Afmælissöngur Sjónvarpsins í stóru, beinu útsendingunni reyndist vera Segulstöðvarblús. Það er viðeigandi um þessar mundir.
Klaufalegt þó að Þórhallur hafi kynnt lagið sem “hið frábæra lag Bubba Morthens”.
Hið rétta er vitaskuld að Sigurður Rúnar Jónsson á lagið og Þórarinn Eldjárn textann. Og ég er nánast viss um að Bubbi var ekki sá fyrsti til að flytja það. Held að útgáfa Jóhönnu Linnet sé t.a.m. eldri.
Fyrst smáplögg. Munið ferðina á föstudag og ferðina á sunnudag hjá SHA. Nánar hér.
# # # # # # # # # # # # #
Ohh… var búinn að semja langa bloggfærslu sem hvarf. Best að rigga upp styttri útgáfu í hvelli:
Næstu kosningar gætu einkennst af pólitískum uppvakningum. Þar á ég við fólk sem setið hefur á þingi, fallið þaðan eða hætt - en sækist nú eftir endurkjöri. Þessi nöfn eru komin fram:
* Sigríður Jóhannesdóttir, Samfylking Suðurland
* Karl V. Matthíasson, Samfylking NV
* Kristinn (Pétursson?) frá Bakkafirði, íhaldið NA
* Kristján Pálsson, íhaldið Suðurland
Telja mætti Árna Johnsen til þessa hóps - og svo eru alltaf einhverjir að gæla við framboð Jóns Baldvins, t.d. á Suðurlandi.
Í kjölfarið fór ég að rifja upp hversu margar “afturgöngur” hefðu ratað inn á þing? Þær virðast mér ekki vera margar.
Hér á ég ekki við þingmenn sem féllu af þingi í baráttu við hina flokkana í þingkosningum, en sneru aftur síðar. Dæmi um slíkt væru t.d. Halldór Ásgrímsson (féll af þingi 1978) og Jóhann Ársælsson (féll af þingi 1995). Ég á við fólk sem hætti sjálfviljugt eða féll í innanflokksprófkjöri/uppstillingu - en átti “kommbakk”.
* Gunnar Thoroddsen fór í pólitískt frí en átti endurkomu
* Ingibjörg Sólrún Gísladóttir fór í borgarmálin en sneri aftur (reyndar fyrst sem varaþingmaður - en aðalmaður eftir að Bryndís Hlöðversdóttir hætti)
* Gunnlaugur Stefánsson sat á þingi fyrir krata 1978-9 og síðar f. sama flokk en annað kjördæmi 1991
Í fljótu bragði mundi ég ekki eftir fleiri nöfnum. Geta fróðir lesendur síðunnar ekki bætt um betur?
Ætli það hafi ekki verið snemma á þessu ári sem frasinn sýnilegar varnir var búinn til? Nokkrum dögum eftir að ég heyrði þessi orð fyrst í einhverjum umræðuþætti voru þau á vörum allra herstöðvasinna.
“Auðvitað verður Ísland að hafa sýnilegar varnir - annað væri fáránlegt!” Þetta fékk maður ítrekað að heyra í umræðum um hermálið. Þeir sem viðurkenndu ekki þessi augljósu sannindi voru álitnir fábjánar eða einfeldningar og ekki tækir í rökræður.
Í gær var þessum frasa fimlega skipt út fyrir nýjan og betri. Nú er miklu betra að hafa leynilegar varnir en sýnilegar. “Auðvitað eru menn ekkert að auglýsa hvernig hátta eigi vörnunum, varnir eru jú leyndarmál - annað væri fáránlegt!” Þeir sem ekki skilja þessi nýju og einföldu sannindi eru augljóslega fábjánar eða einfeldningar og ekki tækir í rökræður.
Er ekki tungumálið dásamlegt tæki?
Fréttamannafundur Geirs Haarde og Jóns Sigurðssonar í dag var drepleiðinlegur. (Hlýtur það ekki að teljast meiriháttar diss fyrir Valgerði Sverrisdóttur sem utanríkisráðherra að vera send til útlanda akkúrat núna?) Hvernig er það, eru engir fjölmiðlaráðgjafar starfandi í ráðuneytunum? Engir sem kunna að semja hnitmiðaðan texta og draga út aðalatriðin?
Lenti í viðtali á Rás 2 ásamt Jóni Hákon Magnússyni, formanns Samtaka um vestræna samvinnu. Jón Hákon hefur verið formaður þeirra samtaka frá því að völvan var ung og sæt. Við göntuðumst með það fyrir þáttinn að svo illa hefði gengið að reyna að finna nýjan formann í hans stað að herinn hafi á endanum gefist upp og farið…
Ætlunin var að spjallað yrði við okkur strax að loknum blaðamannafundinum, sem dagskrárgerðarmaðurinn gerði ráð fyrir að yrði 20 mínútur eða rétt rúmlega það. Raunin varð sú að Geir Haarde sat og blaðaði í samkomulaginu í þrjú kortér og rabbaði um það með sífelldum endurtekningum og án þess að skilja á milli auka- og aðalatriða.
Ég hélt að þegar menn efndu til svona funda hlytu þeir að hafa eitthvert markmið - að það væru einhver tiltekin atriði sem ættu sérstaklega að koma fram og helst að búið væri að matreiða “stórfréttina” frá fundinum. Ekki bar á neinu slíku.
Annars hefði það ekki verið auðvelt að finna slíkan fréttavinkil. Það er raunar ekkert sem kemur á óvart í samkomulaginu - ekkert sem maður hefði ekki giskað á að kæmi út úr því.
Mengunarmálin gætu orðið okkur dýr - þ.e. ef gripið verður til þess að hreinsa menguðu svæðin sómasamlega. Líklegra er að því verði meira eða minna sleppt, Suðurnesjamenn færi bara vatnsból sín fjær og fjær o.s.frv.
En lendingin í mengunarmálunum er ekki þeim að kenna sem stóðu í þessum samningum. Íslensk stjórnvöld voru búin að nota mengunarmálin sem skiptimynt áður í samningum við Bandaríkin, til að skæla út lengri hersetu. Þar gekk Jón Baldvin Hannibalsson harðast fram.
# # # # # # # # # # # # #
Var að fatta að Geir Haarde og Jón Baldvin Hannibalsson eru báðir nefndir á nafn í þessari bloggfærslu og líka þeirri síðustu, þó í allt öðru samhengi.
# # # # # # # # # # # # #
FRAMstelpurnar gerðu jafntefli við Val í handboltanum í kvöld. Sannarlega óvænt en gleðileg úrslit. Það er búið að fylgja liðinu núna í ansi mörg ár að vera kornungt og efnilegt, en ila hefur gengið að stíga skrefið fram á við. Kannski það sé loksins að gerast núna? Ég þarf a.m.k. að ná leik með þeim fljótlega.
Bill Clinton var kosinn forseti Bandaríkjanna þegar ég var í menntó. Hann lagði þá Bush eldri og sérviskupúkann Ross Perot í kosningum.
Þar sem ég hef aldrei getað staðist kosningavökur var ég á fótum lengi fram eftir. Hef líklega verið að sötra bjór líka. Ég man að Ólafur Sigurðsson var svo reiður yfir að þessi Clinton væri að vinna að hann var næstum farinn að gráta.
Mig minnir endilega að hafa fylgst með a.m.k. hluta kosningavökunnar heima hjá Borgari Þór SUS-formanni, í kjallaranum hjá Ingu Jóni og Geir Haarde. Þar var samankominn smáhópur MR-inga. Hægrimennirnir voru grautfúlir. Við vinstrimennirnir glottum - enda þótti okkur tapið maklegt fyrir Bush sem hafði ýmislegt á samviskunni.
Hvers vegna er ég að rifja þetta upp núna?
Jú, í Blaðinu í morgun er nýkjörin forystukona Heimdallar spurð hvaða fræga persóna hún myndi vilja vera í einn dag. Hún vildi vera Bill Clinton.
Ekki veit ég hvað gömlu skólafélagar mínir úr Heimdalli hefðu sagt við slíkri yfirlýsingu fyrir 14 árum. Ætli stúlkugreyið hefði ekki verið stegld og stjaksett? En svona hefur heimurinn breyst. Clinton er orðin hetja í augum Heimdellinganna.
En það er svo sem margt skrýtið í kýrhausnum. Um daginn heyrði ég í ágætum sósíalista sem talaði um að við þyrftum meira af róttækum vinstrimönnum í pólitíkina - vinstrimönnum eins og Jón Baldvin Hannibalsson!!!
1992 hefði hugmyndin um Jón Baldvin sem vinstri róttækling verið álíka geggjuð og ástarjátningar Heimdallarformanna í garð Clintons forseta.
Jæja, Luton mætir Everton í 32-liða úrslitunum í deildarbikarnum. Þetta er enn einn útileikurinn, svo varla verður hann sýndur í sjónvarpi.
Síðast þegar við mættum Everton á útivelli lauk leiknum með 1:1 jafntefli og síðasta leik liðanna í þessari keppni lauk með 3:0 sigri okkar - þar sem Mike Newell skoraði einmitt tvívegis. Út frá þessu eigum við sigurinn vísan - þó vissulega sé nokkuð um liðið…
# # # # # # # # # # # # #
Sjónvarpið bauð upp á Þriðja manninn í gær. Það er frábær kvikmynd sem alltaf er jafngaman að horfa á. Þótt áhorfandinn fyrirlíti Harry Lime fyrir glæpi sína - þá held ég að allir voni innst inni að hann sleppi undan löggunni í eltingarleiknum í ræsinu. Eða er það bara ég sem er svona siðblindur?
Fagna þessu allir góðir menn.
Cliff Richards er á leiðinni til Íslands. Það leiðir óneitanlega hugann að snilldargrínþáttunum The Young Ones, þar sem Cliff var - tja, veigamikil persóna.
Rik - eða the People´s Poet - orti ljóð um kappann. Það heitir einfaldlega Cliff:
Oh, Cliff
Sometimes it must be difficult not to feel as if
You really are a Cliff
When fascists keep trying to push you over it
Are they the lemmings?
Or are you Cliff?
Or are you, Cliff?
Snilld!
Besta ljóð skálds alþýðunnar er samt hið angistarfulla kvæði táningsins:
oh god,
why
am I so much more sensitive than everybody else ?
why
do I feel things so much more acutely than them,
and understand so much more.
I bet I’m the first person who’s ever felt as rotten as this.
could it be
that I’m going to grow up
to be a great poet and thinker, and all those other wankers in my class are going to have to work in factories or go on the dole?
yes, I think it could.
Kvennalið Breiðabliks keppir á næstunni við Arsenal í Evrópukeppni meistaraliða, fjórðungsúrslitum. Ætli þær ensku eigi ekki sigurinn vísan?
Í gær rakst ég hins vegar á það kjúríosítet að módelið og söngkonan Samantha Fox hafi spilað með Arsenal á unglingsárunum. Það fannst mér stórmerkilegt.
Sam Fox er stofnun í breskri dægurmenningu. Hún er fyrst og fremst fræg fyrir að sitja fyrir brjóstaber á síðu 3 í götublaðinu The Sun. Út á þessar myndir varð hún þjóðþekkt í Bretlandi - sem út af fyrir sig er merkilegt. Það sem gerir þessar vinsældir hennar ennþá meira pervers er sú staðreynd að hún var bara sextán ára þegar fyrstu myndirnar birtust af henni - og því var sérstaklega hampað að hún væri nýskriðin úr gaggó. Fyrirsögnin með fyrstu myndinni í The Sun var einmitt: “Sam, 16, quits A-levels for Ohh-levels!”
Ef Davíð Þór hefði á sínum tíma birt mynd af hálfberrassaðri stelpu í Bleiku og bláu með fyrirsögninni: “Svona undirbýr Sigga sig fyrir samræmdu prófin” - hefði hann líklega verið stjaksettur á Austurvelli. Í Bretlandi hefði fyrirsætan hins vegar orðið hvers manns hugljúfi.
Skrítið!
Fór að lesa Vísnabókina, 10. útgáfu frá 2004, sem Ólína fékk gefna fyrir margt löngu. Gamla eintakið mitt er hér einhvers staðar í drasli líka, löngu sundurtætt af lestri. Nú þarf ég að fara að grafa það upp og leggjast í samanburðarfræði.
Málið er að sumar vísurnar í bókinni eru torkennilegar og öðru vísi en mig minnti. Getur verið að búið sé að krukka í textanum? Ekki kemur neitt fram um slíkt á síðunni með bókfræðiupplýsingunum.
Dæmi:
Í kvæðinu “Krummi krunkar úti” segir hrafninn:
Ég fann höfuð af hrúti, / hrygg og gæruskinn. / Krunk, krunk, / kroppaðu með mér nafni minn!
Var þetta ekki alltaf:
Ég fann höfuð af hrúti, / hrygg og gæruskinn. / Komdu nú og kroppaðu með mér - Krummi, nafni minn!
Það eru fleiri svona dæmi. Í vísunni um Sigga sem var úti með ærnar í haga lýkur kvæðinu ekki lengur á:
Agga-gagg, sagði tófan á grjóti (tvítekið). Gráleitum augunum trúi ég hún gjóti. Aumingja Siggi, hann þorir ekki heim.
Nú er sagt:
Ga, ga, ga, kvað tófan á grjóti. Gráum augunum trúi ég hún gjóti. Aumingja Siggi, hann ei þorir heim.
Hver ber á ábyrgð á þessu? Er hægt að fá lögbann á svona spellvirki?
# # # # # # # # # # # # #
Luton lagði Brentford í deildarbikarnum, 0:3. Illu heilli tókst einum okkar manna að verða sér út um rautt spjald með tilheyrandi leikbanni. Vonandi hefur þetta í för með sér sjónvarpsleik í næstu umferð. Það er eiginlega eini tilgangurinn með þessari keppni í seinni tíð.
# # # # # # # # # # # # #
Í Borgartúninu er verið að sprengja fyrir djúpum bílakjallara við einhvern skrifstofuturninn. Þó það sé talsverður spölur í Norðurmýrina er hér allt á reiðiskjálfi meðan á þessu stendur. Hús nágrannans á móti skemmdist í stærstu sprengingunni og hann er farinn að reka það mál gagnvart verktakanum.
Í ljósi þess hvað framkvæmdirnar þarna hafa mikil áhrif, get ég ekki sagt að ég hlakki til þess ef draumur borgarinnar (eða var það bara Dags B. Eggertssonar?) um Hlemm+ yrði að veruleika. Að sprengja djúpar holur oní jörðina í Einholtinu á eftir að valda talsverðu tjóni á gömlu húsunum í Norðurmýrinni og Holtunum. Það virðist hins vegar litlu máli skipta fyrir skipulagið í svona málum.
# # # # # # # # # # # # #
Í kvöld mættum við Steinunn á félagsfund í Reykjavíkurdeild VG þar sem samþykktar voru reglur fyrir sameiginlegt prófkjör Reykjavíkurkjördæmanna og Suburbiu. Sverrir átti stóran þátt í að semja reglurnar og er því eflaust feginn að þessari törn sé að ljúka.
Sjálfur er ég í þeirri óvenjulegu stöðu að sitja hvorki í kjörstjórn né uppstillingarnefnd. Fyrir síðustu sveitarstjórnarkosningar var ég í kjörstjórn/uppstillingarnefnd VG og í uppstillingarnefnd flokksins fyrir þingkosningarnar 2003 og sveitarstjórnarkosningarnar 2002. 1999 var ég í kjörstjórn fyrir prófkjör Samfylkingarinnar og 1998 í nefndinni sem samdi reglurnar fyrir prófkjör R-listans 1998 (og eini maðurinn sem var ánægður með reglurnar þegar þær voru samþykktar).
Það eru óneitanlega viðbrigði að geta fylgst með vali á framboðslista í kosningum sem áhrifalaus áhorfandi.
Svo ég monti mig samt aðeins, þá tel ég nú málið mér ekki alveg óskylt. Á landsfundi VG síðasta haust talaði ég nefnilega fyrir því í almennum stjórnmálaumræðum að VG ætti að efna til sameiginlegs prófkjörs eða uppstillingar í Reykjavíkurkjördæmunum tveimur og kraganum. Þá hafði ég prufað hugmyndina á nokkrum flokksfélögum en fengið þau viðbrögð að þetta væri alltof framúrstefnuleg tillaga og að enginn myndi þora að láta á hana reyna.
Annað er nú komið á daginn!
