

Eftir að ég uglaði því útúr mér að Mánagata 24 væri húsið tók bílstjórinn að slá upplýsingarnar inn í litla tölvu, gps-tæki geri ég ráð fyrir.

Tölvan stakk upp á flókinni, en raunar sniðugri leið í gegnum Þingholtin, upp Skólavörðustíg og niður Bergþórugötuna, yfir Snorrabrautina og inn á Skarphéðinsgötu. Í þungri umferð hefði þessi leið verið snjöll, en klukkan 23 á föstudegi skipti það svo sem litlu máli.

Og svo var ekið af stað. Bílstjórinn var ekki af ræðnari gerðinni. Ekkert smáspjall um veðrið eða hvort mikið væri að gera í akstrinum. Ástæðan var einföld: maðurinn hafði ekki augun af tölvuskjánum.

Nú er ég sjaldnast bílhræddur, en þarna stóð mér ekki á sama. Leigubílstjórinn var límdur við gps-tækið og fylgdist með því hvernig bíllinn þræddi hina fyrirframákveðnu leið. Smáatriði á borð við gangandi vegfarendur eða aðra bíla virtust engu máli skipta. Okkar maður var með gps og vissi nákvæmlega hvert hann var að fara…

# # # # # # # # # # # # #

Í kvöld verður Steinunn í þættinum 6 til 7 á Skjá einum að ræða um friðargönguna á Þorláksmessu. Einhvers staðar las ég að Skjár einn ætli að slá þennan þátt af. Það bendir til að áhorfið hafi ekki verið ýkja mikið - sem er kannski ekki skrítið. Þetta er eiginlega morgunverðarsjónvarp í kvölddagskrá. Guðrún Gunnars og Felix eru hins vegar ágætis umsjónarfólk.

# # # # # # # # # # # # #

Átak mitt gegn Mogga-blogginu mælist frábærlega fyrir og það rignir yfir mig stuðningskveðjum úr öllum áttum.

Mogga-bloggið sigli í strand!

Í ljósi þess hversu fáir bandarískir hermenn tóku þátt í raunverulegum átökum á landi í Íraksstríðinu 1991…

…og í ljósi þess hversu mikið af söguhetjum í lögguþáttum eru verðlaunaðar stríðshetjur úr Íraksstríðinu…

…kemst ég að þeirri rökréttu ályktun að allir þeir Bandaríkjamenn sem lentu í bardögum í Írak hafi orðið hetjur í lögguþáttum.

Af þessu dreg ég þá ályktun að eftir fimmtán ár verði þúsund sinnum fleiri lögguþættir framleiddir en nú er. Það er ekki lítið.

# # # # # # # # # # # # #

Fór í Ríkið í dag. Íslenski bjórinn Kaldi var ekki til og almennt var bjórúrvalið frekar dapurt. Keypti þó dökkan Westmalle, dökkan Fransizkaner og dökkan Leffe. Áttaði mig ekki fyrr en heim var komið á að þessi samsetning væri kannski í það þyngsta. Tvær flöskur af Old Speckled Hen vinna þó eitthvað á móti því.

# # # # # # # # # # # # #

Er að spá í að koma mér upp þeirri vinnureglu að enda allar færslur á að skrifa formælingar um Mogga-bloggið. Það mun fylla Mogga-bloggara af öfund og aðdáun í minn garð. Þeir munu af veikum mætti reyna að svara mér með skætingi - sem aðeins mun koma fram í því að lesturinn á þessu bloggi mun stóraukast.

Megi Mogga-bloggið aldrei þrífast!

Davíð Þór Jónsson kallaði Kaninkuna um daginn “Vestmannaeyjar Internetsins” - í þeirri merkingu væntanlega að alla langar til Eyja, en komast ekki því það er alltaf ófært.

Ef þessi líking er rétt er Palli Hilmars (sem er ekki hættur að reykja) væntanlega “Árni Johnsen Internetsins” - í þeirri merkingu að Árni ætlar að grafa göng til Eyja svo þangað verði fært í öllum veðrum.

Palli yfirtölvugúrú hefur boðað flutninga Kaninkunnar til útlandsins fyrir jól. Það þýðir mikla röskun á vefnum meðan á því stendur - en að því loknu verður víst allt í þessu fína, engar bilanir og eilíf hamingja.

Lengi lifi Kaninka! Megi Mogga-bloggið farast!

Árið 1999 hófum við í SHA að beita okkur fyrir því að íslensk sveitarfélög gerðu samþykktir þar sem tekið væri fram að geymsla og umferð kjarna- og efnavopna væri ólögleg á viðkomandi stað. Það var Einar Ólafsson, þáverandi ritari SHA en nú ritstjóri Friðarvefsins, sem kynnti okkur fyrir alþjóðlegu átaki í þessum efnum. Frumkvæðið að þessu átaki kom frá borgarstjóranum í Hiroshima (eða var það Nagasaki?)

Segja má að tilgangur þessara yfirlýsinga hafi verið þríþættur:

i) Í sumum tilvikum hafa samþykktirnar praktískt gildi. Þannig háttar til í sumum sveitarfélögum að þar eru hafnir sem erlend herskip geta heimsótt. Eftir að Reykjavík lýsti yfir stofnun kjarnorkuvopnalauss svæðis vitum við til að hafnaryfirvöld hafi gert erlendum herskipum grein fyrir þessari stefnu borgarinnar.

ii) Samþykktirnar hafa táknrænt gildi, á sama hátt og hver önnur stuðningsyfirlýsing við málstað.

iii) Samþykktirnar skapa beinan pólitískan þrýsting á íslensk stjórnvöld, en tillögur um friðlýsingu Íslands og íslenskrar lögsögu hafa margoft verið bornar fram á Alþingi en aldrei fengist afgreiddar. Það eru hins vegar skýr skilaboð til Alþingis ef þorri sveitarstjórna samþykkir slíkar tillögur.

Því fer fjarri að málaleitan SHA hafi verið tekið með kostum og kynjum af öllum. Það var gríðarleg vinna fólgin í að senda sveitarstjórnum um land allt bréf, kynna þeim verkefnið frekar og hringja svo til að ýta á eftir afgreiðslu. Sigurður Flosason, hinn eitilharði gjadkeri SHA, var höfuðpaurinn í þessu. Hann var óþreytandi í að reka á eftir málinu og kalla svo efitr formlegri staðfestingu á afgreiðslu frá hverjum stað.

Nú er staðan orðin sú að langflest sveitarfélög á Íslandi hafa svarað kalli SHA og friðlýst sig. Á dögunum bættist Húnavatnshreppur á Norðurlandi í hópinn. Því fagna allir góðir menn.

Eftir standa einungis tíu sveitarfélög. Öll sveitarfélögin fimm á Suðurnesjum, Garðabær, Grímsnes- og Grafningshreppur, Hornafjörður, Skútustaðahreppur og Skagabyggð.

Ekki verður því borið við að sveitarfélögin sem hér um ræðir þekki ekki til málsins. Flest ef ekki öll hafa tekið það til afgreiðslu og vísað frá eða hreinlega fellt það í atkvæðagreiðslu. Víða breyttist þó samsetning bæjarstjórna og hreppsnefnda í kosningunum í vor, svo ekki er útilokað að einhverjir þessara staða endurskoði fyrri afstöðu sína. Þannig bind ég vonir við að Árni Sigfússon tali um fyrir sínum fólki í Reykjanesbæ.

Ef ég þekki Sigga Flosa rétt, hættir hann ekki fyrr en síðasti þverhausinn gefst upp og fellst á friðlýsingu!

…er fyndnasti pólitíski pistlahöfundurinn í Bretlandi.

Independent er hætt að rukka fyrir lesturinn á þeim á vef blaðsins. Það eru frábærar fréttir.

Mæli með þessum pistli, þar er fjallað um hvort stofna eigi rannsóknarnefnd til að fara yfir aðdraganda Íraksstríðsins. Lokaorðin eru snilld:

So who needs an inquiry? The only inquiry should be into why so many Labour MPs were so idiotic and spineless as to fall for it. And while it would be unfair to prejudice the outcome of such an inquiry, the result should be that not only do they all have to resign, but they then have to get their jobs back and resign again - and again - every day for the rest of their lives - naked - on live television, in a bucket of ice, broadcast in conjunction with al-Jazeera, with children representing every nation of the world looking on and laughing and spraying them with weedkiller and the greasy stuff at the top of a tin of tuna and - ah, I’ve run out of room.

Lesið alla pistlana hér.

Það var rætt við Stefán Þorgrímsson í fimmtudagsmogganum og segir hann farir sínar ekki sléttar. Stebbi frændi segir farir sínar ekki sléttar. Hann er kvæntur brasilískri stúlku sem ég kann því miður ekki að nefna – hef raunar aldrei talað við hana. Þau eignuðust á dögunum saman myndarlegan strák.

Þar sem móðirin hafði ekki búið hér á landi í hálft ár fyrir fæðingu, telst hún ekki komin inn í íslenska almannatryggingakerfið. Það þýðir að Landsspítalinn rukkar þau um kostnaðinn við fæðinguna, sem endaði með keisaraskurði. Reikningurinn er upp á hálfa milljón. Sem eru nokkurra mánaða ráðstöfunartekjur fyrir mann eins og Stefán sem vinnur við umönnunarstörf í heilbrigðiskerfinu.

Í Mogganum bendir Stefán á að íslenskar konur sem giftar eru erlendum körlum lendi ekki í þessari stöðu. Ríkisvaldið lítur sem sagt ekki svo á að pör eignist börn saman, heldur konan ein.

Sjálfur myndi ég vilja nálgast málið frá annarri hlið. Hvað segir stefna ríkisins um viðhorf þess til fyrirbærisins barnsfæðingar? Í mínum huga gengur barnsfæðing út á að hjálpa nýjum einstaklingi að koma í heiminn. Barnið er aðalpersónan í leikritinu, þótt vissulega sé móðirin í veigamiklu hlutverki.

Barnið sem þarna fæddist er íslenskur ríkisborgari og fer beint inn í tryggingakerfið (ekkert 6 mánaða dæmi þar). Út frá því finnst mér augljóst að ríkið eigi að greiða fyrir fæðingu barnsins, á sama hátt og greitt er úr sameiginlegum sjóðum fyrir allar barnasprauturnar, ungbarnaeftirlitið o.s.frv.

Ríkið virðist hins vegar líta á fæðinguna sem læknisfræðilega aðgerð sem framkvæmd er á móðurinni – að tilgangurinn sé að losa hana við aðskotahlut, þ.e. barnið – sem verði ekki til sem einstaklingur fyrr en mínútu eftir fæðinguna. Það er sorglegt viðhorf.

Hér er svo sannarlega illa farið með góða fjölskyldu.

# # # # # # # # # # # # #

Þvörusleikir var rétt áðan að gefa Ólínu nýja vídeóspólu með ævintýrum Bubba Byggis. Í raun mun þessi gjöf gagnast foreldrunum betur en barninu. Ólína er alveg sátt við spóluna sem hún á fyrir – en ég enda á að drepa framleiðendur þáttanna ef ég þarf einu sinni enn að horfa á Bubba og Selmu vinna gullverðlaunin í línudanskeppninni.

# # # # # # # # # # # # #

Luton mætir Southend annað kvöld í beinni á Sky. Stebbi Hagalín hafði stór orð um að hitta mig á Ölveri. Sjáum hvort hann stendur við það.

Allir góðir menn eru annars velkomnir á svæðið. Ég verð amk kominn í sæti hálf átta.

Þegar Alþingi er slitið í desember og á vorin fer alltaf tvenns konar umræða í gang:

i) Kvartað er undan stuttum starfstíma þingsins og spurt hvers vegna helv. þingmennirnir geti ekki drullast til að vera í vinnunni eins og annað fólk?

ii) Birtir eru listar yfir ræðutíma þingmanna og spurt hvaða djö. málæði þetta sé á sumum þingmönnum sem þurfi að tala svo klukkustundum skiptir á einu og sama þinginu?

Það merkilega er að það er oft sama fólkið sem tekur undir bæði sjónarmiðin.

Væntanlega myndi þetta fólk vilja að þingmennirnir sætu í þingsalnum átta tíma á dag, fimm daga vikunnar – en vel að merkja þegjandi mestallan tímann, því ef það er eitthvað verra en þingmenn sem ekki nenna að sitja í þingsal heilu og hálfu dagana, þá eru það þingmenn sem blaðra meðan á því stendur.

Ég var einu sinni með kennara sem aðhylltist þessa hugmyndafræði. Ef hann var búinn að fara yfir námsefnið áður en kennslustundinni lauk, átti allur hópurinn að sitja hljóðlátur þar til bjallan hringdi út í frímínútur.

Í gær lærði Dagur B. Eggertsson borgarfulltrúi mikilvæga lexíu.

Hann var boðaður í sjónvarp að takast á við Framsóknarmann um pólitískar ráðningar. Sjálfsagt hefur Dagur hugsað: “Hah! Þetta verður hægðarleikur. Að rassskella Framsóknarmann í umræðum um pólitíska spillingu - það getur hvaða barn sem er gert!”

Hugsunarvilla Dags var einföld. Framsóknarmenn eru sérfræðingar í pólitískri fyrirgreiðslu - það er einmitt það sem gerir þá ERFIÐA andstæðinga en ekki auðvelda. Í stuttu máli sagt náði borgarfulltrúinn sem einu sinni var óháður sér aldrei á strik. Held sannast sagna að hann hafi orðið feginn þegar umræðunum lauk.

Hvað hefur eiginlega komið fyrir Dag Eggertsson? Frá því að Samfylkingin náði ekki markmiðum sínum í kosningunum í vor, hefur hann verið eins og draugur. Ekki þarf hann í það minnsta að hafa áhyggjur af því lengur að standa í skugganum af Stefán Jóni, sem er að stökkva til Afríku. Og ef kratarnir ná eitthvað að rétt úr kútnum í vor er smáséns að Steinunn Valdís detti inn á þing. Þá væri borgarstjórnarflokkur Samfylkingarinnar orðinn áhugaverður: Dagur, Björk Vilhelmsdóttir, Oddný Sturludóttir og Sigrún Elsa.

Ætli fasteignasali myndi ekki lýsi þessum hópi með þeim orðum að hann “bjóði upp á mikla möguleika”?

# # # # # # # # # # # # # #

Eftir þriggja daga heimveru með leiðindakvef komst Ólína aftur á Sólhlíð í morgun. Hún ljómaði upp og var byrjuð að kubba hjá Boggu deildarstjóra áður en hún hafði rænu á að veifa mér á brott. Ólína er mjög nákvæm varðandi það hvar fólk á að vera í tilverunni. Henni finnst gaman að fara á leikskólann og henni finnst gaman að koma aftur heim - en við foreldrarnir eigum ekkert með að stoppa neitt á leikskólanum til að spjalla við starfsfólkið. Og ef við gerum okkur líkleg til að ætla að drolla eitthvað, þá er okkur hreinlega ýtt út.

Það er oft kvartað yfir því að pólitísk umræða á Íslandi vilji festast í tæknilegum smáatriðum en snúist ekki nóg um grundvallarhugsjónir. Sennilega er talsvert til í því.

Í dag má hins vegar lesa tvær greinar á pólitískum vefritum - hvoru úr sinni áttinni - sem snúast um hugmyndafræði og raunverulega þjóðfélagssýn. Báðar fjalla þær um Suður-Ameríkumann sem er nýdauður.

Á Vef-Þjóðviljanum birtist hin dæmigerða málsvörn fasismans, sem sumir hægrimenn grípa alltaf til þegar kemur að því að verja glæpahyski úr “þeirra” röðum. Herinn í Chile er þannig sagður hafa drepið marga, sem sé í sjálfu sér ekki gott - en tímarnir hafi verið viðsjárverðir og margt í mörgu. Svo hafði Allende í raun fengið álíka mörg atkvæði og frambjóðandi hægrimanna, þannig að hann var eiginlega ekki alvöru forseti. Og matvælaframleiðslan hafði líka dregist saman - og valdaránið því fyrst og fremst viðbrögð við uppskerubresti eða eitthvað…

Gott ef Pinochet lét lestirnar ekki ganga á réttum tíma. Fasistar hafa alltaf verið hrifnir af nákvæmum tímaáætlunum lestarsamganga.

Þetta er góð grein hjá nafnlausa einstaklingshyggjumanninum á Vef-Þjóðviljanum. Hún er góð vegna þess að hún nær ótrúlega vel að draga í fáum línum fram kjarnann í hugmyndafræði bresku íhaldsstefnunnar sem kennir sig við frjálshyggju en flaðrar upp um fasismann um leið og færi gefst.

Aðra góða grein má finna á Múrnum, þar sem Ármann Jakobsson víkur sömuleiðis að dauða herforingjanum. Hún dregur fram kjarnann í hugmyndafræði sósíalista sem trúa bæði á framfarir og hið góða í manninum.