Prufa
Þetta blogg er bara prufa til að sjá hvort Palla hafi ekki örugglega tekist að flytja Kaninkuna á nýja staðinn. Vonandi heyra bilanir sögunni til og skæluskjóðurnar sem kvarta undan því að geta ekki lesið þessa síðu hvenær sem þeim sýnist þagna.
Og meðan ég man - síðasta færsla hvarf við flutningana, ekki vegna þess að ég hafi tekið hana út eða hún verið ritskoðuð á nokkurn hátt, enda ekkert safaríkt í henni annað en hefðbundnar bölbænir í garð Moggabloggsins - sem mætti stegla!
December 27th, 2006 at 00:43
Áður en lengra er haldið…
Bloggið þitt er með því betra sem maður sér.
Eeeeeennnnn
Að komast ekki inn á það er algerlega óþolandi. og er algerlega óþolandi algengt!!!!!!!
Vonandi er þetta komið í lag. Annars eru þessar kjánalegu moggaskot þín líkust því að hárlaus maður gagnrýni hárgreiður.
Fyrst ég er byrjaður þá má ég til með að spyrja… Leynifundurinn sem þú, Árni Þór, Ármann og Stefán Jakobs ásamt fleirum áttuð að hafa haldið (skv Margréti Frímanns).
Var hann raunverulegur???
góðar stundir
December 27th, 2006 at 09:56
Seint verð ég sakaður um að vera hárlaus. Samt er líkingin óheppileg. Er hárlaus maður ekki einmitt í BETRI aðstöðu til að gagnrýna hárgreiður - á sama hátt og bíllaus maður er í betri aðstöðu en bílandi að gagnrýna umferðarhnúta.
Það er aldrei að vita nema ég skrifi sérstaklega um bók Margrétar síðar, ég er nánast búin að klára hana með því að glugga í hana í litlum skömmtum í bókabúðum. Það sem ég er þegar búinn með hefur valdið mér vonbrigðum, enda einkennist frásögnin af mikilli beiskju í garð annarra og fullkomnu gagnrýnisleysi á sjálfa sig.
Ármann Jakobsson hefur tekið þennan “leynifund” ágætlega fyrir á síðunni sinni. Ég get verið sammála honum um að það var mér ekkert kappsmál að fá nafnið mitt inn í æviminningar Margrétar Frímannsdóttur, en úr því að hún sá nú á annað borð ástæðu til að nefna mig hefði það gjarnan mátt vera í sambandi við ýmsa fundi sem við sátum bæði.
Ekki hefur heimildarvinnan heldur verið upp á marga fiska. Frásögn bókarinnar gengur öll út á að útskýra dramatískan undirbúning að “fjöldaúrsögn Árna Þórs og félaga” sem hafi átt að gerast á miðstjórnarfundi í Abl. “undir sviðsljósi fjölmiðlanna”. Gallinn er að Árni Þór gekk ekkert úr flokknum á þeim fundi heldur á sárafámennum félagsfundi í Alþýðubandalagsfélaginu í Rvík. einhverjum dögum síðar. Þangað nennti enginn fjölmiðill að senda myndatökumenn, frekar en búast mátti við.
Sjálfur mætti ég ekki á þennan seinni fund. Ég hringdi einfaldlega í Jóhann Geirdal varaformann og Helga Hjörvar (sem mig minnir að hafi verið varaformaður kjördæmisráðsins í Reykjavík) og sagði þeim að ég væri farinn. Þeir urðu fyrir valinu þar sem þeir voru um það bil einu mennirnir í forystusveit flokksins á þessum tíma sem ekki tóku svona fréttum með því að fá hysteríukast og ásökunum um svikráð og samsæri. Sumir eru enn í þessum sama gír.
Annars er varnaglinn í bók Margrétar varðandi allar svona villur og rangfærslur alveg pottþéttur. Þar er tekið fram að þetta sé bara sagan “eins og hún muni hana” en aðrir muni hana örugglega eitthvað öðruvísi. Það er er fín afsökun. Þá getur hún þruglað með dagsetningar á fundum og röð atburða eftir hentugleika og þegar hún er leiðrétt - þá er skýringin bara sú að hún muni atburðina öðruvísi. Handhægt!