Enn um fermingar
Síðasta bloggfærsla virðist hafa mælst ágætlega fyrir. Sjálfur er ég dottinn oní nostalgíuna og minningar úr gaggó.
Við vorum fjögur eða fimm í bekknum sem ekki fermdumst í kirkju. Minnir að ein bekkjarsystir mín hafi verið í fyrsta hópnum sem fermdist borgaralega og svo höfum við verið fjórir strákarnir sem slepptum því að fermast. Þetta var óvenjuhátt hlutfall, en það var talsverður hópur í Hagaskólanum sem ekki fermdist.
Ég íhugaði aldrei að fermast. Þegar ég var 10-11 ára varð ég trúleysingi og eftir það kom ferming aldrei til greina. Ég minnist þess heldur ekki að hafa lent í neinu karpi vegna þessa eða fundið fyrir hópþrýstingi. Ef eitthvað var held ég að við sem ekki fermdumst höfum strítt hinum á þessu tilstandi.
Mig minnir sömuleiðis að skólinn hafi passað sig á að skilja á milli skólastarfsins og fermingarfræðslunnar. Reyndar var einhver hefð fyrir að fermingarbörn fengju frí í hálfan dag í tengslum við einhvern undibúning. Við hin gerðum athugasemd við þetta, en ég man hreinlega ekki hvort okkur tókst að skæla út frí líka.
Kristinfræðikennari í Hagaskólanum, Ólafur Jóhannsson, var jafnframt prestur í Neskirkju - eða í það minnsta aðstoðarprestur. Hann blandaði aldrei saman kennslunni og fermingarfræðslunni, enda kannski vitað að við fylgdumst stíft með honum og hefðum kvartað á stundinni.
Eina stappið sem við stóðum í við skólayfirvöld tengt trúmálum, var samkoma sem haldin var á hverju ári síðasta dag fyrir jólafrí. Hún var haldin í Neskirkju. Við Stefán Jónsson vildum ekki una því að vera píndir til þátttöku í trúarlegum athöfnum. Öll þrjú árin fórum við því til fundar við Björn skólastjóra og tilkynntum honum að við ætluðum ekki að mæta.
Fyrsta árið svaraði Björn því til að okkur bæri að mæta, en fengjum skróp í kladdann ella. Annað árið bað hann okkur vinsamlega um að koma, en lét í það skína að ekki yrði haft eftirlit með mætingu. Þriðja árið féllst hann á að við værum undanþegnir mætingarskyldu, en bað okkur um að hafa ekki hátt um það.
Ekki voru nú trúarbragðadeilurnar svæsnari en þetta í Hagaskólanum á sínum tíma.
# # # # # # # # # # # # #
Nýja Rankin-bókin kemur í búðir 18. október.
Skyldi Mál og menning opna á miðnætti að þessu tilefni?
October 5th, 2006 at 12:16
Islenska Fermingar menningin kristallast i heimasidunni, www.ferming.is
October 5th, 2006 at 13:06
Var þetta trúarleg athöfn sem var verið að neyða ykkur til að taka þátt í eða var kirkjan bara heppilegt húsnæði fyrir samkomuna og þið of trúlausir til að geta haft parkettið í henni undir fótunum?
October 5th, 2006 at 13:36
Það er nokkuð á huldu. Presturinn í Neskirkju hafði einhverja aðkomu að þessu - hvort það var hugvekja eða bæn veit ég satt best að segja ekki. Það skipti svo sem ekki máli í okkar huga, enda við líklega of trúlausir til að geta hugsað okkur að stíga inn í húsið.
Seinna meir, þegar komið var í MR, voru skólasetningar oft í Dómkirkjunni - enda á skólinn ekki stóran samkomusal. Þar talaði rektor og kórinn söng 1-2 lög. Það vafðist ekki fyrir mér að mæta á þær samkomur - enda lét ég af aktívu trúleysi um það leyti sem ég kláraði gaggó. Í seinni tíð hefur þetta trúleysi mitt verið að mestu laust við ákafa. Svona verður maður nú latur með árunum.
October 5th, 2006 at 13:55
Stefán. Hvernig getur maður sem er aktívur í trúfélagi talað um trúleysi sitt?
October 5th, 2006 at 13:57
Kolbeinn! Þegar maður er einn af þeim stóru þá vefjast svona smáatriði ekki fyrir manni. Þetta er öllum ljóst.
October 5th, 2006 at 15:28
Sæll og blessaður Stefán.
Ég veit ekki hvort þú manst eftir mér úr Hagaskóla, en ég man a.m.k. vel eftir því er þið nafnarnir mættuð ekki í Neskirkju vegna trúarskoðana! Mér þóttu þið hugrakkir menn.
Í dag er ég hins vegar að læra guðfræði og er einmitt í starfsnámi hjá umræddum sr. Ólafi Jóhannssyni.
Ýmsir trúleysingjar hafa að undanförnu gengið býsna langt í því að ásaka kirkju og skóla fyrir óeðlilegt samstarf, en saga þín af því hvernig samskiptum ykkar “Slaufa” var háttað sýnir hversu sjálfsagt og einfalt það í raun er að virða trúarskoðanir þeirra sem ekki eru kristin. Sjálfri þykir mér það mikilvægt verkefni samtímans að sætta sjónarmið fólks af ólíkum trúarbrögðum og skólakerfið er að sjálfsögðu mikilvægur liður í því.
October 5th, 2006 at 18:33
Ninna, mér finnst það bráðnauðsynlegt að berjast fyrir trúboði í skólum. Ég vil ekki sjá að verið sé að troða þessu þvaðri ofan í börnin á þeim vettvangi. Ef börnin og foreldrar þeirra vilja kynna sér gvuð, nálastungur eða stjörnuspeki, þá á slíkt ekki að fara fram skólum heldur í húsnæði viðkomandi kuklara eða trúarhóps (eða samblands af þessu tvennu).
October 5th, 2006 at 18:33
Þetta átti að vera “berjast gegn trúboði í skólum”
October 5th, 2006 at 21:32
Sammála því að það þarf að berjast gegn trúboði í skólum. Fræðsla um trúarbrögð (öll!) á heima í skólum en ekki kristniboð, bænastundir og skólaprestar.
Í raun er fáránlegt að í skólum landsins fari fram “kennsla” sem á ekki erindi við öll börn.
October 6th, 2006 at 06:22
Hvaða “kennsla” fer fram í skólum landsins sem ekki á erindi við öll börn?
Takk fyrir góða færslu Stefán, og reyndar líka þessa með borgaralegar fermingar, svo lærir sem lifir.
October 6th, 2006 at 09:40
“Hvaða “kennsla” fer fram í skólum landsins sem ekki á erindi við öll börn?”
Kristinfræðsla á t.d. ekki erindi við börn múhameðstrúarfólks, ekkert frekar en að Múhameðstrúarfræðsla á erindi við börn Kristinna eða hvað?
Væri kannski rétta að hætta kristinnfræðslu og steypa henni saman við nýtt fag þ.e. trúarbragðafræði þar sem fræðst væri um helstu trúarbrögð heimsinns? Þá væri jafnræðis gætt. Ég er þeirra skoðunar.
Ég man ekki betur en að mér hafi verið gert að læra faðirvorið í kristinfræðslu í gunnskóla. Það er trúboð, ekki fræðsla.
October 6th, 2006 at 14:02
Þú ert alveg að misskilja AB, skamm skamm.
Auðvitað á Kristnifræðsla og Islamsfræðsla erindi við alla. Þetta er hluti af heiminum sem við lifum í. Það er ekki síður mikilvægt að börn og annað fólk læri um áhrif trúarkenninga á heiminn, en að við lærum t.d. um áhrif kommúnisma, iðnvæðingar, lýðræðis, um umhverfisvernd, mismunandi menningu og kynþætti, kynlíf, stríð o.s.frv.
Ég vildi t.a.m. óska þess að ég hefði fengið að læra meira um trúarbrögð heimsins í skóla, t.d. á kostnað þess að læra um súlugerðir rómarveldis
Að boða eitthvað af þessum atriðum í skólum er annað mál. Ég myndi t.d. ekki vilja að barnið mitt kæmi heim vinstrimaður, 7.dags-aðventisti, kynþáttahatari, sjálfstæðismaður eða þar frameftir götunum.
October 8th, 2006 at 15:49
Halli, þú ert að misskilja mig, skamm skamm.
Fullyrðingin er sett fram í með spurningu í endann. Ef þú hefur lesið innleggið mitt þá sérðu að ég tel mjög æskilegt að börnin fræðist um sem flest trúarbrögð, ekki bara okkar þjóðkirkjukristni.
Svo ég undirstriki mína skoðun þá er ég á móti kristinfræðslu einni sér. Frekar ætti að kenna trúarbragðafræði. Að fræða börnin bara um kristni er mjög vafasamt.
October 9th, 2006 at 20:09
Ég er greinilega blindur á spurningarmerki, besti AB, og fannst restin af færslunni vera beint gegn trúabragðafræðslu almennt. Fer bara hjá mér þegar ég les hana aftur.
Ég sammála því sem þú segir (ég ég endursagði óvart), og biðst afsökunar!
October 13th, 2006 at 16:27
Ef það að læra utanbókar texta sem mótar málhefð og hefur sterkar vísanir í íslensku máli, er trúarinnræting þá hefur orðið veruleg gengisfelling á hugtakinu.
En annað hitt Stefán, ég man ekki betur en ég hafi hlustað á einhverja þá mögnuðustu spíritisma prédikun sem ég um ævina hef heyrt (og ég vinn á sviðinu) á skólainnsetningu MR líklega í kringum 1993.